De vallei van de Hermeton en de Maasvallei (18,6 km) (25-03-2017)

Wat een zalig wandelweer was het dit weekend. De geplande buswandeling met Pasar Wandelclub Gent was dan ook de ideale manier om er van te genieten. We gingen deze keer naar de Famenne, meer specifiek naar de vallei van de Hermeton en de Maasvallei.

P3250022.jpg

P3250032.jpgWe werden afgezet aan het kerkje van Vodelée en pikten meteen de rood-witte tekens van GR 125 op die ons onmiddellijk in de natuur doen belanden. Wat verder daalden we de vallei in van de Hermeton. Ik kende die naam ergens van maar eenmaal we langs het riviertje liepen, viel mijnen frank (euro) waarom. De vallei is namelijk gekend voor de vele wilde narcissen die op de flanken bloeien. Maar niet alleen de narcissen vielen op, ook de vele bosanemonen waren mooi om te zien. Je kreeg er een instant-lentegevoel van en het was dan ook genieten op het oeverpad. Na het oversteken van de Ruisseau d’Omeri verlaten we de GR 125 om pas terug aan te sluiten op deze GR in Hermeton-sur-Meuse. We blijven de Hermeton volgen door enkele weides en passeren tenslotte de oude watermolen van Soulme bij P3250134.jpgeen mooi gerestaureerde woning. We werpen nog een laatste blik op de Hermeton vanop de brug Pont du Moulin en verlaten de vallei met een eerste beklimming naar het dorpje Gochenée. We hebben op het plateau mooie vergezichten maar worden ook geconfronteerd met een sterke wind. We stappen snel verder om uit de wind te kunnen lunchen en vinden een plekje in de grasberm bij de afdaling naar het Bois dit les Deux Fonds de Lays. Er volgde een mooie passage door het bos en langzaam klimmen we terug uit een valleitje. Eenmaal boven komen we op een asfaltweg en passeren de hoeve Ferme des Onches. Wat moet het hier rustig wonen zijn. Het duurt niet lang of we kunnen weer onverhard lopen op een grindweg. Deze keer dalen we af in de Maasvallei en na een kort, steil stukje zijn we in Hermeton-sur-Meuse waar we langs de oude spoorlijn verder stappen.  Aan een oorlogsmonument is het tijd voor een korte pauze. Ik bemerk hier de bewegwijzering van de Maasfietsroute op die op mijn planning staat in Juni (van Charleville-Mézières naar Luik). In Hermeton-sur-Meuse zien we de Hermeton terug die even verder in de Maas uitmondt en pikken we de GR 125 op. We zijn hier al dicht bij ons eindpunt maar de GR 125 klimt de Maasvallei uit naar de hoogtes waarbij we een eerste mooi zicht krijgen op de Maas.

P3250116.jpg

Eenmaal op het plateau is het beuken tegen de wind maar we krijgen weer een ander landschap voorgeschoteld met glooiende, groene weides. Bij het gehuchtje Inzémonts beginnen we dan aan de laatste afdaling terug naar de Maas. Bij een uitzichtspunt vinden we een leuke cache en genieten we van het uitzicht op Hastière, ons eindpunt. 

P3250130.jpg

De rode luifels van het café waar de bus geparkeerd staan, kunnen we al zien. Niet veel later steken we de Maas over en genieten we nog even na met een drankje vooraleer terug naar huis te vertrekken. Dit was een heel mooie wandeling in de rust van de Famenne met afwisseling tussen bos en open zicht. En ooit stap ik de GR 125 tussen Soulme en Hermeton-sur-Meuse want het schijnt een heel mooi stuk te zijn met soms avontuurlijke stukjes.

