Ranst-Kessel-Ranst: Door de vallei van de Kleine Nete (22-10-2011)

Vorig weekend trokken we naar Ranst voor een wandeling van 26,1 km langs heide, weide, boomgaard en bos. De vertrekplaats volgens de wandelgids ligt aan het station in Kessel maar wij vertrekken in Ranst aan de Sint-Pancratiuskerk. We pikken onmiddellijk de GR 12 op en blijven die 17,3 km volgen tot net voor Lier. De route verlaat Ranst langs enkele woonwijken en via een stukje bos komen we aan een golfterrein. Het is even zoeken maar uiteindelijk zien we aan de overkant een paaltje met de vertrouwde rood-witte GR-tekens. De GR brengt ons langs het kasteel Bossensteen en verder tot in Broechem dat we doorkruisen via enkele tegelpaden. Na Broechem gaat het dwars door de boomgaarden tot in Emblem. Dit stuk moet prachtig zijn wanneer de bloesems bloeien. Op een bepaald moment komen we wel jagers tegen: vier op één rij turend naar een rij sparrenbomen. Gelukkig kunnen we passeren. Na Emblem bereiken we het Netekanaal en de Kleine Nete die we een stukje volgen. Hier is een inkorting mogelijk maar dan mis je de Kesselse Heide dat het mooiste stukje van de wandeling is. Naast het kanaal ligt een moerassig gebied die overgaat in een droger gebied en uiteindelijk bereik je de Kesselse Heide. De heide is natuurlijk al lang uitgebloeid maar het is een mooi gebied met bosstukken en zandduinen. Na dit stuk ga je langs de spoorlijn naar het fort van Kessel en uiteindelijk bereik je het station van Kessel. Dan moet je even een saaie weg volgen om dan een mooi kronkelend pad te volgen door een bosrijk gebied. Dit pad brengt ons terug aan de Kleine Nete die we blijven volgen tot de plaats waar de Kleine Nete onder het Netekanaal vloeit. Hier schakelen we over op de oever van het Netekanaal dat we volgen tot net voor de spoorwegbrug die we oversteken. Aan de Kleine Nete verlaten we de GR 12 en keren we terug naar Ranst. Dit is het mindere mooie deel van de wandeling. De route gaat vnl. over verharde wegen die je regelmatig moet delen met auto’s. 2 mooie veldwegen breken nog een beetje dit stuk en ook het kerkje van Millegem is de moeite waard. Uiteindelijk bereik je terug de kerk van Ranst. Voor mij een ***-wandeling: het eerste deel gaat verrassend veel over onverharde wegen met de mooiste stukken tussen Broechem en Emblem en de Kesselse Heide.

Kessel-044B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 26,1 km (volgens routeyou 26,7 km)
  • startplaats: kerk van Ranst (wandelgids: station van Kessel)
  • Bron: Dagstappergids Antwerpen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: op de GR 12 veel onverharde paden, asfalt in de dorpen, terugweg iets drukkere wegen
  • ***
Advertenties

Essen-Kalmthout-Essen: Langs de beschermde vennen en duinen van de stille heide (28-08-2011)

