GR 57 Etappe 17: Goebelsmühle-Gilsdorf (23,9 km) (20-08-2015)

Eindelijk is het zover: de laatste etappe van de GR 57 tot aan de aansluiting van de GR 5 in Gilsdorf. Goebelsmühle is gemakkelijk te bereiken met de trein. Ik had het geluk dat mijn reisgezelschap mij kon oppikken in Gilsdorf na de etappe maar anders moet je te voet terug of een bus terug nemen naar Diekirch om van daaruit te trein te nemen. Het is een mooie zomerdag en tijdens het klimmen en wandelen in de zon is het zelfs goed zweten. Na Goebelsmühle gaat het onmiddellijk pittig omhoog door bos en krijgen we een eerste mooi zicht op de Sûre vallei. We passeren de rand van Schlindermanderscheid en dalen dan af tot in het gehucht Unterschlinder . Via enkele trappen bereiken we de CR320 en volgen die tot de N27 die we een stukje volgen om nadien terug steil te stijgen op de valleiflank. Er volgt weer een mooi uitzicht en uiteindelijk wordt het pad wat vlakker. We kronkelen mee met de meanders van de Sûre tot aan het dorpje Lipperscheid . We gaan niet naar het centrum maar stijgen terug steil op een weg totdat een pijl ons naar het uitzichtpunt van Gringlay stuurt. Daar krijgen we een prachtig zicht op een Sûre meander en het kasteel Bourscheid maar het licht zit niet goed om het goed te zien. Helaas is er geen schaduw om hier te lunchen en dus wordt er een plekje op de grond gezocht. Daarna zoeken we het bos even op en volgt een op en neer gaand pad tot we de weg CR 379 bereiken die we een hele tijd moeten volgen. Na een tijd slaan we een kleinere weg in die ons langs het uitzichtpunt van Kapell brengt. Ook vanaf hier krijg je een mooi zicht op het kasteel van Bourscheid. Uiteindelijk verlaten we dit wegje terug voor een passage door het bos. In het bos worden we plots een heel smal en bijna overwoekerd pad ingestuurd dat ons brengt naar de kam tussen 2 valleien. Er volgt terug een pittig stukje totdat we terug een kleine weg bereiken die ons langs de N7 brengt bij de plaats Closdelt. We passeren een boerderij en stappen via een steenslagweg langs een windmolen om uiteindelijk terug het bos in te trekken. Daar brengt een afslag je sterk dalend naar het uitzichtspunt van de Priedigttull . Na dit uitzichtspunt moet je terug steil stijgen naar de weg waar je eerder op hebt gelopen. De GR 57/Sentier du Nord daalt dan naar een beekvalleitje en aan de overkant volgt een mooie bosweg ons terug naar de N7 thv de plaats Fridhaff. Voorzichtig steken we de weg over en dan is het gedaan met de bospassages. Door open landschap gaat het nu dalend naar Diekirch tot aan het eindpunt van Sentier du Nord aan de Place des Récollets. Vanaf hier is er geen bewegwijzering weer en volgen we de routebeschrijving. Deze brengt ons door de voetgangerszone van Diekirch tot aan de Sûre. De benen beginnen moe te worden maar het eindpunt lokt. Langs campings en de Sûre stappen we richting Gilsdorf en aan de brug over de Sûre met de aansluiting op de GR 5 eindigt de GR 57 na 278,9 km en 6 jaar stappen. Op naar de GR 5 nu!!!!