P3250021.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Advertenties

Knooppuntennetwerk Antwerpse Kempen en regio West-Brabant: Castelré – Baarle Nassau (18 km) (25-02-2017)

IMG_2936.jpgNa de winterpauze is het nieuwe wandelseizoen van Pasar Wandelclub Gent (https://nl-nl.facebook.com/wandelclubpasargent/) terug van start gegaan. De eerste tocht gaat naar het noorden van ons land naar de Kempense Kolonies waar we heen en weer hoppen over de grens en kennismaken met het speciale dorp Baarle.

Wij kiezen voor de korte afstand van 17 km en worden met de bus afgezet in Nederland op de Hoogstratensebaan in de buurt van Castelré. We krijgen onmiddellijke een mooie zandweg onder de voeten geschoven en zien in de verte de kerktoren van Hoogstraten. Door het domeinbos de Schootse Hoek bereiken we terug België en schakelen over op het knooppuntennetwerk Antwerpse Kempen. De knooppunten brengen ons vervolgens in de voormalige landbouwkolonie van Wortel opgericht in 1822. Ik passeerde hier ooit eerder op een dagstapperwandeling in 2011. Arme gezinnen konden hier verblijven als ze de woeste heidegrond bewerkten. In 1993 kwam er een einde aan dit systeem omdat de wet op de landloperij in België werd afgeschaft.

IMG_2941.jpg

We passeren de landlopersbegraafplaats, stappen even tot het Bootjesven en passeren dan de oude gebouwen van de Kolonie en gevangenis om dan in het bosrijke gebied verder te stappen naar het gehucht Ginhoven en de Nederlandse grens. We steken het Markse over en zijn terug in Nederland. Er volgt een kaarsrecht pad door de Tommelsche Heide tot we het speciale dorp Baarle naderen. Daar lopen we via het Bels Lijntje, de voormalige spoorlijn Tilburg-Turnhout die nu omgebouwd is tot fiets- en wandelpad, Baarle centrum in.

Baarle is een speciale gemeente bestaande uit het Nederlandse Baarle-Nassau en het Belgische Baarle-Hertog: het bestaat uit 30 stukjes België en Nederland, in elkaar verweven tot een tweelandenpuzzel. Op die manier liggen heel wat wegen, openbaar domein en woningen deels op Belgisch en deels op Nederlands grondgebied. De inwoners kennen daarom een zogenaamde ‘voordeurregel’: de bewoners van een woning moeten zich inschrijven in de bevolkingsregisters van de gemeente waar hun voordeur zich bevindt. Om aan te tonen in welk land zich een huis bevindt, bieden de huisnummersbordjes duidelijkheid. Die zijn namelijk voorzien met de Belgische of Nederlandse vlag. Her en der in het dorp wordt de grens ook gemarkeerd op het voetpad. Toch wel een speciaal gebied.

IMG_2981.jpg

De wandeling is een aanrader op het vlak van rust en stilte. Je loopt voornamelijk op onverharde paden door een typisch Kempens landschap en daardoor is het wel iets minder afwisselend. Baarle is dan een mooie afsluiter met de historische achtergrond.

IMG_2963.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks (GSM-kwaliteit)

Wandelnetwerk Zuid-Dijleland: Terlanen – Park van Tervuren (20,7 km) (05-11-2016)

Wat gaat een jaar toch snel! De laatste Pasar wandeling van het jaar zit er alweer op. We gingen deze keer gaan wandelen in Vlaams-Brabant op het knooppuntennetwerk Zuid-Dijleland.

DSC_0200.jpg

De bus zet ons af op de Leuvensebaan en we worden onmiddellijk de natuur ingestuurd via het Rodebos. De bomen staan nu in hun mooiste herfsttooi en ook de vele paddestoelen maken het plaatje compleet. Na het Rodebos dalen we af in de Lanevallei en lopen even langs het riviertje. We verlaten al snel de vallei en stappen even tussen huizen om terug een prachtig wandelpad (Varendel) ingestuurd te worden waar enkele hele leuke geocaches liggen. De knooppunten brengen ons vervolgens naar een plateau met uitgestrekte, golvende akkers. Daarna dalen we af via een mooie, holle weg tot de Ijse en enkele vijvers net voor Overijse. Hier vinden we een bankje en is het tijd voor de lunchpauze.