De GR 5. Die heeft iets magisch. Hij loopt van de Noordzee tot aan de Middellandse Zee of van Hoek van Holland tot aan Nice en is ruim 2400 km lang. Voor velen een droom om die volledig te stappen en ooit hoop ik ook om in Nice te voet te geraken. Dit zal nog niet voor direct zijn maar vorig weekend verkende ik al een 15-tal kilometer van deze GR tussen Essen en Kalmthout via dagstapper nr. 1 (26,3 km) uit de dagstappergids Antwerpen. In Essen passeren we de Quarantainestallen uit 1896. Vroeger werd het vee dat per spoor toekwam, hier tijdelijk in ondergebracht. Even verder passeren we nog een historisch gebouw: de Kiekenhoeve uit 1767, de enige, nog bewaarde abdijhoeve van Tongerlo. Er is blijkbaar iets te doen en we gaan een kijkje nemen. Er is een Ambachtendag en waarschijnlijk wel de moeite om te bezoeken maar wij hebben nog heel wat kilometers voor de boeg en stappen dus verder. We stappen even door een woonwijk en stappen dan door een bosrijk gebied met heel wat bebouwing. Uiteindelijk verlaten we de bebouwing en stappen de bossen in die de Kalmthoutse Heide omringen. In de buurt van het Stappersven zien we de eerste tekenen van de brand van mei 2011.  Verkoolde stammen en dorre bladeren aan de bomen tonen aan dat de natuur het zwaar te verduren heeft gehad. Uiteindelijk bereiken we een asfaltweg en zien we dat er inderdaad een groot gebied verwoest is. Het zal nog vele jaren duren voor dit natuurgebied hersteld zal zijn. Via een poortje stappen we een begrazingsgebied in. Na de brand zijn er extra schapen ingezet om de overheersing van het pijpenstrootje af te remmen. Even verder zien we dan ook verschillende schapen grazen in een afgesloten gebied. Augustus is het moment om de bloeiende heide te bewonderen. Door de brand is de paarse bloemenpracht natuurlijk niet meer wat het geweest is maar in de buurt van de hoofdingang zijn gelukkig nog enkele stukken gespaard gebleven en kunnen we ons een idee vormen hoe het er moet uitzien. We zijn onder de indruk van dit grote natuurgebied en komen aan de Putsesteenweg. We passeren een GR-wandelboom en komen uiteindelijk terug in woonwijken terecht. Door het stappen door het mulle zand zijn onze voeten toe aan wat verharde ondergrond maar we krijgen vanaf nu tot het eindpunt alleen maar asfalt en beton en dat vind ik wat minder. Kalmthout zelf heeft een gezellig pleintje rond de kerk en via een fietspad verlaten we dit dorp. De GR 5 verlaat ons iets verder en wij stappen verder tot de Bakkersmolen in Wildert. Na het eerste prachtige stuk is dit stukje wat minder maar je blijft stappen op rustige wegen tussen weilanden, akkers en boerderijen. De Bakkersmolen is een molen gebouwd in 1982. Deze molen met bijbehorend stoommachinemuseum is toegankelijk in het weekend. Er is een gezellig terras (helaas met een bijensteek tot gevolg) en je kan er het op steen gebakken Molenhoevebrood, de echte Molenkoeken, ambachtelijke peperkoek en speculaas kopen. Nog een 6-tal kilometer resten ons tot het eindpunt. We lopen langs een wegberm met een ongelooflijke variatie en kleurenpracht van bloemen. De hele dag is het droog gebleven en hoewel de dag grijs begon, hebben we toch de zon gezien maar in de laatste 2 km wordt het plots snel donker en krijgen we een flinke bui over ons. We moeten zelf even schuilen maar gelukkig duurt het niet lang en kunnen we toch doorstappen tot in Essen. Op een bepaald moment moet je een pad in naast huisnummer 28A. Dit pad bestaat niet meer (duidelijk aangegeven op de website van grlf) maar als je nadien de routebeschrijving volgt, kom je aan een brede beek zonder brug. Aan de overkant zijn ze een nieuwe verkaveling aan het aanleggen wat waarschijnlijk de oorzaak is van het verdwijnen van het pad. Het beste is dus om aan de straat te nemen richting de spoorwegovergang en dan de weg parallel aan de spoorweg tot aan het station, het eindpunt van deze wandeling.

DSC_0083B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 26,3 km (inkorting mogelijk van 13,8 km door de trein te nemen in Kalmthout)
  • startplaats: Station van Essen 
  • Bron: Dagstappergids Antwerpen
  • Niet toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: tot na de Kalmthoutse heide veel onverhard, zandpaden in de Kalmthoutse Heide, asfalt en beton van Kalmthout tot Essen 
  • *** voor de wandeling maar ***** voor het stuk door de Kalmthoutse Heide

 

Deurne-Oelegem-Deurne (GR 12 & GR 565): Van kasteel naar kasteel langs vergeten paden (26-06-2011)

