Ruisbroek: Natuureilandjes tussen Vliet en Rupel (17,2 km) (04-10-2015)

Vooraleer we een nieuwe GR aanpakken, werd er eerst onverwachts een andere wandeling gedaan. De wandeling komt uit het Groot Wandelboek Vlaanderen (editie 2008) en is 17,2 km lang met start te Ruisbroek en niet bewegwijzerd. Ruisbroek is gekend van de grote rampspoed van 1976, toen de Vlietdijk brak en het dorp dagenlang onder water stond. Aan de Sint-Katharinakerk staat het gedenkteken De Redder, een man in een roeiboot, als dank voor de hulp tijdens de rampzalige overstromingen. We wandelen via een woonwijk naar de Polder van Bree waar de routebeschrijving moeilijk te volgen is maar we volgen een mooie route door dit gebied tot we uiteindelijk op de Schoolstraat belanden. Daar pikken we terug in op de routebeschrijving en bereiken snel het natuurgebied de Moeren. We lopen tot aan de spoorlijn en blijven die volgen tot aan het hof van Coolhem waar een milieu-educatief centrum ondergebracht is. We stappen nu even verhard tot aan de dijk van de Vliet die kronkelt in het landschap en uiteindelijk bereiken we via Eikse Amer het dorp Eikevliet. Vanaf hier volgt een prachtige lus eerst door vochtige broekbossen en daarna door droger terrein. De landbouwpercelen liggen ingebed in het drevennet van de Eikerheide. We passeren ook veel weiden met paarden of pony’s en bereiken uiteindelijk terug Eikevliet en Eikse Amer. Daar stappen we via het kronkelend dijkpad langs de Vliet naar de vergaarvijver tot we aan het jaagpad langs het Zeekanaal komen. We stappen nu recht tot aan de Waterskiclub waar het terrasje ons lonkt voor een deugddoende afsluiter. Na de pauze is het maar kort stappen tot aan de parking aan de kerk. Een mooie wandeling met veel onverharde stukken.

DSC_4522.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Advertenties

Halle: Idyllische wandeling bij de vijver van Zevenbronnen en in het Hallerbos (01-05-2010)

Naast de bloesems is er nog een prachtig natuurverschijnsel op dit moment te zien. Sinds ik die andere natuurpracht 2 jaar geleden ontdekt heb, probeer ik telkens iemand anders mee te nemen om kennis te maken met dit schouwspel. Ook dit jaar was ik dus in het Hallerbos te vinden waar de boshyacinthen in bloei stonden. Deze keer stond wandeling nr. 35 uit het Groot Wandelboek Vlaanderen van Lannoo op het programma. Omdat we een buggy bijhadden, kozen we vnl. voor de buggyvriendelijke varianten behalve bij de eerste variant. Hierdoor mis je wel het tranendal in het Hallerbos maar je krijgt kans genoeg om de hyacinthen te zien. We vertrekken aan het restaurant ’t Kriekske en maken al even kennis met het Hallerbos via een mooie, holle weg en zien al enkele boshyacinthen maar verlaten het al snel en stappen richting Dworp. Bij de eerste variant voor buggy’s kiezen we voor de onverharde wegel en dat blijkt goed te doen. We krijgen een mooi zicht op de vallei van de Meerbeek en komen uiteindelijk aan de rand van Dworp waar het tussen de huizen verder gaat richting de vijver van de Zevenbronnen. Op een bepaald moment moeten we weer een keuze maken voor een buggyvriendelijke variant. Ik weet van mijn vorige wandeling dat het een redelijk uitgesleten pad was en dus moeilijker toegankelijk voor buggy’s en daarom kiezen we voor de Zevenborrenstraat waarbij we een mooi zicht krijgen op het Hallerbos.

DSC_0083B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Eenmaal aan de Zevenbronnenvijver is het tijd voor de lunch die we nemen in ‘Les sept fontaines’. Na een deugddoende pauze vervolgen we onze wandeling en stappen rond de mooie vijver. Langs het bijbehorende kasteel gaat het via een lastige kasseiweg omhoog, niet evident met de buggy. Enkele mooie wegen brengen ons naar het gehucht Grootheide en dan gaat het resoluut naar het Hallerbos. Vanaf hier volgen we een stuk de Reebokwandeling en al snel zien we waarvoor we gekomen zijn: het blauwe tapijt onder het frisse lentegroen. Het is iedere keer weer prachtig om te zien. We volgen vooral de kaarsrechte dreven maar verlaten deze om kronkelend tussen de boshyacinthen naar de Kapittelvijver te stappen en verder richting het Kriekse. Alhoewel de weersvoorspelling niet zo goed waren, was het een prachtige wandeldag met slechts één klein buitje. Aan het eindpunt kunnen we dan ook genieten van de zon op het buitenterras van ’t Kriekske voor we huiswaarts rijden.

Kenmerken:

  • 12,9 km (buggyvariant) 
  • niet bewegwijzerd 
  • startplaats: parking aan het ’t Kriekske (Kapittel 10, 1500 Halle)
  • Bron: Lannoo Dicht-bij-huis gids ‘Groot Wandelboek Vlaanderen’
  • toegankelijk voor buggy’s en rolstoelen mits varianten
  • aard van de wegen: asfalt, kassei, grind
  • **** waard

Tiegem: Kerkwegels en weidse panorama’s tussen Leie en Schelde (29-11-2008)

Geen zonnige dag maar het was droog en dat kon ermee door om te vertrekken voor een wandeling uit het Groot Wandelboek Vlaanderen (Lannoo) van 19,8 km met start aan de kerk van Tiegem. De wandeling beloofde veel kerkwegels en panorama’s en die hebben we ook gekregen. Alleen jammer dat het wat nevelig was zodat de panorama’s niet altijd tot hun recht kwamen. Onmiddellijk na vertrek werden we via kerkwegels uit Tiegem weggeleid naar Tiegemberg. Het was redelijk fris (4°C) maar de beklimming via een tegelpad maakte dat we al snel warm kregen. Boven kregen we het eerste panorama op de Scheldevallei met de Kluisberg op de achtergrond. Daarna werden we naar het Sint-Arnolduspark met kapel gestuurd, een heilige die aanbeden wordt tegen oogziekten. Onderweg kwamen we verschillende malen gele pijlen tegen. We vermoeden dat deze voor de wandeltocht van de Waterhoekstappers zijn die doorgaat op zondag 30 november. Na het verlaten van dit mooie stukje gaan we nu verder richting Anzegem. Daarbij wordt ons de vallei van de Leie voorgeschoteld en krijgen we zelfs de zon te zien. Helaas houdt ze het niet lang vol en bij het bereiken van Anzegem moet ze het onderspit delven voor de wolken. Er volgde een stukje door een woonwijk maar daarna krijgen we terug panorama’s op de Oud-Moregembossen, Tiegemberg, Anzegem, de Scheldevallei en de Vlaamse Ardennen (allemaal in een nevelig sfeertje). Ondertussen gaat het richting Gijzelbrechtegem maar we worden eerst omgeleid via een klein lusje naar een kapel met uitzicht op Oudenaarde, de Koppenberg en de Vlaamse Ardennnen. Via een onverharde veldweg gaat het nu naar de kerk van Gijzelbrechtegem (Grijsloke in de volksmond).

DSCN0218B

Klik op de foto voor de volledige reeks

We dalen af in de Scheldevallei maar het is nog niet gedaan met klimmen. Via een mooi tegelpad worden we richting Kaster gestuurd dat op een vooruitgeschoven heuvel ligt van de heuvelkam tussen Leie en Schelde. Daar maakt de wandeling een klein lusje langs de omwalde Corbiehoeve en over de vroegere Romeinse heerbaan van Bavai naar de kust. Authentiek kun je ze zeker niet meer noemen want men is bezig met nieuwe kasseien te leggen. Vanuit Kaster ging het terug naar Tiegem dat net als Kaster op een vooruitgeschoven heuvel ligt. Hierbij hadden we zicht op de dampende elektriciteitscentrale van Ruien. Eenmaal boven kun je de wandeling nog verlengen met een 3,6 km lange lus over kerkwegels. Omdat de wandeling ons tot nu toe bevallen was, gingen we ervoor. Panorama’s kregen we niet meer te zien maar dat Tiegem rijk is aan tegelpaden kunnen we nu zeker bevestigen. Uiteindelijk gaat het via een zelfde stukje als bij de start terug naar de kerk van Tiegem. Ik vond dit een mooie wandeling (8,5/10 waard) alhoewel ze nog meer indruk zou maken bij een zonnige dag. Enkele mindere stukken waren enkele passages langs drukkere wegen.

Tiegem: Kerkwegels en weidse panorama’s tussen Leie en Schelde at EveryTrail
http://www.everytrail.com/iframe2.php?trip_id=83741&width=415&height=300
Map created by EveryTrail:GPS Geotagging

Assenede: wandelen langs kreken en Scheldepolders (02/11/08)

Zondag 2 november begon de dag prachtig en al snel was ik op weg naar Assenede voor een wandeling van 18,7 km uit het Groot Wandelboek Vlaanderen (Lannoo). We verlieten Assenede over dijken langs oa. de Sint-Andries Polder en Pennemans Polder. Twee dingen vielen op: het is hier zeer rustig wandelen en er hangt een wat rare geur. Deze is afkomstig van de industrie langs het kanaal Gent-Terneuzen. Uiteindelijk verlaten we de dijk en trekken we de Mariapolder in. Deze polders zijn in de 16e eeuw drooggelegd. In de Standaertswegel volgt een onverhard stukje tussen de velden. Daarna gaat het naar het krekencomplex ‘het Hollands Gat’. Deze kreken zijn ontstaan als gevolg van een overstroming in 1808 waarbij diepe geulen door het wassende water ontstonden. Na de overstroming bleef water achter in deze geulen. Het krekencomplex bestaat uit de Grote Kilkreek, Kleine Kilkreek en de Gezusterskreken en is een mooi stukje natuur. Vanaf deze kreken volgen we een hele tijd de grens tussen België en Nederland tot aan de Hollekesdijk. Daarbij krijgen we nog een blik op de Gezusterskreken. Aan de Hollekesdijk kun je kiezen voor een uitbreiding. De gewone wandeling gaat verder over de Hollekesdijk naar de Grote Geul en Rode Geul. Een kaartje van deze wandeling vind je hier terug.

DSCN9792B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Ik kies echter voor de uitbreiding die de grens verder blijft volgen richting Boekhoute. Achteraf gezien misschien een verkeerde keuze want de weg ernaar toe gaat over een lange, kaarsrechte dijk. Eenmaal aan de rand van Boekhoute volgt een passage langs de wat drukkere N458 . Uiteindelijk gaat het via het Botermansstraatje, een smal steegje, naar de kerk van Boekhoute met de BOU-8. Deze vissersboot herinnert aan het vissersverleden toen Boekhoute (net als Assenede) verbonden was met zee via een havengeul. We verlaten Boekhoute via de GR 5A tot aan Kapelle over rustige, kronkelende wegen. De GR 5A gaat nu richting de kreken en wij keren terug naar Assenede. Een uitschieter vind ik deze wandeling niet (8/10 waard) maar het was een aangename wandeling. Na het verlaten van Assenede was het stuk tot de Hollekesdijk mooi, daarna volgde dus het saaier gedeelte tot in Boekhoute. De weg naar Assenede gaat dan over klassieke landelijke wegen. Positieve punten zijn dat het er heel rustig wandelen is, het krekencomplex ‘het Hollands Gat’ en de uitgestrekte polders. Negatieve punten zijn de vele verharde wegen en het wat saaier stuk tot in Boekhoute.

Munkzwalm: watermolens langs de Zwalm (28-09-08)

De laatste keer dat ik ging wandelen was naar Munkzwalm. Toen hebben we niet de volledige wandeling uit het ‘Groot Wandelboek Vlaanderen’ kunnen doen en dus stond vandaag de rest van deze wandeling van 8,5 km op het programma. We vertrokken terug aan de Zwalmmolen en volgen het tegelpad tot aan Munkzwalm. De GR 122 zal ons een hele tijd vergezellen. In Munkzwalm lopen we even langs een asfaltweg maar daarna volgt een prachtig stuk langs de Zwalm. We komen aan de taverne ‘Klein Zwitserland’, een idyllisch plekje met vijver maar het is nog te vroeg om iets te drinken. Onmiddellijk daarna belanden we aan de Ijzerkotmolen die op zondag te bezichtigen is. Enkel het waterrad kun je zien maar deze molen is of was een van de oudste papiermolens van Vlaanderen.

DSCN9412B
Klik op de foto voor de volledige reeks

Daarna gaat het verder langs de Zwalm tot de Ter Biest molen. Nu hebben we wel behoefte aan een pauze en een lekkere Dame Blanche (met 5 bollen!) gaat er vlot in. We verlaten nu definief De Zwalm en via landelijke wegen keren we terug naar de Zwalmmolen. Je merkt dat de streek populair is bij dagjestoeristen. De terrasjes in de zon zaten vol en onderweg kwamen we heel veel wandelaars en fietsers tegen. Op de terugweg hadden we zicht op de steile helling van de Zwalmvallei en op de kerk van Sint-Denijs-Boekel en Munkzwalm. Een mooie wandeling (8,5/10) in een mooie streek, lus 1 vond ik net iets beter door de panorama’s. Maar in lus 2 is het wandelpad langs de Zwalm de topper.

Munkzwalm: Watermolens langs de Zwalm (31-08-08)

De laatste verlofdag en mijn vakantie werd afgesloten met een mooie wandeling in de Zwalmstreek. De wandeling bestaat uit 2 lussen: één lus van 8,5 km richting Nederzwalm en één van 8,9 km richting Velzeke-Ruddershove. We vertrokken aan de Zwalmmolen met een stralende zon aan de hemel voor de tweede lus. We volgden een kort stukje het tegelpad langs de Zwalm maar daarna werden we al snel de vallei uitgestuurd. We passeerden een eerste molen op de Passemaregracht, nl. de Pedesmolen. Hij lag er heel idyllisch bij met bloeiende bloemen ervoor. Daarna ging het omhoog naar de Molenweg, een kaarsrechte weg waarbij je je 30 m boven de vallei van de Zwalm bevind met een uitzicht van bijna 360° op het golvende landschap. De weg leidde naar Velzeke-Ruddershove waar we de Paddestraat terug vinden gekend van de Ronde van Vlaanderen. Aan de kerk werden we via een onverharde weg naar de Molenbeek gestuurd waar een mooi pad ons langs de beek leidde. We passeerden nog het begin van de Paddestraat en volgden uiteindelijk de Zwalm terug naar de Zwalmmolen. Daar hebben we een heerlijke lunch gegeten op de rustige binnenkoer van het bijhorende restaurant-taverne. De tweede lus vertrekt ook aan de Zwalmmolen maar wij hebben afgesproken bij mijn collega die in de buurt woont van deze wandelroute en samen met vrouw en kinderen wil meestappen. Na een lange rustpauze vertrokken we langs de Zwalm richting de Ter Biest molen. Ook hier is een mooi tegelpad en is het zeer aangenaam wandelen. Aan de Ter Biest molen bevind zich een klepstuw waarbij het water automatisch geloost wordt bij een bepaalde hoogte. Daarna gaat het verder via een betonweg de kouters in. De volledige lus hebben we niet meer gedaan en we hebben de wandeling ingekort terug naar mijn collega’s huis waar we lekker een aperitiefje hebben gedronken. We zullen die later nog wel eens volledig doen. Het was een mooie dag om de vakantie af te sluiten met schitterend weer en een mooie wandeling.

DSCN9363B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Borchtlombeek: Over kerkwegels naar Liedekerkebos (21-08-2008)

Donderdag trokken we naar Borchtlombeek voor een wandeling van 17.2 km (nr. 33 uit het Groot Wandelboek Vlaanderen). De eerste 4 kilometer gaan vooral over kerkwegels (en helaas een drukkere betonweg) tussen de huizen door naar Pamel. Onderweg krijgen we enkele mooie zichten op de Molenbeekvallei. Na Pamel dalen we af naar de Dendervallei en begint het mooiste gedeelte van deze route. We trekken door een eerste bos en daarna moeten we even door een verkaveling van Liedekerke om aan Liedekerkebos te geraken. We verkennen het bos niet maar trekken er in een grote lus omheen. De wandeling passeert de 14 kapelletjes van de ommegang van Liedekerke. Na een rustpauze in café Union gaat het nu terug richting Liedekerkebos dat we rechts laten liggen. We verkennen wel het veel kleinere Hertegembos waar het aangenaam wandelen is. Aan het infobord aan de ingang van het bos herkende mijn collega de plek doordat ze hier ooit eens aan geocaching gedaan heeft. Vervolgens gaat het over vlonderpaden naar de spoorlijn Gent-Brussel. We lopen er een 20-tal meter langs en gaan via een graspad terug naar het Liedekerkebos. Daar krijg je de mogelijkheid om een ‘avontuurlijke’ uitbreiding te doen. Natuurlijk twijfelen we niet. Het avontuurlijke zou moeten zijn dat de weg nogal onduidelijk is. Volgens de wegbeschrijving moeten we aan een T-sprong met rode paal links en na 75m rechts bij een andere paal. De eerste paal vinden we maar de tweede is nergens te zien. Bestudering van het kaartje toont aan dat we gewoon onze weg rechtdoor kunnen vervolgen om ook in de Kattestraat terecht te komen om dan de route te vervolgen. Aan een infobord aan deze straat blijkt dat ofwel het pad verdwenen is of dat je rechts/links moet aan de T-sprong (en dus niet links/rechts). Daarna gaat het terug via wegels naar de kerk van Borchtlombeek. Een mooie wandeling: de kerkwegels zijn leuk maar net iets teveel tussen de huizen, het deel na de verkaveling van Liedekerke is puur natuur. Een 8.5/10 waard. De regio is blijkbaar een echt wandelgebied want onderweg kwamen we maar liefst 6 verschillende wandelroutes tegen en daarnaast vind je ook nog de geelblauwe tekens van ‘Voettocht in Pajottenland’ terug. DSCN1558

Klik op de foto voor de volledige reeks