DSC_0196.jpg

We stijgen vervolgens de Ijsevallei uit om langs de Koningsberg te stappen. Daarna stappen we langs het Marnixbos. De zon zet de bomen in vuur en vlam. We komen uiteindelijk in een deel van het Zoniënwoud waar we een lus stappen gedeeltelijk op de Koninklijke Wandeling om tenslotte te stappen tot het Park van Tervuren. Daar doen we nog een kilometertje extra met een rondwandeling naar het Afrikamuseum. Er zijn blijkbaar ook filmopnames bezig voor de film ‘Where hands tough’. Aan de kazerne stappen we terug op de bus.

Een prachtige wandeling in een mooie omgeving die bijna volledig onverhard was en ideaal is als herfstwandeling.

DSC_0242.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 563: ’s Gravenvoeren – Val-Dieu (16 km) (01/10/2016)

Na een lange pauze was het weer tijd voor de Pasar bustocht. Deze ging naar de Voerstreek en het land van Herve. Wij kozen echter voor de kortste afstand van 16 km en misten zo de Voerstreek. Maar ik kom hier zeker nog eens terug.

DSC_9824.jpg

In ’s Gravenvoeren werden we met de bus afgezet en volgden even het knooppuntennetwerk tot in Berneau waar we aan de Berwinne de GR 563 oppikten tot het eindpunt in Val-Dieu. De GR loopt even vlakbij het riviertje om het tenslotte te kruisen en langs een weide te stappen tot we die ook doorkruisen via enkele weidepoortjes. Ik voel me terug op Isle of Wight. Er volgt een pittige beklimming door een volgende weide waarbij we mooie zichten krijgen op de vallei van de Berwinne. Daarna dalen we terug af naar de Berwinne tot Dalhem.

DSC_9779.jpgVoorbij Dalhem komen we op de oude spoorlijn 38 terecht, nu een Ravel. De oude treinbiels en rails liggen er nog. Het is er heel mooi wandelen met mooie doorkijkjes op het land van Herve. de GR verlaat deze spoorlijn in Nelhain en we komen onmiddellijk langs de Rau d’Asse tot in Mortroux. Hier mogen we nog eens kort klimmen om terug prachtige zichten te krijgen. Maar al snel dalen we terug af in de vallei van de Beek van de Asse om een mooi bospad te volgen langs deze kronkelende beek. Twee roepende buizerds breken de stilte. Via een smal paadje dalen we af naar het beekje en een verzakt brugje brengt ons naar de overkant. We blijven de vallei van de beek volgen via een holle weg tot we op de N642 komen. We verlaten die onmiddellijk en steken nogmaals de Rau d’Asse over. Daarna volgt een lastige klim om via een mooi panoramapad naar Mauhin te stappen. Het is nu nog een kort stukje naar ons eindpunt. We volgen nu voor de eerste keer wat langere tijd asfalt maar voor het laatste deel worden we terug een weide ingestuurd met nog een laatste afdaling en beklimming. Het laatste weidepoortje en daar is de toren van de abdij van Val-Dieu. We kijken er even rond en voor velen is het ook de plaats om te genieten van het gekende abdijbier.

Conclusie: een heel geslaagde wandeling en voor mij een topper.

DSC_9836.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 571 Trou-de-Bra – Lierneux (19,2 km) (25-06-2016)

Dit weekend trok de Pasar-buswandeltocht naar de provincie Luik meer specifiek naar de vallei van de Lienne. Het vergt wat problemen om ter plekke te geraken want de N645 is aan beide kanten van Trou-de-Bra afgesloten. Uiteindelijk riskeert de buschauffeur het toch en blijkt dat we vlot kunnen passeren. Blijkbaar zijn ze bezig met kapwerken maar in het weekend werken ze gelukkig niet. Met een goed halfuurtje vertraging kunnen we dan vertrekken in Trou-de-Bra in de buurt van de kerk.