GR 57, Sentier du Nord, Goebelsmühle, Diekirch, Sûre, Gilsdorf, GR 5

Klik op de foto voor de volledige reeks

Advertenties

GR 57 Etappe 16: Drauffelt-Goebelsmühle (22 km) (19-08-2015)

De voorlaatste etappe van de GR57 gaat van Drauffelt naar Goebelsmühle. We hebben volgens de topogids 20,6 km voor de boeg maar na de wandeling staat er 22 km op de GPS. Ik doe soms extra meters door het zoeken naar een cache op de route maar vind het verschil toch wel groot. Na het verlaten van Drauffelt gaat het langs het kerkhof en daarna steil omhoog door bos tot een golvend plateau. We dalen zachtjes en bereiken een weg die ons langs een kapel brengt en naar het dorp Pintsch. Aan de kerk dalen we af naar het valleitje van de Pintscherbeek. Een vlak pad in deze vallei brengt ons tot in Lellingen, een mooi dorpje met witte huizen. We verlaten al snel het dorp en stijgen via een smal pad recht op de hoogtelijnen tot we een weg bereiken die we naar rechts volgen. Deze weg volgt de valleiwand en we krijgen een mooi zicht op Lellingen en Wilwerwilz. Verder dalen we wat af om door bos te stappen en een beekje over te steken via een houten brugje om tenslotte een weg te bereiken. Het is ondertussen warm geworden en dus tijd voor de lunchpauze in de schaduw. Na de pauze gaat de GR 57/Sentier du Nord naar het Château de Schüttbuerg dat in privéhanden is. We dalen af naar de vallei van de Clerve en steken die over thv. de molen van Schüttbuerg waar niet veel van te zien is. Aan de andere kant klimmen we geleidelijk door bos omhoog en krijgen onderweg zicht op het kasteel van Schüttbuerg en later op de camping van Kautenbach en de dichtbeboste vallei. Daarna dalen we naar Kautenbach en doorkruisen het centrum. In Kautenbach mondt de Clerve uit in Wiltz. Er volgt een kort stukje op een drukkere weg maar snel klimmen we via een steil rotspad en er volgt een prachtig stuk door bos en een heel verlaten stuk thv de Girschterbaach. Daarna klauteren we dit valleitje uit via smalle paadjes regelmatig tussen rotspartijen. Uiteindelijk zien we terug beschaving wanneer de spoorlijn uit een tunnel piept. We dalen af naar deze spoorlijn en lopen er parallel langs om zo het station van Goebelsmühle te bereiken. Een heel mooie etappe met veel stijgen en dalen.

gr 57,sentier du nord,drauffelt; pintsch,lellingen,kautenbach,goebelsmühle,clerve,schüttbuerg

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 57 Etappe 15: Troisvierges-Clervaux (15,1 km) (18-08-2015)

De vakantie werd gebruikt om de GR 57 af te werken. Nog 3 etappes stonden op het programma tot de aansluiting met de GR 5 in Gilsdorf. We verbleven in Clervaux en van daaruit kun je met de trein gemakkelijk naar startpunt en van het eindpunt terug reizen. De eerste etappe ging normaal van Troisvierges naar Drauffelt maar door het tragere tempo van mijn wandelgezelschap werd uiteindelijk gestopt in Clervaux zelf en ging het stukje tot Drauffelt de laatste dag afgewerkt worden. Maar een blaar op mijn teen stak daar uiteindelijk een stokje voor. Waarschijnlijk niet het schoonste stukje dat ik gemist heb. Maar nu dus naar de eerste etappe van deze driedaagse. Met de trein stonden we snel in Troisvierges waar ik in mei geëindigd was. We doorkruisen Troisvierges zonder bewegwijzering tot bij de kerk waar we vanaf nu de gele ruiten van het Sentier du Nord volgen. Na het passeren van een afweergeschut komen we uiteindelijk tussen de velden terecht en volgt een eerste beklimming uit de vallei van de Woltz. Het duurt niet lang vooraleer we onverhard wandelen en dalen door bos terug af naar de vallei van de Woltz. We passeren het klooster van Cingfontaines met een negatieve geschiedenis. Het klooster werd tijdens WOII gebruikt als sluis naar de concentratiekampen. Daarna gaat het al snel flink stijgend terug het bos in. En na stijgen, volgt dalen waarbij we een mooi zicht krijgen bij een doorkijkje in het bos. Uiteindelijk bereiken we terug de vallei van de Woltz en stappen we via de weg naar Maulusmillen. Vroeger kon je hier de trein nemen maar deze halte is blijkbaar afgelast. Na het verlaten van dit gehuchtje gaat het via een trap naar een speciaal oorlogsmonument: een neergestort Brits vliegtuig (meer uitleg vind je op de site van trekkings.be). Bij het monument moeten we even uitblazen en dan volgt een mooie, redelijke vlakke passage door een bos. Plots stuurt de bewegwijzering ons naar links in plaats van rechtdoor. We volgen de nieuwe route en worden in de vallei van de Woltz gestuurd en uiteindelijk steken we die over om dan aan de andere oever terug te keren richting Clervaux. Alleszins een beter alternatief dan de oorspronkelijke route die via de rijweg naar Clervaux terugkeert. Blijkbaar zit het nieuwe Escapardenne Eisleck trail ertussen voor deze positieve routewijziging. Uiteindelijk komen we in Clervaux aan waar heel wat bezienswaardigheden zijn zoals het kasteel van Clervaux (met oa de UNESCO gewaardeerde fototentoonstelling ‘The Family of Man (een aanrader), een oorlogsmuseum en een maquettemuseum), de benedictijnenabdij van H. Maurice, de aangename voetgangerszone met leuke terrasjes. Door het latere uur ploffen we ons op een terrasje en aangezien we overnachten in Clervaux moeten we geen trein meer nemen.  

DSC_3691.jpg

Klik op de volledige reeks

GR 57 Etappe 14: Gouvy-Troisvierges (15,3 km) (14-05-2015)

De laatste etappe die gepland stond ging van Gouvy-Troisvierges. Deze is gemakkelijk te doen met het openbaar vervoer omdat beide plaatsen een treinstation hebben. Wij parkeerden in Gouvy en wandelden naar Troisvierges en keerden van daaruit met de trein terug naar Gouvy. Op deze feestdag (Hemelvaartdag) was er een trein om de 2 uur naar Gouvy en de rit duurt een 8-tal minuten. Het duurt even voor je uit Gouvy bent en je verlaat het dorp langs de hoofdweg. Daarna gaat het via een woonwijk en uiteindelijk beland je langs de spoorlijn en daal je af naar de Ourthe. Die is hier maar een brede beek meer en ontspringt in het dorpje Ourthe. Dit is de laatste maal dat we de Ourthe tegenkomen. Daarna gaat het over een golvend pad (niet meer door bos zoals in de topogids vermeld staat) richting Wathermal. Verder loop je op de grens met het GH Luxemburg en een grenspaal herinnerd ons eraan. Bijna in Wathermal wijst mijn wandelpartner plots naar iets. En wat zien we, een vos op korte afstand die ons blijkbaar niet gehoord heeft. We waren nochtans aan het babbelen. Hij is op jacht en probeert een prooi te vangen maar die ontsnapt. Uiteindelijk heeft de vos ons gezien en na snel nog enkele foto’s genomen te hebben, vlucht hij weg. Toch wel een hoogtepunt. Even verder bereiken we de eerste huizen van Wathermal en we nemen een korte pauze aan de vijver en kerk in het centrum. Daarna gaat het verder en stappen we naar het GH Luxemburg. We steken de grens over in een kort stukje bos. Vervolgens stappen we naar het dorpje Huldange met het hoogste punt van het GH Luxemburg (558,35 m). De GR 57 gaat niet langs dit punt maar slaat kort ervoor af en er volgt een onverhard stukje langs de rand van het bos en later door het bos. Wat verder stappen we terug op asfalt en dit voor een hele tijd. Onderweg passeren we de top van de Galgegebierg maar in tegenstelling tot vorige etappes wordt nu niet veel gestegen en gedaald. Enkel na deze ‘berg’ volgt er een steilere afdaling naar de Woltz die we nog meermaals zullen tegenkomen op deze GR. We kronkelen verder en uiteindelijk krijgen we weer een onverhard stukje die ons brengt naar de Vennbahn. Dit verhard fietspad loopt op een oude spoorlijn van Aachen en Troisvierges en staat ook nog op mijn to-do-lijst. We volgen het laatste stukje van de Vennbahn en komen zo aan het station van Troisvierges. Een etappe met mooie zichten maar vooral verhard op asfalt wat je hier nu niet echt verwacht.

DSC_3348.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 57 Etappe 13: Houffalize-Steinbach (13,5 km) (13-05-2015)

Normaal gezien was deze etappe gepland van Houffalize naar Gouvy, goed voor 24 km. Maar omdat ik de dag ervoor nogal last had gehad van mijn knieën, besloot ik om toch maar eens te kijken of er geen bus tussenin was die terug naar Houffalize ging. En in Steinbach bleek er één bus te zijn om 13.51u die terug ging naar Houffalize. De GR passeert langs onze B&B en dus was er onmiddellijk aansluiting op de route. Deze gaat naar het vakantiecentrum ‘Ol Fosse d’Outh’. Daar wordt er een volledige nieuwe vleugel bijgebouwd. We wandelen even op de Ravel L613 maar verlaten deze snel om door een bos te stijgen. Na het bos komen we even in open veld en passeren enkele hoogspanningspalen maar al snel gaat het terug het bos in om af te dalen naar de Ru de Tavigny. We steken dit beekje over en dan volgt een steile klim. Gelukkig duurt die niet lang en dan gaat het langs het bos naar Cetturu. We lopen niet door het dorpje maar gaan verder via een graspad tussen weiden en bloeiende brem. Ook de weiden staan vol paardebloemen en de gele kleur overheerst dan ook in het landschap.  Via enkele veldwegen belanden we uiteindelijk terug in het bos en dalen we langzaam af naar de molen van Bistain. Bijna terug aan de Ourthe is de afdaling steiler en voel ik de knieën terug. Dus beter niets overbelasten en toch voor de bus gaan in Steinbach. Aan de molen van Bistain komen we terug aan de Ourthe en is er een camping en gelegenheid om iets te drinken of te eten. Net voor de Ourthe gaat de route terug het bos in en is het terug klimmen door een prachtig bos. Even moet er een drassig pad gevolgd worden en daal je nog eens af naar een beekje en terug naar boven voor je terug asfalt bereikt. De route gaat net voor Steinbach richting Limerlé maar hier houdt deze etappe op en er wordt verder gestapt door het dorpje naar de bushalte aan de kerk van Steinbach. Dit geeft de kans om enkele van de oude, witte vierkantshoeven te bezichtigen in het dorpje. Het stuk naar Gouvy zal ooit later wel eens gestapt worden. Na een kwartiertje wachten komt de bus die volgens de routeplanner van TEC naar Houffalize gaat. Maar dit blijkt niet helemaal het geval te zijn maar de bus komt wel in de buurt en de vriendelijke chauffeur zet mij af aan de weg Houffalize-Bastogne. Nog een korte 1,5 km wandelen en ik sta ik terug aan de B&B. Ik moest trouwens niet betalen omdat het ticketmachine niet werkte. Terug een mooie etappe met veel bredere veldwegen en minder steile afdalingen en beklimmingen.

DSC_3312.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 57 Etappe 12: Nadrin-Houffalize (20,5 km) (12-05-2015)

Vorige week een weekje verlof om verder te stappen op de GR 57. 3 stapdagen waren gepland op de GR en het was ideaal wandelweer. De eerste etappe gaat van de belvédère van Nadrin naar Houffalize. Volgens de topogids goed voor 20,5 km maar nadien op de GPS stond er 21,5 km. Voor mij was dit een behoorlijk pittige etappe (maar prachtig!) met veel stijgen en dalen en de knieën hadden het dan ook heel zwaar op het einde. Als er iemand tips heeft om dit te voorkomen, laat maar weten. Het vertrek ligt dus aan de Belvédère en een smal paadje brengt je naar het uitzichtpunt Francois Remy waar je een eerste blik krijgt op de Ourthe. Daarna daal je naar de rivier en volg je een mooi oeverpad net zoals in de vorige etappe. Uiteindelijk verlaat je de Ourthe en volgt een lastige en steile klim naar het dorpje Ollomont. Boven gekomen even moeten bekomen. Het dorpje ligt niet op de route maar is een kleine omweg waard. Langs enkele grote villa’s komen we terecht op een veldweg die kronkelt tussen de weiden. Maar al snel volgt terug een steile afdaling richting de Ourthe door het bos. Daar is het terug aangenaam stappen (wel goed kijken voor de boomwortels) op een smal oeverpad tot aan de brug over de Ourthe vlak voor de stuwdam van Nisramont. Via de parking bereik je dan ook deze stuwdam. En nu gaat het weer de hoogte in, uiteindelijk zelfs via verschillende trappen. Eenmaal boven wordt je beloond met prachtige uitzichten op de Ourthe en verder ook op de stuwdam. En dan begint terug een afdaling naar de samenvloeiing van de westelijke en de oostelijke Ourthe (af en toe via trappen). Hier begint de knie reeds pijn te doen en we zitten nog niet op de helft. Na de samenvloeiing volg je de oostelijke Ourthe over een golvend pad tot aan een voorstuw. Je steekt de Ourthe over via deze stuw en verlaat nu de rivier voor een hele tijd en ziet ze pas terug in Houffalize. Via een breed bospad stijg je naar het dorpje Engreux. Dit doorkruis je en via een smal pad kom je op de weg richting Bonnereu. Je blijft op gelijke hoogte en nu volgt een wat langer stuk op asfalt. Normaal niet mijn favoriet maar nu deed het wel deugd voor de benen. Ook dit dorpje ben je snel gepasseerd en uiteindelijk loop je terug onverhard op een brede weg door het bos lichtjes dalend richting Houffalize. Op een bepaald moment moet je afslaan om af te dalen naar de brug van Sûhet. En vanaf hier gaat het moeizaam door de pijn in de knieën. Echt genieten is het niet meer. Daarna gaat het terug naar boven en loop je onder de autosnelweg E25 en viaduct van de Houffalize (één van de grootste bogen van dit type van de wereld). Helaas gaat het terug naar beneden maar het einde is in zicht. Je bereikt snel Houffalize en een laatste, moordende trap brengt je terug naar de Ourthe die nog even verder gevolgd wordt naar het logeeradres. Volgens mij de mooiste maar lastigste etappe tot nu toe!

GR 57, Houffalize, Nadrin, Ourthe, Ardennen

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 57 Etappe 11: La-Roche-en-Ardenne – Nadrin (13,6 km) (26 + 29/09/2014)

Tijdens het jaarlijks weekendje met de familie proberen we een huisje dicht bij de GR 57 te zoeken zodat er op vrijdag kan verder gestapt worden op de GR 57. Deze keer hadden we ook de maandag vrij en dus werd deze dag ook als wandeldag ingepland. Er werd met 2 auto’s gereden en een auto aan het eindpunt en beginpunt geplaatst.Mijn wandelgezelschap zag het niet echt zitten om deze etappe in één keer te doen dus werd ze opgesplitst in 2 kortere stukjes. De enige mogelijkheid om te korten was Maboge want dit is het enigste punt waar de GR 57 bij een verkeersweg komt. Voor de rest wandel je in de ongerepte natuur ver van wegen en auto’s. Daardoor stapten we op vrijdag van La-Roche-en-Ardenne naar Maboge (6,4 km) en op maandag van Maboge naar Nadrin (7,2 km). Eigenlijk gingen we bij de laatste etappe stoppen in Ollomont (nog 2 km extra) maar omdat het begon te regenen zijn we dus in Nadrin aan La Belvédère gestopt en zo naar onze auto gestapt. Je kan van deze etappe zeggen dat het tot nu toe voor mij persoonlijk de mooiste etappe is van de GR 57. Het profiel van het eerste deel is een lange stijging en steile afdaling. We vertrekken in La-Roche-en-Ardenne en stijgen langzaam en lang naar de top van een heuvelkam. Uiteindelijk wordt het wat vlakker en bereiken we een uitgestrekt plateau waar we even zicht krijgen op de Ourthe diep onder ons. Plotseling horen we rechts van ons een geluid. We blijven staan maar zien niets in het lage struikgewas. Plots horen we het weer en besluiten we ons snel uit de voeten te maken. Duidelijk een dier die ons verwittigd maar geen idee welk dier. Waar we terug bos bereiken, volgt eens steile afdaling naar Maboge en de Ourthe. We steken de Ourthe over en doorkruisen het dorpje om even de N860 te volgen naar onze auto. Bij het tweede deel kom je in de ongerepte natuur met de vele meanderende bochten van de Ourthe en de rotsen van Le Hérou. Na het verlaten van de N860 volgt een breed pad die ons uiteindelijk naar de oever van de Ourthe leid. We volgen die maar heel even en moeten een stijgend pad volgen naar Le Cheslé. Het gaat gestadig omhoog. Boven doe ik even een cache (Le Cheslé) en word beloond met een prachtig uitzichtspunt. Wel geen gemakkelijk terrein om er te geraken. Wanneer ik weer veilig bij mijn wandelgezelschap ben, passeren we even verder Le Cheslé, een oude Keltische nederzetting die deels gerestaureerd werd. Door de heuvelkam te beklimmen, snijden we een grote meander van de Ourthe af maar dan volgt er een heel steile afdaling terug naar de oever. Heel voorzichtig dalen we af en proberen niet uit te glijgen. Daarna volgt er een prachtig stuk vlak langs de oever. Af en toe moeten we iets hoger de oever op. Dit stuk is niet toegankelijk na een lange of zware regenperiode en er is een variante voorzien. Je bent hier midden in de natuur en hoort niets van auto’s behalve het stromende water en vogels. Het blijft wel uitkijken waar je stapt want de vele boomwortels en losse stenen maken een valpartij wel mogelijk. Na dit zalige stuk bereiken we de plaats waar de beklimming naar Le Hérou begint. Je kan spreken van een pittige beklimming. Op een bepaald punt kun je kiezen voor de variante over de rotskam en zicht op Le Hérou. Mijn wandelgezelschap kiest voor de normale weg die ook nog pittig stijgt en ik kies voor de avontuurlijke variante omdat er ook een cache (Mighty Herou) ligt. Dit stuk is zeker niet voor mensen met hoogtevrees. Het pad loopt letterlijk op de rotskam en rechts van je gaat het recht en diep naar beneden. Ook het pad zelf is niet eenvoudig en je moet grote stappen nemen om de rotsen te beklimmen maar je wordt beloond met een prachtig panorama. Het is hier echt genieten. De cache werd snel gevonden maar het duurde even voor ik hem te pakken had. Ondertussen was het begonnen regenen en hierdoor werden de stenen wel heel glad. Dus snel verder gestapt en even verder vond ik mijn wandelgezelschap naar adem happend terug net voor Le Belvédère, nu volledig verlaten en aan het vervallen. Door de regen besloten we om via de weg naar onze auto te stappen 1 km verderop. Een echte aanrader deze etappe en ik kijk al uit naar de volgende die waarschijnlijk even mooi zal zijn.

DSC_8621.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks