Diest-Scherpenheuvel-Diest (GR 561 & GR 5): Met de Demer als leidraad (02-09-2012)

Dit weekend ging ik wandelen in een gebied waar ik nog nooit geweest was namelijk de regio tussen Diest en Scherpenheuvel. Deze wandeling (nr.12 ) komt uit de dagstappergids Vlaams-Brabant (editie 2007) en loopt deels op de GR 561 en de GR 5 (samen met GR 512 en streek-GR Hageland). Je kan kiezen voor een wandeling van 28,7 km of een inkorting van 20,8 km. Wij kozen de tweede optie omdat de streek toch ook wat heuvelend is en dit al voldoende kilometers voor ons zijn. We komen zeker nog eens terug voor de tweede lus. De wandeling start aan het station via de GR 561 en onmiddellijk stap je in het groen op de wallen van Diest. Aan het Provincaal Domein De Halve Maan schakelen we over op de GR 5. Je passeert langs de Lindemolen en na een stukje woonwijk mogen we voor de eerste keer onze kuiten smeren voor de beklimming van de Kloosterberg. Boven krijgen we een mooi zicht op het Hageland en Diest. Dan volgt er even een minder stukje langs de Carrefour maar al snel beklimmen we de Galgeberg. Vanaf hier is de route één hoogtepunt met maar een paar verharde wegen. Een mengeling van mooie zichten en onverharde paden brengen ons in Scherpenheuvel. Hier kiezen we voor de verkorting dus de basiliek en de likdreef is voor de volgende keer. We stappen verder via de GR 5 die ons op de oude spoorlijn 30 brengt en nu omgevormd is tot fiets-en wandelpad. Hier pik ik cache GC1B10N op. We stappen verder en wijken even af naar de Hoeve Craenenbrugh voor de volgende cache (GC1BFN9) die niet gevonden werd. We stappen verder op de oude spoorlijn tot de Maagdentoren. Hier pik ik de laatste cache van de dag op (GC2NJ5Y). Dit was niet zo evident door de vele voorbijgangers. Aan de Maagdentoren verlaten we de GR 5 en stappen we verder op het kronkelende jaagpad langs de Demer, een heel mooi stukje in een groen gebied. We lopen al de hele tijd vlak dus was het terug tijd voor een beklimming in het Grasbos. De Hellestraat is wel een heel toepasselijke naam. Via nog enkele mooie paden bereiken we terug het station van Diest. Zoals jullie wel al zullen vermoeden, is deze wandeling een echte aanrader met heel mooie zichten en bijna volledig onverhard.

DSC_0014.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Advertenties

Egenhoven-Bertem-Leefdaal-Neerijse-KorbeekDijle-Egenhoven (Streek-GR Dijleland): Langs Voer, Ijse en Dijle (24-09-2011)

Dit weekend was de provincie Vlaams-Brabant nog eens aan de beurt. De wandelingvan 25,3 km (wandeling nr. 10 uit de dagstappergids Vlaams-Brabant) vertrok in Egenhoven (juist onder Leuven) en loopt grotendeels samen met de Streek-GR Dijleland. Het stukje voor je de GR oppikt loop je naast de E314 en heb je zicht op Gasthuisberg. Na de brug over de E314 pikken we de Streek-GR Dijleland op die ons naar Bertem brengt waar het jaarmarkt is. We lopen even rond en kijken naar de keuring van paarden en pony’s of minipaardjes. De route loopt in het eerste deel nooit ver van de bebouwing maar doordat we de loop van de Voer volgen die meestal in het groen ligt, merk je hier niet zo veel van. Na de vallei van de Voer steken we het Brabants plateau over om af te dalen naar de vallei van de Ijse en de Dijle. Deze verbinding is een prachtig stuk met prachtige zichten en mooie onverharde wegen. Wel goed opletten tussen 7 & 8. Dit staat duidelijk in de wandelgids beschreven maar het pad omhoog is dus zeker niet duidelijk. In de vallei van de Ijse volgen we een tijdje de loop van de Ijse en loopt de streek-GR een 2-tal km samen met de GR 512 tot aan de Dijle. Het natuurreservaat ‘De Doode Beemde’ zorgt ervoor dat de Dijle (hier nog met haar oorspronkelijke meanders) regelmatig buiten haar oevers kan treden. De Dijle wordt ons gezelschap en een smal, mooi pad brengt ons tot in Korbeek-Dijle waar een terrasje voor een welkome verfrissing zorgt. We volgen nog even de kronkelende Dijle en stevenen dan recht op de E40 af. Even moeten we het geluid van de auto’s dulden maar gelukkig draait de route het Egenhovenbos in en brengt ons terug naar Egenhoven.

DSC_0116B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

 

  • 25,3 km 
  • startplaats: Centrum van Egenhoven
  • Bron: Dagstappergids Vlaams-Brabant (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: heel veel onverharde wegen vooral langs water.
  • ****

 

Asse-Abdij van Affligem-Asse (GR 128): Door de voortuin van het Pajottenland (03-07-2011)

Dit weekend stond een wandeling in de provincie Vlaams-Brabant op het programma. Omdat ik de werken aan de ring van Vilvoorde wou vermijden, trokken we naar Asse. Mijn vorige wandeling hier was alleszins de moeite. Deze wandeling (nr. 2 uit de dagstappergids Vlaams-Brabant) van 25,6 km verkent het westelijk deel van Asse. We volgen hierbij 11,5 km lang de GR 128 van Mollem tot de Abdij van Affligem. Via rustige wegen bereiken we Mollem. Daar pikken we de GR 128 op. Het eerste stukje tot aan de spoorweg heb ik eerder dit jaar in de andere richting gestapt. Aan de spoorweg moeten we een smal pad in langs een diepe goot. Het eerste deel naast een huis is nog te doen maar na de tuin volgt een ontoegankelijk pad. Het pad is volledig overgroeid met lang gras, netels en een onzichtbare goot. Daarnaast had je geen houvast of het was een roestige prikkeldraad en een prikkeldraad met stroom op. Je kan dit pad vermijden door onmiddellijk na de spoorweg links te stappen en dan de eerste veldweg rechts. Het volgende stuk volg je mooie, onverharde wegen langs het Paardenbos en verder tot aan Mazenzele. Via smalle paadjes doorkruis je Mazenzele en vervolgens gaat het naar het Kravaalbos. Dit bos is, net als het Zoniënwoud, een overblijfsel van het vroegere Kolenwoud en het is er heerlijk rustig stappen. Op een bepaald moment mis ik een afslag. We hebben het rap door en keren snel terug. Dit leidt tot een onverwachte ontmoeting. Ik zie plots iets snel komen aanlopen langs de kant van een graanakker. Ik hou mijn fototoestel in de aanslag en begin snel foto’s te trekken. Het beestje heeft mij pas heel laat gezien en daardoor kan ik de eekhoorn heel goed fotograferen en bekijken. Gelukkig zijn we misgelopen. Uiteindelijk komen we aan de abdij van Affligem waar we de GR 128 verlaten. Maar de terugweg moet zeker niet onderdoen voor de GR. We volgen terug veel onverharde wegen tot Asse-ter-Heide. Vanaf Asse-ter-Heide volgt een mooie weg met zicht op de kerk van Asse. Het landschap is hier heuvelig en er volgen enkele lastige klimmetjes. Uiteindelijk bereiken we Asse. We moeten even door een woonwijk en dan volgt nog een kort stukje door het Park van Asse om terug het vertrekpunt te bereiken. Deze wandeling is zeker een aanrader (***).

DSC_0048B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,6 km (inkorting mogelijk van 20,6 km)
  • startplaats: Station van Asse
  • Bron: Dagstappergids Vlaams-Brabant (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: heel veel onverharde wegen, enkele rustige asfaltwegen 
  • ***

Gempemolen-Walenbos-Horst-Troostegembergbos-Gempemolen: Moerasbos en witte druiven (08-05-11)