DSC_8655.jpgWe worden onmiddellijk opgewarmd met een beklimming die pittiger wordt wanneer we de weg verlaten voor een paadje. Boven passeren we een 600 jaar oude, prachtige eik en daarna dalen we af in bos naar de vallei van de Chavanne. We lopen op de flank en krijgen de eerste mooie zichten. Uiteindelijk dalen we af naar de beek die we via een smal brugje oversteken. Daarna gaat de GR 571 in stijgende lijn naar Bra. Iets voor Bra passeren we de Sint-Donatiuskapel waar we pauze nemen voor de lunch en een geocache zoeken. Plots horen we een luid geronk en zien we de eerste hulp-helikopter passeren die in Bra zijn basis heeft. We worden eerst langs Bra gestuurd om uiteindelijk toch het centrum ingestuurd te worden langs de kerk. Naast de kerk ligt het kasteel van Bra dat ooit hoofdkwartier was in 1944 bij het Ardennenoffensief. Ondertussen begint het licht te druppelen.

We verlaten Bra eerst via enkele veldwegen maar worden dan een klein en overgroeid paadje ingestuurd dat afdaalt in de vallei van de Lienne.  We komen uit op de N645 die we even naar links volgen om uiteindelijk de Lienne over te steken via een brugje. Aan de overkant staat heel wat water. Ik zoek een route maar even verder zak ik tot over mijn enkels diep in de modder en het water. Gelukkig ben ik snel genoeg en is maar 1 voet nat geworden. We keren dan maar terug en iets voor het overgelopen pad loopt ook een pad naar links. We hadden beter onmiddellijk dit pad genomen want je komt iets over het overgelopen pad terug op de GR 571. De kous wordt uitgewrongen en de voet afgedroogd en we kunnen weer verder klimmen uit de vallei.

DSC_8686.jpg

Helaas is het harder beginnen regenen en wanneer we uit het bos komen, krijgen we open zichten die helaas door de regen minder spectaculair zijn. DSC_8701.jpgHet fototoestel gaat ook terug in de rugzak. We lopen rond het dorpje Les Villetes en dalen af naar de Rau du Bois des Fagnes waar de beek gewoon over de weg stroomt. Gelukkig liggen er reeds enkele stenen die de oversteek gemakkelijker maken. We stijgen door bos richting Hierlot en dalen terug af in de vallei van de Lienne. We komen in het natuurreservaat ‘Les Prés de la Lienne’ dat uit weiden en vochtig moeras bestaat. Ook het pad is reeds goed verzadigd van het water. De GR moet zelfs noodgedwongen de flank naast de Lienne op omdat ook hier de Lienne het pad ingenomen heeft. Wat later kunnen we terug afdalen maar om de Pont de Chailles over te steken moeten we ook hier onze weg zoeken naast het oorspronkelijke pad. We steken de Lienne over en verlaten nu definitief de vallei via een mooi stijgend pad. Ondertussen is de regen opgehouden en zweven de nevels tussen de boomtoppen.

Boven komen we in een weidelandschap met losstaande bomen. Een panoramisch pad brengt ons richting Lansival. Net voor Lansival is het pad echter één grote en diepe modderpoel thv een beekje. Gelukkig krijg ik hulp van een medewandelaar door zijn wandelstok te gebruiken als extra steun want ik had geen zin om nog eens tot enkeldiep weg te zakken. Daarna volgt nog de laatste beklimming met mooie zichten naar Lierneux waar de bus geparkeerd staat aan het oude tramstationnetje.

DSC_8720.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze wandeling is alleszins een aanrader en een mooie afwisseling tussen bos, open landschap en rivierlandschap.