Na mijn korte reis pikte ik mijn dagstapperwandelingen terug op. Ik trok naar Deurne voor dagstapper nr. 7 uit de Dagstappergids Antwerpen. De wandeling zelf is 25,6 km en kan evt. verlengd worden tot 28,8 km door een ommetje naar het provinciaal domein Vrieselhof. Als ik de kaart bekijk, zie ik dat de wandeling in de buurt van de E313 loopt en tussen drukbebouwd gebied. Dit ziet er niet echt veelbelovend uit maar de inleiding van de wandeling klinkt aantrekkelijker door de verschillende ‘trage wegen’ die gebruikt zullen worden en de GR 12 & GR 565 die als leidraad zullen dienen. Zelfs het stuk tussen de GR 12 & GR 565 wordt aangeprezen als een mooie verbindingsweg via het 4-kerkenpad. Maar ik moet jullie teleurstellen: deze wandeling is niet echt een aanrader. De ‘trage wegen’ stukjes zijn er maar je blijft in een bebouwd gebied lopen. Gelukkig zijn er wel enkele mooie, groene parken die je doorloopt zoals het provinciaal domein het Rivierenhof, stukje langs de vestinggracht van Fort II te Wommelgem, een stukje Zevenbergenbos, het park Schildehof en het park van Wijnegem. Tussen deze stukken vind ik het jammer genoeg niet de moeite. Het stuk op de GR 565 vind ik ook niet goed. Je loopt vooral tussen de villa’s maar ik denk dat er beterschap op komst is. Want er is een nieuwe topogids op komst en de bewegwijzering ter plekke wordt reeds aangepast. Gelukkig kun je na het Schildehof kiezen voor een variant stuk en ik verlaat de villawijk en kies voor het Albertkanaal. Het sluiscomplex van Wijnegem is wel indrukwekkend. Na het verlaten van het park van Wijnegem is de terugweg naar Deurne het slechtste stuk van de hele lus. Conclusie: ** waard en GR 12 is het beste stuk en doet zijn best om in een drukbebouwd gebied toch de aangenaamste stukjes op te zoeken.

DSC_0011B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,6 km 
  • startplaats: Ingang provinciaal domein Rivierenhof aan de Ruggeveldlaan (parking) 
  • Bron: Dagstappergids Antwerpen (editie 2007)
  • Toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: onverhard in de parken en op de trage wegen, al de rest asfalt of beton of voetpaden 
  • **

 

Hoogstraten-Wortel-Hoogstraten: De Noorderkempen op hun best (17-04-2011)

Zondag trokken we naar de middelste bult van de 3 bulten van België. De wandeling start officiëel in Hoogstraten maar wij starten op wandelpunt 9 (in de buurt van het gehucht Hal) zodat mijn gezelschap in Hoogstraten kan stoppen omdat ze de grote afstand van 25,3 km niet zien zitten. We volgen onmiddellijk de Streek-GR Kempen maar niet voor lang en schakelen snel over op het Markvalleipad-Zuid tot in Hoogstraten. Dit kleine lusje brengt ons bijna terug aan onze startplaats en daarna gaat het richting Nederland waar we door het mooie natuurgebied van het Merkse stappen. We moeten door verschillende poortjes en belanden uiteindelijk in Castelré. Dit heel kleine, gezellige dorpje lijkt alleen maar met zandwegen omringd te zijn. Na dit stukje Nederland steken we de Mark over en belanden we terug in België. Via Minderhout en de Laarmolen belanden we in Hoogstraten. Mijn gezelschap blijft hier en zal ik later oppikken. Via het begijnhof en de Lindenlaan komen we aan het Gelmelslot (nu een penitentiaire instelling) en terug aan de Mark. Vanaf nu krijgen we bijna alleen maar onverharde paden onder onze voeten en stappen we naar de vroegere Wortel-kolonie. Deze kolonie was ooit een thuishaven voor landlopers en daklozen. Ondertussen zijn de centrale gebouwen in gebruik genomen als gevangenis en hebben de overige gebouwen en gronden een nieuwe bestemming gekregen. Het domein, een uniek landschap met bossen, weiden, weilanden en monumentale dreven is sinds 1999 als landschap beschermd. Het is er prachtig wandelen en door het mooie weer zijn er vele wandelaars en fietsers. Thv. de gevangenis pikken we de Streek-GR Kempen op tot ons eindpunt. Door bos en via typische zandwegen belanden we in het gehucht Hal. Dit gehuchtje bestaat blijkbaar alleen maar uit varkensboerderijen. Uiteindelijk kom ik terug aan de auto en rij ik naar Hoogstraten om de rest op te pikken. Voor mij was dit een wandeling door een typisch Kempisch landschap: veel zandwegen, bossen, sparren en **** waard. Enkel in Hoogstraten moet je door wat saaiere straten lopen maar de rest maakt veel goed.

streek-gr kempen,wandelen,hoogstraten,kempen,mark

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,3 km
  • startplaats: kerk van Hoogstraten (wij vertrekken op wandelpunt 9) 
  • Bron: Dagstappergids Antwerpen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: Veel zandwegen, bosdreven, asfalt 
  • ****

 

Lier-Koningshooikt-Lier (GR 12, nr. 11, dagstappergids Antwerpen): Tussen de Itterbeek en de Grote Nete (20-03-2011)

Voila, de eerste volledige dagstapperwandeling zit erop. De laatste kilometers waren lastig na een lange periode van kortere wandelingen en het was op de tanden bijten. Deze wandeling start volgens de wandelgids in Lier aan het station met een aanlooproute van 0,8 km en is 24,9 km. Wij vertrekken echter aan het café ’t Lammeken in Koningshooikt en stappen zo 23,3 km zonder de aanlooproute. Op deze route is het stuk op de GR 12 de moeite, het niet-bewegwijzerde gedeelte is heel wat minder en loopt vooral over beton en asfalt. Vanaf het café ’t Lammeken volgen we dus een hele tijd een asfaltweg tot aan de spoorlijn Antwerpen-Lier-Aarschot. Daar volgt dan een kort onverhard stukje in de buurt van de Grote nete en langs de prachtige hoeve Jezuïetenhof bereiken we het Netekanaal dat we een hele tijd volgen. Thv. een spoorwegbrug pikken we de GR 12 op. Langs de Kleine Nete gaat het richting Lier. De GR 12 gaat langs de meest bekende plekjes zoals de Zimmertoren en het begijnhof. Het is zeker de moeite om Lier uitgebreider te verkennen. In Lier hebben de Grote Nete en Kleine Nete zich samengesmolten tot de Nete en die volgen we nu tot het natuurgebied Anderstad. Hier komen we terug in landelijker gebied en krijgen we enkele mooie, onverharde paden onder de voeten geschoven. Vooral het stuk langs de Hagebeek is de moeite. We lopen langs het bos ‘Brede Zijpe’ en verlaten na dit bos de GR 12. Vanaf dan volgen alleen maar saaie betonwegen terug naar het café ’t Lammeken. Dat de GR-routes meestal de mooiste delen zijn, heb ik ondertussen al meermaals ervaren maar meestal is het niet-bewegwijzerd stuk ook nog aantrekkelijk. Bij deze wandeling is dit dus echt een tegenvaller.

voer sleutelwoorden in

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 23,3 km (met aanlooproute: 24,9 km)
  • startplaats: cafe ’t Lammeken (volgens wandelgids: station Lier)
  • Bron: dagstappergids Antwerpen (editie 2007)
  • niet toegankelijk voor buggy’s 
  • aard van de wegen: veel verhard, na Lier enkele stukken onverhard
  • **  

Retie-Dessel-Retie (GR Kempen & GR 565, nr. 10, dagstappergids Antwerpen): Het stukje Kempen waar de Kleine Nete ontspringt (14-08-2010)

Deze dagstapper van 24,5 km vertrekt aan de kerk van Retie. Het duurt even voor je niet meer langs bebouwing stapt maar aan de Desselse Nete en vanaf de Campina camping kom je in de natuur terecht en volg je de GR Kempen voor 13,9 km. Je stapt een hele tijd langs het Afwateringskanaal van Arendonk dat werd gegraven tussen 1848 & 1851 met als doel de Moeren ten oosten van Arendonk te irrigeren en om herbebossing mogelijk te maken. Deze gronden waren eigendom van de ‘Union Allumetière’ en de herbebossing diende dus enkel om in hout te voorzien voor de vervaardiging van lucifers. In Dessel is er een omleiding van onbepaalde duur. Een geschil met een eigenaar zorgt ervoor dat een pad niet meer toegankelijk is. Jammer, want de omleiding loopt door de bebouwde kom en is natuurlijk minder aantrekkelijk. Na Dessel stappen we langs de Witte Nete door een prachtig stukje natuur naar de Boeretanghoeve. Je mag wel niet naar links kijken want dan komt de lelijke steenkoolcentrale van Mol in beeld. De GR Kempen leidt ons naar het kanaal Herentals-Bocholt en we stappen langs dit kanaal tot sas 6. Er volgt terug een schitterend stuk langs een bosrand en door het provinciaal domein Het Prinsenpark. Aan het bezoekerscentrum schakelen we over op de GR 565 (Sniederspad) die we volgen tot Retie. We steken terug de Witte Nete met watermolen over en door typische dennenbossen komen we in Retie. We passeren nog de Sint-Pieterskapel en staan terug aan het startpunt.

DSC_0042B.jpg
Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 24,5 km
  • startplaats: kerk van Retie 
  • Bron: Dagstappergids Antwerpen (editie 2007, Lannoo) 
  • niet toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: verhard tot aan de Desselse Nete en rond Dessel, jaappad langs het kanaal Herentals-Bocholt, onverharde wegen in het Prinsenpark en langs het afwateringskanaal van Arendonk 
  • ***

Wuustwezel-Loenhout-Wuustwezel (GR 5; nr. 2; dagstappergids Antwerpen): Door bossen waar uilen blinken, langs kastelen en boerderijen in het land van (blinde) vinken (13-06-2010)

Deze dagstapper van 24,2 km start aan de Gasthuishoeve uit 1250. In 2000 werd Wuustwezel uitgeroepen tot wandelgemeente van het jaar. Bij die gelegenheid plaatste men een GR-wandelboom aan de voormalige hoeve die naast de GR 5 ook de lokale wandelpaden aantoont. Het is dan ook deze GR 5 die we de eerste 4 kilometers volgen en brengt ons door het Uilenbos en langs het natuurreservaat Groot Schietveld (en militair domein). Tot het punt waar we de GR 5 verlaten, is het pad bijna volledig onverhard en afwisselend. Maar helaas volgt dan een minder stuk : verhard en weinig boeiend langs veel bebouwing, door het centrum van Loenhout. Uiteindelijk pikken we de GR 5 terug op maar er is nog geen verbetering in de route. Dit komt pas in de Mastendreef, een prachtige onverharde dreef door het Sterbos. Na deze dreef is het helaas terug bij af en volgt hetzelfde patroon als voor de Mastendreef tot in het centrum van Wuustwezel. Daar heb je nog de keuze voor een bijkomend lusje van 4,9 km langs het ’t Hofke, nu gemeentehuis van Wuustwezel en langs het domein van het kasteel van Wuustwezel. Dit stuk was dan wel terug de moeite maar kon de wandeling niet meer goed maken. Niet echt een aanrader en dus ** waard

DSC_0077B

Klik op de link voor de volledige reeks (https://goo.gl/photos/MBqg2Q5VbF9MPzhJ7)

Kenmerken:

  • 24,2 km
  • GR 5
  • startplaats: Parkeerplaats aan de Gasthuishoeve (Dorpsstraat 36, 2990 Wuustwezel)
  • Bron: dagstappergids Antwerpen (editie 2007, Lannoo)
  • toegankelijk voor buggy (soms wat boomwortels in Uilenbos en drassig in de Mastendreef). Bij het extra lusje stap je best door in de wijk ipv langs de Kleine beek te stappen.
  • aard van de wegen: veel te veel asfalt, onverhard in het Uilenbos en langs het Groot Schietveld en de Mastendreef. Extra lusje is ook grotendeels onverhard. 
  • **