Deze wandeling (22,9 km) start aan de Gempemolen te Sint-Joris-Winge, een ideale vertrekplaats want het mooie terras is een welkome afsluiter na de wandeling. We wandelen onmiddellijk door een prachtige, holle weg. In de flanken van de holle weg komt hier en daar roestbruin ijzerzandsteen aan de oppervlakte. De Hagelandse ‘bergen’ zijn uit dit gesteente opgebouwd. Deze heuvels zijn versteende zandbanken, een overblijfsel uit de tijd toen de zee tot hier kwam, zo’n 7 miljoen jaar geleden. De holle weg klimt geleidelijk aan naar een plateau en we bereiken het hoogste punt van onze wandeling op 82,5 m. We wandelen tussen enkele boomgaarden en dalen dan af naar het Walenbos. Dit bos is het grootste bos van het Hageland (600 ha). De lagere delen bestaan vnl. uit elzenbroekbos, het grootste van Vlaanderen.  Het is een moerassig gebied met een wirwar van grachten en beekjes. Dit bos is een heel aangenaam bos om te wandelen. Het is er heel rustig (wij kwamen maar 1x andere wandelaars tegen) en de paadjes kronkelen en zijn wat verwilderd. We volgen een 2-tal km de GR 512 in dit bos maar verlaten de GR waar die naar de kerk van Houwaart gaat. Onze route maakt nog een extra lusje door het moerassig gebied. De muggen vallen ons ‘en masse’ aan en kikkers zijn de andere fauna die we tegenkomen. Uiteindelijk komen we ook aan de kerk van Houwaart en volgt een mooie lus op de Houwaartseberg. Houwaart is het Hagelandse wijndorp bij uitstek. Die titel heeft het te danken aan de wijngaarden op de zuidelijke helling van de Houwaartseberg. Langs en door de wijngaarden stappen we naar de top waar we een mooi zicht krijgen op Houwaart, de vallei van de Motte en het Walenbos. We pikken terug de GR 512 op en zullen die 6,9 km volgen tot aan de voet van het Troostembergbos. De route passeert het kasteel van Horst (ook wel gekend als het kasteel van de Rode Ridder) dat deels in de steigers staat. Dagstapper nr. 6 start aan dit kasteel en dan zullen we het uitgebreider bezichtigen. Door de golvende velden op veldwegen stappen we naar de voet van het Troostembergbos. Hier verlaten we de GR 512 en doen nog een klein lusje in dit bos dat volledig de 82,5 m hoge Bensberg inpalmt. Dit bos is van een heel ander kaliber dan het Walenbos: de hellingen zijn veel steiler en beuk is de overheersende boomsoort. Er volgt een pittige klim maar daarna blijven we ongeveer op gelijke hoogte. Uiteindelijk dalen we terug en een laatste, mooi stukje langs de Molenbeek brengt ons terug naar de Gempemolen. Deze beschermde molen is één van de vele watermolens van het Hageland. De molen zelf werkt nog altijd en de eerste zondag van de maand wordt er gemalen. Dit was voor mij één van de betere dagstappers die ik al gestapt heb.

DSC_0634B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks:

Kenmerken:

  • 22,9 km (gemakkelijk inkortingen mogelijk)
  • startplaats: De Gempemolen, Sint-Joris-Winge
  • Bron: Dagstappergids Vlaams-Brabant (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy’s 
  • aard van de wegen: bijna volledig onverhard 
  • **** 

Rondwandeling Bierbeek (GR 512 & GR 128 Oost, nr. 9, dagstappergids Vlaams-Brabant): Langs oude vierkantshoeven en diepe holle wegen (01/11/10 + 06/03/11)

Eindelijk had ik nog eens tijd om de wandelschoenen aan te trekken. Omdat de bomen op hun mooist zijn op dit moment moest het een boswandeling worden. Daarom kozen we wandeling nr. 9 uit de Dagstappergids Vlaams-Brabant. Deze wandeling vertrekt in Bierbeek aan de Sint-Hilariuskerk en bestaat uit 2 lussen van 10 & 15 km. Wij deden vandaag enkel de lus van 10 km die het Mollendaalbos verkent en zullen binnen enkele weken de andere lus stappen. We vertrokken met zon maar naarmate we meer het binnenland inreden nam de mist de bovenhand. Aan de kerk van Bierbeek volg je het Kalverenwegje en onmiddellijk ben je uit het dorp en sta je in de natuur. Brabants Haspengouw kent veel vierkantshoeven en het Bordingenhof is een mooie voorbeeld hiervan. Aan deze boerderij pikken we de GR 512 op en we stijgen naar een plateau waar je een mooi zicht zou moeten hebben. De mist zorgt natuurlijk niet voor vergezichten maar heeft wel een bijzondere sfeer. Uiteindelijk komen we in het Mollendaalbos en we blijven geruime tijd in het bos en wandelen langs mooie beukendreven in herfstkleuren en kronkelende paadjes. Dit bos is net als het Zoniënwoud een overblijfsel van het Kolenwoud. Uiteindelijk verlaten we het bos en keren tussen de akkers en langs de Mollendaalbeek terug naar Bierbeek. De eerste lus was alleszins al de moeite.

DSC_0056.JPG

Klik op de foto voor de volledige reeks

Dit weekend trok ik terug naar Bierbeek voor de tweede lus (15 km) van deze dagstapper. Via een korte aanlooproute langs de Molendaalbeek ben je onmiddellijk terug op de route. We krijgen al onmiddellijk een onverhard stuk onder de voeten en dat zal de rest van de lus overwegend ook de ondergrond blijven. Na 700 m bereiken we de H. Barbarakapel en krijgen we gezelschap van de GR 128 die ons 6,4 km zal vergezellen. We lopen nu parallel met de E40 en stappen richting de watertoren van Bierbeek. Onderweg passeren we een huis waar elke wandelaar op de GR 128 welkom is. Gastvrij aanbod! Even verder volgt een kort stukje langs een steenweg en langs de opvallende watertoren van Bierbeek. En dan stappen we terug de natuur in. Een holle weg brengt ons tussen de velden. Op een kruispuntje krijgen we gezelschap van de GR 512 die kort samenloopt met de GR 128. Aan een oude GR-wandelpaal (die mooi herschilderd is) verlaat de GR 512 ons alweer. Na het oversteken van de Waverse steenweg komen we in het brongebied van de Velp. In de weide langs de Velp zien we al lammetjes. Je merkt nu al goed dat de lente in aantocht is. We krijgen zicht op de kerk van Opvelp en stijgen via een holle weg naar een plateau. De akkers hebben hier toch een groter oppervlakte dan in West- & Oost-Vlaanderen. Dit is een prachtig stuk door het licht golvende landschap. Aan een kruispunt verlaten we de GR 128 en zijn we toegewezen aan de routebeschrijving. We blijven schitterende wandelpaden volgen en stappen richting de erg gehavende Berkenhoeve, één van de vele vierkantshoeven in deze streek. Gehavend kun je ze niet meer noemen want er staat nu een immens nieuwe woning. Niet echt meer authentiek! We krijgen nu toch een stukje asfalt onder de voeten en stappen richting het Vuilenbos. Lang het Vuilenbos stappen we langs enkele fruitboomgaarden. Nu nog kaal maar binnen enkele maanden zullen de bloesems prachtige geuren en kleuren tonen. Na wat kronkelen dalen we af naar de Molendaalvallei en langs deze beek stappen we terug naar het centrum van Bierbeek. Dit is één van de betere dagstapperwandelingen die ik al gedaan heb. Beide lussen zijn aanraders: de eerste lus is een boswandeling en de tweede lus is een wandeling tussen weiden en akkers met veel vergezichten. Ook het grote aantal onverharde wandelwegen is een pluspunt.

dagstappergids vlaams-brabant,gr 512,gr 128,bierbeek,mollendaalbos,neervelp,opvelp,watertoren,wandelen

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 24,7 km (lus 1: ca. 10 km, lus 2: ca. 15 km)
  • startplaats: kerk van Bierbeek
  • Bron: dagstappergids Vlaams-Brabant (editie 2007)
  • niet toegankelijk voor buggy’s 
  • aard van de wegen: bospaden in lus 1, heel veel onverharde veldwegen in lus 2, asfalt, kasseiwegen
  • ****  

Wolvertem-Ossel-Brussegem-Imde-Wolvertem (GR 126 & GR 128; nr. 1; dagstappergids Vlaams-Brabant): Langse malse weilanden en rijke akkers (19-08-10)

Deze wandeling van 25,4 km start aan De Sportschuur in Wolvertem. Net als vorige wandeling duurt het even voor je niet meer langs bebouwing wandelt maar dit is onvermijdelijk als je in een dorpscentrum start. De eerste onverharde veldweg is meteen een schot in de roos, een dalende en daarna stijgend pad naar de Duivelsschuur met zicht op het Atomium. Een boer zou zijn ziel verkocht hebben aan de duivel die voor hem een schuur zou bouwen voor zonsopgang maar de boerin steekt er een stokje voor door een slimme list met een petroleumlamp zodat de haan dacht dat de zon al opkwam. We wandelen daarna deels onverhard naar Ossel en passeren het Hagenkasteel en het kasteel van Ossel. Na Ossel volgen we terug mooie baantjes en pikken we de GR 126 op. Dit is eigenlijk een verbindingsstuk tussen Brussel en de GR 128. Aan een Telecomtoren kom je uiteindelijk aan de GR 128 die we bijna continu (behalve het extra lusje naar Imde) volgen tot Wolvertem. Via het gehucht Linthout komen we aan het ‘Hof te Lovegem’ of ‘De Preekstoel’. Deze behoorde in de 18e eeuw tot de abdij van Grimbergen. De GR 128 kronkelt verder en gebruikt heel veel onverharde paden. Op een bepaald moment loop je tussen weideafsluitingen en langs een akker waar het pad niet goed zichtbaar is door de begroeiing. Blijkbaar passeren er hier toch niet zo veel wandelaars. Wat verder passeren we de mooie hoeve ‘het Pauwenhof’, een nieuwe en grote hoeve. Na de Meuzegemse Hoek volgt een stukje langs een drukke baan maar dit duurt niet lang en de GR 128 stuurt je al snel terug de velden in. Er volgt een heel mooi stukje tot in Imde. Ondertussen hebben we de GR 128 verlaten die we aan de Wolvertemse Beemden weer zullen oppikken. Dit lusje brengt je langs de VRT-zendmasten, het kerkje van Imde, een mariagrot, de Boskapel (vroeger een bedevaartsoord) en het kasteel Imdehof. Daarna moet je weer even langs een drukkere weg stappen om uiteindelijk in de rust van het reservaat ‘De Wolvertemse Beemden’ te belanden. Het is hier mooi en rustig. Een blotenvoetenpad is tijdens de zomer toegankelijk. Na dit stukje natuur beland je terug in Wolvertem en sta je onmiddellijk aan de startplaats.

DSC_0004B.jpg
Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,4 km
  • startplaats: Sportschuur van Wolvertem (Populierenlaan 20, 1861 Wolvertem)
  • Bron: Dagstappergids Vlaams-Brabant (editie 2007, Lannoo) 
  • niet toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: heel veel onverhard, ook rustige wegen, 2x kort stukje langs drukkere weg 
  • **** (vooral door de paden, minder door het landschap al is het eerste heuvelend deel zeker de moeite)

Landen-Walshoutem-Lincent-Racour-Overwinden-Landen (GR 564; nr. 14; dagstappergids Vlaams-Brabant): Langs kleine dorpjes, weiden, boomgaarden en akkers (24-07-2010)

Wat een heerlijke zomerdag was het zaterdag! Ik trok naar Landen voor dagstapper nr. 14 in de provincie Vlaams-Brabant maar deze wandeling gaat ook door de provincie Luik & een stukje door de provincie Waals-Brabant. Je vertrekt aan het station van Landen en volgt 8,4 km lang de GR 564 langs Walsbets, Wezeren en Walshoutem. Dit zijn kleine dorpjes met mooie kerkjes waar het ZEER rustig is. Bij de Zevenbronnenbeek in Walshoutem waren er werken en de weg was onderbroken en bijgevolg was er ook geen brug meer. Terugkeren betekende een grote omweg dus ik heb mij tussen de hekkens gewrongen (sssttt!) en na een netelige afdaling lag er gelukkig een plank waardoor ik de beek (zeer ondiep trouwens) zonder problemen kon oversteken. Na Walshoutem trek je de taalgrens over en kom je in de provincie Luik. Na het onderdoor gaan van de E40 en de HST-lijn krijg je voor het eerst een mooi zicht op de licht heuvelende streek. Het is een vlasrijke streek en de velden geven mooie patronen. Je blijft wel het lawaai horen van de E40 maar het is een mooi stukje. In Lincent ga je terug onder de HST-lijn & E40 door en klim je naar een prachtig uitzichtspunt. De tarwevelden en vlasvelden afgewisseld met groen zorgen voor een zomers gevoel. Je daalt af naar Pellaines en in Linsmeau komen we in Waals-Brabant terecht. De kapel herbergt een beeld van OLV waaraan miraculeuze genezingen worden toegeschreven. Op weg naar het volgende dorpje Racour passeer je een eenzame boom ‘Arbre de la Gorlette’ die al te zien was op het mooie uitzichtspunt. In al die dorpjes kom je geen kat tegen. Racour is het laatst Waalse dorpje en langs boomgaarden komen we in Overwinden waar je het archeologische museum Sinte-Gitte kunt bezoeken. Via een mooi wandelpad door een bosje en langs de watertoren kom je terug aan het station.

DSC_0081B.jpg
Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 24,76 km
  • GR 564
  • startplaats: Station te Landen 
  • Bron: dagstappergids Vlaams-Vlaanderen (editie 2007, Lannoo)
  • toegankelijk voor buggy’s
  • aard van de wegen: asfalt & beton, heel weinig stukjes onverhard 
  • *** (mooie omgeving maar te veel verhard)