Transardennaise/GR14 Mirwart-Redu (21 km) (28-05-2016)

Zaterdag was het weer tijd voor de maandelijkse buswandeltocht met Pasar. Deze keer vertrokken we in Mirwart en stappen we naar Redu via de Transardennaise maar je kan eigenlijk ook zeggen via de GR 14 want tot waar we de Lesse bereiken lopen die gemeenschappelijk. De padverkenners wijken heel af en toe af van de langeafstandspaden om nog mooiere paadjes/natuur te passeren.

We kiezen voor de 2° startplaats aan de kerk van Mirwart en kunnen dan aan de Lesse nog beslissen of we 21 km of 16 km stappen. We zien het kasteel van Mirwart vanop afstand en dalen af naar de Lomme. Daar wijken we al onmiddellijk af om een pad te nemen tussen viskweekvijvers. Verschillende visvijvers zijn afgespannen met fijne draad die nauwelijks te zien is vanuit bepaalde ooghoeken.

DSC_8267.jpg

Daarna gaat het langs het beekje de Marsau verder om uiteindelijk het verdwenen dorp Marsolle te bereiken. In 1536 werd er een hoogoven gebouwd om er ijzer te produceren. De restanten van deze oven zijn nog te bezichtigen. Na deze tussenstop stappen we verder door naaldwoud en even verder kabbelt de Ruisseau de Bois de Tellin in trapjes naar beneden. Niet verder komen we aan de vijver ‘Etangs des Moines’ (Monnikenvijver) die ooit toebehoorde aan de abdij van Saint-Hubert. Daar staan twee picknicktafels en stoppen we voor de lunch. Het is een prachtig plekje maar we werden constant lastig gevallen door kleine zwarte vliegjes die af en toe steekten. Ik heb nog jeuk van de beten. Dus snel verder. We stijgen door bos en slaan uiteindelijk rechts af in een modderig paadje. Wat verder hebben we een wat opener zicht. Waar de GR 14 en Transardennaise links afslaan om naar Transinne te stappen, slaan wij rechtsaf om via een tunnel onder de E411 door te stappen. 

DSC_8301.jpg

We stappen door bos verder om tenslotte asfalt te bereiken. We steken de N40 over en stappen voor het eerst niet in bos en krijgen weidse panorama’s. De meidoorn staat in bloei en kleurt het landschap. Via een pad langs huizen en een wei met een mooie bloeiende kastanjeboom bereiken we Transinne. In het centrum van het dorpje staat een oorlogsmonument en bevindt zich een oude wasplaats. Een plaatselijke bewoner komt er zijn auto wassen. Gemakkelijk! Ook hier nodigen de bankjes uit voor een korte pauze. We kronkelen nog om de kerk en pikken daarna de Transardennaise/GR14 terug op. Langs enkele sportvelden en een begraafplaats bereiken we terug bos. We moeten even een hek door met tweetalige boodschap om het hek terug te sluiten. Jammer genoeg een klein vertaalfoutje maar ze doen toch de moeite. De GR en transardennaise volgen terug een mooi pad door het bos. Tenslotte bereiken we de Lesse waar we keuze hebben om via de Transardennaise naar Redu te stappen of via een langere route langs de Lesse en het E.S.A. ruimtestation. We hebben nog genoeg energie en tijd en besluiten de 21 km te stappen. GR 14 vergezelt ons nog langs de Lesse maar uiteindelijk verlaat deze GR ons in het dorpje Lesse.

mirwart,transinne,redu,lesse,esa,gr 14,transardennaise

Wij steken na het dorpje via een voetgangersbrugje de Lesse over en stappen verder langs de oever tot het pad zich verwijderd van de rivier om uiteindelijk aan de rivier de Our uit te komen die hier uitmondt in de Lesse. Terug via een brugje wordt deze rivier overgestoken. En vervolgens slaan we een kronkelend paadje in dat zich een weg zoekt tussen de bomen en over boomwortels langs de Our en terug naar de Lesse. Zulke paadjes zijn zalig om op te wandelen. Wat verder liggen enkele bomen om maar we kunnen zonder problemen passeren. Uiteindelijk steken we de Lesse nog eens over en verlaten de vallei via een pittige klim om uiteindelijk een plateeau te bereiken en het bos te verlaten.

We krijgen hier een eerste blik op één van de vele antennes van het E.S.A. ruimtestation.We stappen verder langs de bosrand om wat verder een pad te nemen door een donker sparrenbos. We bereiken een breder bospad en tenslotte asfalt dat ons naar Redu brengt. Het is ondertussen al goed overtrokken en in de verte rommelt de donder dus gaan we niet langs de ingang van het ruimtestation maar we krijgen wel een mooi overzicht op het terrein. Dankzij oa dit station is het mogelijk om mijn andere hobby geocachen uit te oefenen via de satellieten in de ruimte en onze routes op te nemen of te navigeren naar een bepaalde bestemming. Niet ver voor Redu vallen de eerste druppels en net op tijd bereiken we Redu waar een onweer losbarst. Redu zelf schijnt ook de moeite te zijn maar we hebben geen tijd meer gehad om het te verkennen. Dit was terug een mooie wandeling met voldoende afwisseling tussen bos en open gebied en enkele mooie bezienswaardigheden.

DSC_8358.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 129: Govée – Thuin (15,5 km) (30-04-2016)

Wandelen is leuk maar na bijna 10 jaar wandelen heb ik het gevoel dat ik bijna elk paadje van West- of Oost-Vlaanderen onder de voeten gekregen heb (OK, klein beetje overdreven maar de mooiste wandelstreken ken ik ondertussen wel) en enkel de GR 5A staat nog op mijn to-do lijstje. Enkele blogs die ik volg, deden me meer en meer goesting krijgen om het wat verder te zoeken en ook GR’s in Wallonië te verkennen. Maar dit is niet bij de deur en niet altijd evident om wandelgezelschap te vinden. Op het internet had ik tijdens mijn zoektocht naar wandelverslagen over de GR 5 bij toeval een Nederlandse groep gevonden die GR’s in Nederland afstapt van A tot Z (mijn voorkeur) en éénmaal per maand ging wandelen. Maar na lang zoeken heb ik geen zo een groep gevonden hier in Vlaanderen. Als lid van de GR-organisatie kende ik het concept van de zondagtochten wel maar daar stappen ze telkens op verschillende GR’s en heb je dus niet het gevoel dat je een GR aan het afstappen bent. En werd het idee wat op de achtergrond geschoven.

Tot ik op een vrijetijdsbeurs in Roeselare in Januari het tijdschrift van Pasar in handen kreeg. ‘S Avonds bladerde ik in het boekje en viel mijn oog op een wandeltocht van 20 km in de Hoge Venen. En toevallig was de organiserende Pasar afdeling WandelclubPasarGent, mijn woonplaats. Dus ging ik direct naar hun website en bleek dat ze éénmaal per maand met de bus naar de andere provincies (vooral Wallonië) trekken voor een wandeltocht op vnl GR-paden. Jammer genoeg weer geen GR van A tot Z maar daarvoor moet ik zelf een groep oprichten, denk ik :-). Eind Januari ging ik dan ook enthousiast naar de nieuwjaarswandeling + voorstelling van het jaarprogramma. Het programma sprak aan en heel veel bekende wandelstreken (maar voor mij ongekend) stonden op het programma. Een collega was ook snel overtuigd en de laatste zaterdag van april stonden we klaar voor hun 3° wandeltocht van het jaar die ons naar Henegouwen bracht om een stuk op de GR 129 te stappen in de Sambervallei in de streek Thudinie.

Het voordeel is dat er 4 wandelafstanden te kiezen zijn en je dus afhankelijk van de weersomstandigheden evt een kortere afstand kan nemen of niet. De bus zet de wandelaars af op de 4 vertrekplaatsen en je kan beginnen stappen zonder je nog zorgen te moeten maken om nog een bus/trein te nemen om aan het beginpunt te geraken. Wij kozen deze keer voor de kortste afstand om het wat uit te testen. De groep was wel groot maar door de verschillende te kiezen afstanden stapten er nog een 20-tal wandelaars uit bij de kortste afstand. Omdat we vooral willen genieten van de natuur en omgeving, stapten we individueel met de uitstekende route-beschrijving.

thudinie,gr 129,thuin,samber,boshyacinthen

Het nadeel bij een georganiseerde tocht is natuurlijk dat je het weer moet nemen zoals het komt. Bij vertrek regende het lichtjes maar na ongeveer een half uurtje hield het gelukkig op en bleef het voor de rest van de dag droog maar bewolkt. We pikten onmiddellijk GR 129 op thv het gehucht Govée samen met GR 12 en werden al snel een eerste bos in gestuurd waar we onmiddellijk tussen de bloeiende boshyacinthen stapten. De hele tocht werden we dan ook vergezeld door deze mooie bloemetjes. De bloei was wel al het hoogtepunt gepasseerd maar ik vond het toch een aangename verrassing. De GR komt in een mooi beekvalleitje terecht en via modderige paadjes door het bos blijken we uiteindelijk Aulne.

DSC_7997.jpg

Hier staan nog ruïnes van de oude abdij van Aulne en komen we aan de Samber uit. Tot nu toe was de wandeling nog redelijk vlak maar bij het verlaten van de Sambervallei, krijgen we voor de eerste keer een langere klim. Een geocache onderweg is ideaal om even uit te blazen. Bijna boven splitst de GR 12 zich af. We stappen terug in een bos met boshycinthen en frisse lentegroen. Uiteindelijk komen we aan een uitzichtspunt op de Sambervallei met picknickplaats. Er zitten nog anderen van de groep en we sluiten aan om te lunchen. Het zonnetje doet zelfs een schuchtere poging om door te breken maar moet het onderspit delven voor de wolken. We blijven niet te lang stil zitten want je koelt snel af en vertrekken terug richting Hourpes. Eerst volgt er een steile afdaling voor we Hourpes bereiken. Dit dorpje was vroeger gekend voor zijn metaalindustrie waarbij de arbeidershuisjes de enige getuigen hiervan zijn. En het kasteel die er staat gebouwd door één van de fabriekseigenaars voor zijn dochter.

DSC_8037.jpgNa Hourpes klimmen we terug langzaam de vallei uit en stappen we terug door bos waarbij we een mooi uitzichtspunt passeren op Thuin, ons eindpunt. Ve volgen de GR 129 verder tot het gehucht Waibes. Hier verlaten we de GR om naar Thuin te stappen. Na het oversteken van de Samber stappen we door het ‘Schipperskwartier’, de oude havenbuurt en daarna gaat het via verschillende trappen omhoog naar de bovenstad en het belfort waar we op de oude stadsmuren komen. We zijn veel te vroeg vooraleer de bus ons terug naar Gent bracht en dat heeft ons tijd om nog enkele geocaches te zoeken voor we de ‘hangende tuinen’ van Thuin bezoeken. Dit zijn kleine tuintjes in terrasvorm waar nu vooral wijnranken staan. Uiteindelijk dalen we af naar een parkje aan het riviertje de Biesmelle waar onze bus staat. We kunnen onze wandelschoenen wisselen en langzaam druppelt iedereen binnen. Om 17.30u kunnen we vertrekken.

DSC_8041.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze eerste wandeling was voor mij een geslaagde kennismaking met de PasarWandelclubGent en samen met mijn collega gaan we meestappen op de andere geplande wandeltochten. En omdat ik wat meer het klimmen/dalen moet trainen – wil ik de Vogezen, Jura en Alpen over geraken op de GR 5 – ga ik waarschijnlijk ook enkele bustochten van GR Antwerpen en GR Vlaams-Brabant naar Wallonië meestappen.