Waregem: Grenshoppen op de heuvels tussen West- en Oost-Vlaanderen (15,4 km) (28-12-2017)

Een wandeling waarvan de datum al een tijdje vastlag en we hadden geluk dat het één van de weinige dagen was waarop de zon nog eens scheen in December. We hebben dan ook volop van het zonnetje genoten en dat maakte de wandeling te verteren want het was geen hoogvlieger al zaten er wel mooie stukjes bij.

De wandeling komt uit de Dicht-bij-huis gids West-Vlaanderen van Lannoo (editie 2012). Het startpunt ligt bij het Amerikaans oorlogskerkhof Flanders Field in Waregem. Op het einde van de Eerste Wereldoorlog werd hier hevig gestreden tijdens de Slag aan de Schelde. De Amerikaanse troepen stuitten er op Duitse mitrailleursposten die verwoed weerwerk boden. De gesneuvelde Amerikaanse soldaten liggen begraven op dit kerkhof, het enige Amerikaanse oorlogskerkhof uit de Eerste Wereldoorlog in België.

Na een bezoekje aan het kerkhof startten we de wandeling. We volgen de wandeling in omgekeerde richting dan de routebeschrijving. We stappen door een licht golvend landschap dat dicht bezaaid is met de typische kapelletjes. Op weg naar Nokere passeren we de mooie omwalde hoeve Ter Meulen. Daarna is het niet ver meer naar Nokere en langs de ingang van het kasteel van Nokere (kasteel Casier) klimmen we over een modderige bosweg naar het centrum.

Aan de kerk zetten we ons tegen de muur in het zonnetje om onze lunch op te eten. De zon doet echt deugd. Nokere zelf heeft een klein maar gezellig dorpscentrum met de Sint-Ursmaruskerk, de vrijheidsboom te midden van het dorpsplein en de platanendreef, die naar het kasteel leidt.

Verharde wegen leidden ons uit het dorp en na de Malebeek volgt een mooie onverharde veldweg. We krijgen er ook een zicht op het kasteel van Nokere. Wat verder stappen we door een mooie beukendreef tot de Herberg d’Oude Stokerij. Ook die is gesloten net als de andere horeca die we passeerden in Nokere. We steken een drukke weg over en stappen richting de Spitaalbossen. Omdat de rest van de route langs de heel drukke N382 gaat, denken we van door het bos te stappen richting startpunt maar het bos is helaas is privé.

We besluiten dan maar om de wandeling een klein beetje te verlengen en de N382 over te steken en via de Kleine Leiestraat terug te keren. Een goede keuze want het is een rustig baantje. Uiteindelijk moeten we maar een klein stukje meer langs deze weg en via het industrieterrein staan we weer terug aan onze auto.

PC280071.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze wandeling is een beetje tegenvaller. Veel verharde wegen, iets te veel drukke wegen en ook lawaai van de naburige E17. Het stuk rond Nokere valt beter mee met enkele mooie landschappen en een stuk onverharde weg. Maar het zonnetje maakte dat we er toch van genoten!

 

 

Advertenties

Sint-Kruis-Brugge en Ver-Assebroek: twee luswandelingen uit de wandelgids West-Vlaanderen (18,8 km) (06-05-2017)

Tijdens het wachten op de nieuwe topogids van GR 5A wordt de vrije tijd om te wandelen opgevuld met luswandelingen. Dit keer ging het richting Brugge om 2 wandelingen uit de Dicht-bij-Huis wandelgids West-Vlaanderen (editie 2012) te stappen. We kozen voor nr. 5 (Sint-Kruis-Brugge, Kastelentocht langs de Damse Vaart, 8.7 km) en nr. 6 (Ver-Assebroek, Landelijk wandelen op een boogscheut van Brugge, 10.1 km).

P5060228.jpg

In Sint-Kruis-Brugge was het druk maar gelukkig was er nog een plaatsje op de P&R. We verlieten onmiddellijk de drukte en kwamen in de rust van de Bisschopsdreef die naar het kasteel Rooigem leidde, een vroeger buitenverblijf van de bisschoppen. Van het kasteel zelf krijgen we niets te zien. Daarna komen we op het platteland en passeren we het kasteel Nieuwenhove dat ook onzichtbaar blijft. Tenslotte draaien we de Spijkerdreef in omzoomd door dubbele rijen populieren tot het kasteel De Spijker te stappen. Hier zou ik ook wel willen verblijven voor een tijdje.

P5060211.jpg

We stappen langs 2 kapelletjes en slaan dan de Spijkerwegel in, een leuk paadje tussen de velden. Maar al snel staan we weer op asfalt om tot aan het Zuidervaartje te stappen, idyllisch tussen populieren. Het vaartje brengt ons naar de Damse Vaart die we volgen langs een drukke baan, gelukkig wel op een afgescheiden fietspad. De Lamme Goedzak passeert ons, een toeristisch boottochtje tussen Brugge en Damme. Uiteindelijk slaan we een smal baantje in dat naar het Zuidervaartje terug gaat en verder naar Sint-Kruis-Brugge. De autobestuurders die ons passeren hebben weinig respect voor 2 wandelaars en vertragen niet en we worden in het gras gedwongen om te stappen. Aan het Zuidervaartje verlaten we het drukke baantje om langs een rustig fietspad verder te stappen. We vinden een mooie picknickplaats en met zicht op een frisbee-toernooi genieten we van de lunch. Daarna gaat het via enkele woonwijken en een parkje terug naar het beginpunt.

P5060264.jpg

Vervolgens rijden we naar Ver-Assebroek waar we door verbodsborden niet inmogen. Maar bij de Kerkdreef kunnen we er gelukkig wel in en parkeren ons in de eerste straat van de woonwijk omdat we verder ook niet doorkunnen. Er blijkt een koers gepland te zijn maar een blik op het kaartje toont ons dat we vanaf hier gemakkelijk kunnen aansluiten op de route. We stappen eerst langs de Assebroekse Meersen en gaan dan verder door het Beverhoutsveld, met zijn mooie dreven en uitgestrekte velden. Ik was hier nog recent voor een geocache-toertje en verkende dit gebied ook via een eerdere wandeling uit Groot Wandelboek Vlaanderen en de eerste etappe op GR 129 maar het blijft genieten. Na het Beverhoutsveld keren we terug naar de Assebroekse Meersen om naar het startpunt uit de wandelgids te stappen. De koers is er in volle gang en we stappen snel door om de harde muziek en commentaarstem te verlaten. Wat verder verlaten we onze route en staan we snel terug aan de auto.

P5060284.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Het was mooi wandelweer en ik heb genoten van beide wandelingen. De eerste was iets meer verhard en langs drukkere wegen maar toch aangenaam. De tweede wandeling is natuurlijk pure rust en uitgestrektheid en absoluut een aanrader.

Lebeke: Panoramawandeling in kouters, weiden, bossen en holle wegen (9,3 km) (01/11/2015)

Met het Groot Wandelboek Vlaanderen had ik alle wandelingen van Oost- en West-Vlaanderen gedaan en ook de dagstappers van dezelfde provincies zijn al afgestapt. Dan denk je dat je wel de meeste mooie plekjes van beide provincies ontdekt hebt. Maar niets is minder waar. In de Oost-Vlaanderen gids (editie 2012) vond ik een wandeling met start in Lebeke. Hier had ik nog nooit van gehoord en de korte samenvatting beloofde veel. Dus op weg op een stralende Allerheiligendag om dit onbekend stukje te verkennen. Je vertrekt aan de kerk van Lebeke en via een klein wegje beland je onmiddellijk tussen de akkers. Je stapt op een heuvelrug onverhard tot het piepkleine gehuchtje Klein Herlinckhove. Een paadje is verdwenen maar via de weg geraak je snel weer op het juiste pad. Daarna gaat het verder over dezelfde heuvelrug tot we afdalen naar een kruispunt van holle wegen. Ik zie hier GR-streepjes en later blijkt het om de GR 5A te gaan. Ik zal hier dus ooit nog eens passeren. We stappen verder tot in Terlinden waar we enkel kort door passeren en dalen dan af naar een vochtig broekbos. De passage door het bos is maar kort maar onmiddellijk volgt er een mooie passage tussen een tunnel van struiken die prachtig geel kleuren. We verlaten de tunnel en komen aan een kapelletje prachtig gelegen omringd door 5 lindebomen. Daarna volgt terug een holle weg waar terug de GR 5A opduikt. Plots hoor ik motorgeronk en komen er 2 jeeps af op een baantje die amper breed genoeg is om te passeren en duidelijk niet bedoeld is voor gemotoriseerd verkeer. Gelukkig zijn de meeste passanten andere wandelaars en paardrijders. Na deze holle weg stappen we langs een oude steenbakkerij en kronkelen we langs een weide over een weinig gebruikt pad. In de buurt van Outer gaat het dan terug door open landschap tussen de kouters terug naar Lebeke. Een echte aanrader: volledig onverhard (soms wel wat kasseien) en bijna volledig verkeersvrij (behalve als autobestuurders al denken dat ze de wandelpaden ook al mogen gebruiken) en een mooi landschap.

DSC_4618.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Ruisbroek: Natuureilandjes tussen Vliet en Rupel (17,2 km) (04-10-2015)

Vooraleer we een nieuwe GR aanpakken, werd er eerst onverwachts een andere wandeling gedaan. De wandeling komt uit het Groot Wandelboek Vlaanderen (editie 2008) en is 17,2 km lang met start te Ruisbroek en niet bewegwijzerd. Ruisbroek is gekend van de grote rampspoed van 1976, toen de Vlietdijk brak en het dorp dagenlang onder water stond. Aan de Sint-Katharinakerk staat het gedenkteken De Redder, een man in een roeiboot, als dank voor de hulp tijdens de rampzalige overstromingen. We wandelen via een woonwijk naar de Polder van Bree waar de routebeschrijving moeilijk te volgen is maar we volgen een mooie route door dit gebied tot we uiteindelijk op de Schoolstraat belanden. Daar pikken we terug in op de routebeschrijving en bereiken snel het natuurgebied de Moeren. We lopen tot aan de spoorlijn en blijven die volgen tot aan het hof van Coolhem waar een milieu-educatief centrum ondergebracht is. We stappen nu even verhard tot aan de dijk van de Vliet die kronkelt in het landschap en uiteindelijk bereiken we via Eikse Amer het dorp Eikevliet. Vanaf hier volgt een prachtige lus eerst door vochtige broekbossen en daarna door droger terrein. De landbouwpercelen liggen ingebed in het drevennet van de Eikerheide. We passeren ook veel weiden met paarden of pony’s en bereiken uiteindelijk terug Eikevliet en Eikse Amer. Daar stappen we via het kronkelend dijkpad langs de Vliet naar de vergaarvijver tot we aan het jaagpad langs het Zeekanaal komen. We stappen nu recht tot aan de Waterskiclub waar het terrasje ons lonkt voor een deugddoende afsluiter. Na de pauze is het maar kort stappen tot aan de parking aan de kerk. Een mooie wandeling met veel onverharde stukken.

DSC_4522.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Hertsberge: Door prachtige dreven naar het Bulskampveld (9,8 km) (22-02-2015)

Omdat 2 weken na elkaar een etappe stappen op de Kustwandelroute wat eentonig kan zijn, wordt er gekozen voor een korte luswandeling uit de Lannoo Dicht-bij-Huis wandelgids ‘West-Vlaanderen’ (editie 2012). De wandeling vertrekt in Hertsberge achter de Sint-Jan-de-Evangelistkerk, is 9.8 km lang en is niet bewegwijzerd. We doorkruisen eerst een bosrijke wijk met kasten van villa’s die meestal verstopt zitten achter hoge hagen. Ik geef het toe, het is er rustig winnen maar er is wel weinig zonlicht in de schadus wan de bomen. Na wat kronkelen, passeren we Loca Labora, een bioboerderij met dagverse groenten. We stappen ondertussen op een aardeweg richting het Provinciaal Domein Bulskampveld. Voor mij een gekend gebied maar deze wandeling passeert nog veel onbekende paden. Eerst stappen we langs de kasteelvijver naar de tearoom/restaurant Bulskampveld. Er zitten wel wat mensen op het terras buiten te genieten van het zonnetje maar er is wel een frisse wind. Na de cafetaria passeren we een kapel en gaan richting het Bulskampveld kasteel. Onderweg zien we voor het eerst sneeuwklokjes. We passeren het kasteel met bijhorend landbouwmuseum en kruidentuin en stappen via verschillende dreven verder door het bos. Ook de plaats waar het lijk van Henri d’Udekem d’Acoz gevonden werd ligt dichtbij, de eerste van de zes ‘Moorden van Beernem’. Het laatste stuk in de buurt van de bron van de Bornebeek is heel modderig en het is zoeken om niet te ver weg te zakken. Uiteindelijk bereiken we de rand van het bos en terug via de woonwijk komen we aan de kerk. Een mooie, korte wandeling en zeker een aanrader op een warme zomerdag of zonnige herfstdag als de bomen in herfsttinten staan.

DSC_2714.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Hondschoote: Les Moëres (07-10-2012)

Vorig weekend gingen we naar het noorden van Frankrijk om te wandelen in de Moeren. De wandeling start in Hondschoote. Vroeger een welvarende stad door de productie van een licht en goedkoop wollen weefsel, de saai. Het stadhuis in Vlaams renaissance-stijl en de grote Sint-Vaastkerk zijn hier nog overblijfselen van. We doorkruisen het centrum en stappen dan richtng het Canal de Basse Calme die we via een privé-weg oversteken. We zijn nu in de buitenmoeren en stappen op een onverhard pad langs het kanaal. Helaas moeten we vervolgens een lang stuk langs de drukke D947. Er is hier geen fietspad en de auto’s passeren met 90 km/uur. Levensgevaarlijk. Na het oversteken van de Ringsloot zijn we in de echte Moeren die 2 m onder de zeespiegel liggen. Via de kaarsrechte wegen en percelen van 600 m bij 600 m stappen we naar het dorpje Les Moëres waar een bord op het gemeentehuis een bordje toont hoe hoog het water stond nadat de Duitsers in 1944 de Moeren onder water zetten. We blijven verder wandelen op de rechte wegen en stappen terug richting het Canal de Basse Calme en weer moeten we langs een tweevaksbaan stappen. Deze is gelukkig wat minder druk.

DSC_0065.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Eenmaal het kanaal overgestoken volgt het mooier gedeelte van de wandeling. We zijn niet meer in de Moeren en de kaarsrechte wegen zijn dan ook verdwenen. We krijgen nu gelukkig wat meer onverharde wegen onder de voeten geschoven. Al heel de wandeling horen we geweerschoten en passeren we af en toe jagers maar het laatste deel van de wandeling stappen we langs verschillende vijvers met talrijke lokeenden. Aan iedere vijver is ook een bunker om ongemerkt te kunnen jagen. En het is duidelijk dat deze ‘hobby’ hier druk beoefend wordt want alle vijvers zijn druk bezet. Eenmaal terug aan het kanaal volgen we weer een drukkere weg nu de D3. Maar we verlaten die voor een mooie onverharde weg langs een zijkanaal Becque d’Hondschoote die ons tot in Hondschoote terugbrengt. De wandeling was 24 km lang volgens de wandelgids, de wandelgps geeft 25 km aan. Al bij al niet echt een schitterende wandeling die wat eentonig was. Een groot nadeel zijn de lange stukken langs de drukkere wegen.

Etikhove: Over de hellingen van de Ronde van Vlaanderen (16-08-2012)

Ik kon geen betere week gekozen hebben vorige week om verlof te nemen. Er was een mooie zomerweek voorspeld en de dagen waren dan al snel volgepland. En natuurlijk kon een wandeling ook niet ontbreken. Omdat we terug de dagstapperwandelingen willen voortdoen maar de afstanden van de nog overblijvende wandelingen al behoorlijk lang zijn, kiezen we eerst voor een tussenafstand van 20 km. De wandeling komt uit de Lannoo-gids ’20x logeren en wandelen in Vlaanderen’ bij het hoofdstukje Vlaamse Ardennen en Pays des Collines. De wandeling start eigenlijk in Louise-Marie maar wij vertrekken aan de kerk van Nukerke omdat dit voor ons korter bij is. We steken onmiddellijk de N60 over en stappen al snel op een onverharde weg naar een bos toe. We volgen even een overgroeid pad en een steile afdaling in het bos brengt ons naar Zulzeke. Na dit dorpje volgen enkele prachtige veldwegen tot we uiteindelijk de N60 terug oversteken. We krijgen nu asfalt onze voeten tot het dorpje Louise-Marie en beklimmen de Spichtenberg. In Louise-Marie nodigt een terrasje ons uit tot een rustpauze. We verlaten het dorp via rood-witte streepjes. Na opzoeking op de GR-website blijkt het om de GR 129 gaan. Die loopt sindskort van Brugge tot Aarlen en brengt je dus dwars door België. Er volgen terug enkele mooie wandelpaden en een lastige beklimming brengt ons naar de top van de Taaienberg. De GR 129 verlaat ons hier en wij dalen de Taaienberg af. Op de Taaienberg kun je de wandeling uitbreiden tot 25,8 km maar wij kezen voor de hoofdroute  en stappen via rustige asfaltwegen met mooie zichten terug naar Nukerke. Dit was een stukje van de Vlaamse Ardennen waar ik nog niet gewandeld had en het was de moeite. De wandeling is een aanrader met heel wat onverharde wegen en mooie vergezichten.

DSC_0164.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks