Zuid-Afrika (08-10-2017 tem 31-10-2017)

Het is al even geleden dat ik hier nog iets gepost heb en ik sta dan ook nog enkele blogs achter met al weer 2 etappes op de GR 5 en één etappe met de GR 561. Maar enkele weekendjes en een reis naar Zuid-Afrika zijn de reden hiervoor.

Eerst wil ik jullie even laten meegenieten van de foto’s van Zuid-Afrika vooraleer terug op de wandelblogs te focussen.

We vertrokken in Johannesburg waar we het Apartheidsmuseum bezochten. Een kort bezoekje aan Pretoria en we trokken op weg naar de Blyde River canyon waar we voor het eerst kennis maakten met de prachtige natuur van Zuid-Afrika. Daarna ging het naar het Krugerpark voor 4 dagen waar we uitgebreid kennis maakten met de Big Five en de vele andere dieren. Een speciale ervaring.

Na het vele zitten in de auto in het Krugerpark konden de benen eens gestrekt worden in de Drakensbergen met de Tegula Gorge Walk. Prachtig maar bij de afdaling had de knie het wat lastig. Vervolgens trokken we naar Lesotho voor een mooie wandeling naar enkele prehistorische schilderingen. Via Graaff-Reinet en het mooie viewpoint Valley of Desolation trokken we naar de kust en de Garden Route.

De Ottertrail werd verkend in het Tsitsikamma NP en er werd aan ziplinen gedaan. Aan de Plettenberg baai deden we een prachtige rondwandeling in het Robberg Nature reserve.

Daarna trokken we even het binnenland terug in om stokstaartjes te spotten in Oudtshoorn. Vervolgens werden walvissen gespot in Hermanus en pinguïns in Betty’s Bay vooraleer naar Kaapstad te rijden.

Hier kon de beklimming op de Tafelberg en een bezoek aan Robbeneiland niet ontbreken. Ook de Cape Peninsula werd bezocht met Kaap de Goede Hoop en Cape Point.

Een aanrader!

Zuid-Afrika, Johannesburg, Kaapstad, Tsitsikamma NP, Krugerpark, Big Five, Hermanus, Oudtshoorn

Klik op de foto voor de volledige reeks

Advertenties

Lechweg (125 km) (10-18/07/2017)

De Lechweg

Ik leerde dit langeafstandswandelpad kennen via een aflevering van Stapland op de zender Evenaar en was meteen verkocht. Deze route was het eerste pad in Europa dat het label van ‘Leading Quality Trail-Best of Europe‘ kreeg wat garant staat voor onverharde paden, afwisselende route en gemakkelijk toegang tot openbaar vervoer en accomodatie. Ondertussen zijn er in Europa al 13 langeafstandspaden die het label gekregen hebben. Wandelgezelschap werd snel gevonden, logies en bagagetransfer geboekt en we keken uit naar dit nieuwe wandelavontuur.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Achtergrondinformatie

 

De Lechweg is 125 km lang en verkent de Lechvallei van het bronnengebied bij Formarinsee (Oostenrijk) tot de Lechfall in Füssen (Duitsland). Je start in de regio Voralberg om vervolgens via Tirol nog een stukje Allgau mee te pakken. Deze rivier staat gekend als één van de laatste wilde rivierlandschappen in Europa en doet tussen Stanzach en Forchach aan de rivierlandschappen in Alaska denken. Om dit gebied dan ook te beschermen, is het Naturpark Tiroler Lech opgericht.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De route is duidelijk bewegwijzerd met een ‘L’ zowel beschilderd op stenen of bomen of via wegwijzers. Je moet echt moeite doen om verloren te lopen. Een officiële wandelgids is er niet maar je vindt wel enkele Duitstalige wandelgidsen terug. Wij gebruikten het gidsje van Esterbauer omdat het altijd leuk is om nog wat extra achtergrondinformatie te hebben. Voor de route zelf heb je het eigenlijk niet nodig maar het is superlicht, compact en er staan goede kaartjes in.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De heel interessante website van de Lechweg biedt ook heel veel informatie en je vindt er een pdf-file met een beknopt overzicht en informatie per etappe. In principe heb je met dit al genoeg informatie. De website deelt de Lechweg in in verschillende delen zodat je vrij je etappe-indeling kan plannen met gemakkelijk toegang tot logies en openbaar vervoer. Maar er wordt ook een suggestie gedaan op basis van 6, 7 en 8 dagen. Wij kiezen om de route in 8 dagen te stappen met zelfs een rustdag. Het is tenslotte vakantie en er moet tijd genoeg zijn om te kunnen genieten van de bezienswaardigheden onderweg of een terrasje. Daarnaast maken we het ons nog gemakkelijker en boeken we ook bagagetransport die ons ook van Füssen naar Lech brengen via een shuttleservice. De logies boeken we via booking.com maar op de website vind je heel wat suggesties terug waarbij Lechweg vriendelijke logies aangeduid worden als Lechpartner.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De wandeling is zeker geen alpine bergwandeling en is geschikt voor wandelaars met een normale basisconditie. Ik heb ergens gelezen dat je het kon vergelijken met een wandeling in het Duits middelgebergte. Mij zei dat toen nog niet veel :-). Ondertussen weet ik dat de route regelmatig klimt en daalt maar nergens lang of steil. De paden zijn goed begaanbaar al moet je vooral bij de eerste etappe goed uitkijken waar je je voeten neerzet en zijn er af en toe passages op de valleiflank langs smalle paadjes met veel boomwortels en losse stenen. Daarnaast kom je ook vlakke stukken tegen waarbij er over brede grindpaden vlak langs de Lech wandelt en de kuitspieren en knieën wat rust krijgen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe-indeling

 

1. Formarinsee – Lech am Arlberg: 14.2 km (100m stijgen, 673 m dalen)

2. Lech am Arlberg – Gehren (Warth): 12.5 km (552m stijgen, 497m dalen)

3. Gehren (Warth) – Walchen (Steeg): 15.5 km (279m stijgen, 624m dalen)

4. Walchen (Steeg) – Elbigenalp: 16 km (548m stijgen, 583m dalen)

5. Elbigenalp – Vorderhornbach: 18.5 km (635m stijgen, 713m dalen)

6. Vorderhornbach – Weissenbach: 15.8 km + ca. 5 km extra met Baichlstein (480m stijgen, 575m dalen)

7. Weissenbach – Pflach (Reutte): 18.9 km (490m stijgen, 525m dalen)

8. Pflach (Reutte) – Fuessen (Lechfall): 15 km + ca. 6.5 km extra met bezoek koningskastelen (910m stijgen, 945m dalen)

Afstanden zijn onze kilometers opgenomen met GPS en er kan dus wat afwijking opzitten.

 

Van dag tot dag

 

Etappe 1: Formarinsee – Lech am Arlberg (10/07/2017)

 

De start van de Lechweg bevindt zich aan de Formarinsee en is enkel te bereiken via een tolweg. Het startpunt is gemakkelijk te bereiken vanuit Lech met het openbaar vervoer (lijn 7, €17 enkele rit). Aan de bushalte Post staan er al heel veel wandelaars te wachten om de bus te nemen van 9.11u. Iets na 9u komt er een panoramabus af en de chauffeur zegt dat iedereen mag instappen omdat hij ook naar de Formarinsee rijdt. Op die manier kan de lijnbus de wandelaars aan de halte Rufiplatz ook meenemen. Voordeel van deze bus is dat we ook uitleg krijgen al verstaan we niet altijd alles. Via een smalle, kronkelende tolweg rijden we naar boven om na een goed halfuur het eindpunt van de weg te bereiken. ‘En masse’ verlaten we de bus.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Hier ligt het officiële startpunt van de Lechweg maar we willen eerst nog een blik werpen op de Formarinsee op 5 minuutjes wandelen. Ondertussen hebben de wandelaars zich in alle richtingen verspreid en na de obligate foto bij het vertrekpunt zijn we klaar voor de 125 km lange Lechweg die ons in 8 dagen van de Formarinsee naar Füssen (Duitsland) zal brengen. Door het ‘European Leading Quality Trail’ hebben we dan ook hoge verwachtingen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De 1° etappe is vooral een dalende etappe waarbij we starten op 1870 m en afdalen naar 1445 m. We passeren onmiddellijk het Steenbokmonument, opgericht ter herinnering van de invoering van steenbokken in 1958 die met uitsterven bedreigd waren. We kruisen de eerste koeien met rinkelende bellen op het pad en volgen een smal paadje dat langs een droge beekbedding loopt. Het is geen technisch paadje maar je moet toch wel uitkijken waar je je voeten plaatst door de rotsige ondergrond. We lopen hier door het brongebied van de Lech en wat verder loopt er al wat water door de beek die de Formarinbach heet en zien we water uit de grond opborrelen. De beek wordt breder en breder en er volgt een mooi stukje door bos met plankenpaden over de Formarinbach. We steken nog de Johannesbach over en wat verder de Spüllerbach. Vanaf de samenvloeiing van de Formarinbach en de Spüllerbach spreken we van de Lech.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Voor de eerste maal valt ons de turquoise kleur op die de Lech zo kenmert. De route blijft in de buurt van de Lech afwisselend door bos en weiden vol bloemen en vlinders. Langs het pad zijn ook voldoende banken en zelfs af en toe BBQ-plaatsen met picknickbanken. Alles heel verzorgd en proper!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Voor het dorpje Zug nemen we een korte pauze op een rustbank met een mooi zicht op de Lech en het dorpje. Wat verder passeren we een golfterrein en blijkbaar moest de Lechweg daarvoor aangepast worden want we klimmen nu terug wat langs de valleiflank. Uiteindelijk komen we uit aan het dalstation van de Zuberbergkabelbaan. We blijven de Lech volgen tot net voor Lech am Arlberg waar je sneller naar Lech kan maar de hoofdroute volgt een kleine omweg via de flank van de Tannberg. Dit is zeker een aanrader. Langs het woudzwembad en enkele weiden gaat het omhoog de Tannberg op. En plots – bij het verlaten van een bosje – komt het eindpunt in zicht en krijg je een mooi panorama op Lech am Arlberg. We passeren enkele kunstwerken en moeten nog een laatste steile afdaling nemen naar het centrum. En hier voel ik de lange afdaling en steekt stekende kniepijn op die af en toe de kop opsteekt. Voetje voor voetje gaat het naar beneden en ik ben blij als we aan de oude gerestaureerde voetgangersbrug over de Lech staan, het eindpunt van vandaag. Hopelijk wordt die knie geen spelbreker voor de rest van de Lechweg 😦

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 2: Lech am Arlberg – Gehren (Warth) (11/07/2017)

 

Iets voor 10u staan we aan de Rufiplatz klaar voor de tweede etappe op de Lechweg. We klimmen onmiddellijk een stukje naar een panoramaweg en stappen onder de Rüfikopfkabelbaan door. De gilet gaat onmiddellijk uit en de rest van de dag kunnen we net als gisteren in T-shirt wandelen. We blijven op gelijke hoogte wandelen met zicht op het Lechtal en de Tannberg. Een mooi wandelpad langs de Walkerbach leidt ons tenslotte tot boven Stubenbach. Een terugblik richting Lech toont ons een prachtig zicht op de bergen die we gisteren passeerden.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De lechweg volgt verder het panoramapad tot plots koeien het pad blokkeren. Een koe denkt dat ze een stier is en bespringt de andere koeien. Als we naderen gaan ze niet echt uit de weg en moeten wij de graskant opzoeken. Ik ben dan ook opgelucht als we gepasseerd zijn want er zijn toch al wat wandelaars gewond geraakt deze zomer.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen nu af en krijgen even zicht op de Lech die hier door een diepe kloof stroomt. Er volgt een golvende passage door weiden tot we een beekje moeten oversteken. Het is hier zo mooi en rustgevend dat we de tijd nemen voor een rustpauze en genieten van het geluid van het stromende water en het uitzicht. Bij een volgende beek ligt er zelfs nog heel wat sneeuw (ijs) waarbij het water een deel weggespoeld heeft en er zich een tunnel gevormd heeft.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Enkele MTB’ers kruisen ons en we vragen ons af hoe het hun lukt om al fietsend hier te geraken zeker als we het vervolg van het wandelpad zien. Er volgt een steile afdaling met rotsen en trappen tot het volgende beekvalleitje en daarna klimmen we terug over een kronkelend, steil pad. We kunnen terug een korte blik werpen op de Lech diep onder ons en met zicht op de Biberkopf stappen we door een weide. De eerste huizen van Warth komen in zicht maar het duurt nog even vooraleer we deze bereiken.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen af naar de Lech en het is tijd voor de lunchpauze op de oever van de rivier. Via de Gaisbrücke steekt de Lechweg de Lech over en volgt een korte maar steile beklimming naar de voet van Warth. Je kan hier ook een kortere maar steiler alternatief nemen naar het centrum maar de hoofdroute volgt een mooi breed, langzaam klimmend pad door het bos. Aan een rustbank moeten we een klein, smal, avontuurlijk paadje inslaan dat kronkelt tussen de bomen en boomwortels. Echt een boswandeling! Eenmaal uit het bos is Warth niet ver meer. Langs de Naturbadesee bereiken we het kleine centrum. Langs de kerk en een oud Walserhuis verlaten we Warth weer snel langs een dalend paadje naar de Krumbach. Ik heb gelukkig geen last van de knie maar ik ben voorzichtig en daal langzaam. Over een schommelende hangbrug steken we de beek over en een panoromapad met zicht op Warth en omliggende bergen brengt ons bij Biobauern Gehrnerhof waar we overnachten. Net als gisteren zijn we nog niet lang gearriveerd of het begint te regenen. 

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 3: Gehren (Warth) – Walchen (Steeg) (12/07/2017)

 

Na een goede nachtrust en een ontbijt met verse streekproducten staan we iets voor 9u vertrekkensklaar. We verlaten Gehren via een asfaltweg en passeren een mooi kapelletje. Wat verder gaat de Lechweg door een weide en moeten we onze weg zoeken tussen de koeienvlaaien op het pad. Na een kort stukje door bos bereiken we Lechleiten. We krijgen een mooi zicht op de omliggende bergtoppen rond Warth. Bij het verlaten van het dorpje passeren we een rotswand met een klettergarten (zowel voor beginners als gevorderde klimmers). Daar lopen we terug een weide in en verder volgt de Lechweg een mooi, golvend pad in het bos op de valleiflank hoog boven de Lech. Af en toe krijgen we mooie doorkijkjes op het berglandschap rondom.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We passeren een kleine parkeerplaats en daar begint de lange afdaling via een slingerende kiezelweg met haarspeldbochten naar de Lech. Gisteren hebben we de Lech vooral in de verte mogen bewonderen maar vanaf nu blijft ze onze metgezel tot het eindpunt, soms vlak naast de rivier en soms iets hoger in de vallei. De zon benadrukt de mooie turquoise kleur van het water. Er wordt ook aan waterrecreatie gedaan op de Lech en we zien een groepje aan canyoning doen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Bij de hoofdweg door de vallei gaat de Lechweg even langs deze baan tot Oberprenten maar het is er niet echt druk. Na Oberprenten worden we gehinderd door koeien op ons pad. Net als gisteren gaan ze hier ook niet uit de weg en moeten we ons van het pad begeven en tussen liggende koeien en de koeien op het pad verder stappen. Mijn hart gaat altijd wat sneller slaan. We lunchen net voor Steeg en de Lechweg klimt nog even vooraleer af te dalen naar de Lech in Steeg. We krijgen een mooi zicht op het kerkje van Steeg en bereiken het kleine centrum. De bedoeling was om in de supermarkt water aan te kopen maar ze houden hier blijkbaar ook siësta en de winkel gaat pas open om 15.30u. Onze watervoorraad zal wel voldoen want 2 uur wachten is net iets te lang.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na steeg volgt de Lechweg een vlak pad naast de oever. Net voor Hägerau steken we de Lech over en komen we aan de Griesbachwaterval. Vlak erna bevindt zich een ‘Kneippanlage’, een soort openlucht-‘wellness’ waar je voeten kan onderdompelen in het ijskoude water. De regels zijn duidelijk. Niet langer dan 30-60 seconden zodat je geen onderkoelingsverschijnselen vertoont. Ik kan me wel voorstellen dat het voor vermoeide voeten wel deugd moet doen maar we passeren er nog wel om eens uit te proberen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg volgt een mooi, golvend pad naast de Lech door bos. Iets voor Dürnau buigt de route rechtsaf. Hier verlaten we de Lechweg om iets verder via een mooie voetgangersbrug de Lech over te steken en ons hotel Styrolerhof bereiken. We zijn vroeg en brengen de namiddag door met een terrasje en een duik in het zwembad. Dit is ook genieten. ’s Avonds begint het terug te regenen. We treffen het wel met het weer overdag, ideaal wandelweer.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 4: Walchen (Steeg) – Elbigenalp (13/07/2017)

 

Toen we wakker werden, gingen de wolken laag en was het licht aan het regenen maar bij vertrek om 8.45u was het gelukkig droog en is het ook gebleven de rest van de dag. Na een 500m stappen, stonden we terug op de Lechweg. Er volgde een kronkelend stukje door het bos langs het kleine dorpje Dürnau. Net voor Holzgau steken we de Lech over die we terug voor langere tijd verlaten. We bereiken Holzgau aan het mooi gelegen kerkje en dalen af naar de Dorpplatz waar we verschillende huizen met Lüftmalereien (een soort ‘trompe d’oeil’) kunnen bewonderen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

In Holzgau zijn er 2 varianten maar wij kiezen voor de hoofdroute waarbij we langs de Höhenbach klimmen in de mooie Höhenbachschlucht met steile rotswanden tot de Simms waterval. De natuur toont zich hier op haar mooist. De waterval stort zich met volle kracht naar beneden en ik ben onder de indruk. De nevel zorgt al dan niet voor verfrissing na de beklimming.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We klimmen verder tot voorbij de waterval en tot café Uta en wandelen nu hoog boven de kloof terug richting Holzgau. Bij een schuurtje hebben we opnieuw keuze tussen 2 varianten, deze keer nemen we het dalend pad naar de hangbrug over de Höhenbachschlucht. Deze hangbrug is één van de meest spectaculaire hangbruggen van Oostenrijk en is 200m lang en 110m hoog. We moeten er niet over maar deze attractie mag je niet missen. Aan de andere kant ligt er trouwens een geocache dus de motivatie is er wel om over te steken :-). Van de hoogte heb ik geen schrik maar het is wat wennen aan het wiebelen van de brug. In het midden van de hangbrug krijg je een mooi zicht op Holzgau en de kloof. Na het loggen van de cache keer ik al zekerder terug naar mijn wandelpartner die het even geprobeerd heeft maar teveel last heeft van hoogtevrees.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Vervolgens gaat de Lechweg tussen groene weiden verder met een mooi zicht op het Lechtal. Wat verder wandelen we op de valleiflank door bos op een zalig kronkelend, golvend smal paadje. Bij de picknickplaats ‘Schöne Aussicht’ is het tijd voor onze lunch waarbij we een mooi zicht hebben op de Lech die minder turquoise ziet door de regen van afgelopen nacht. Ondertussen is de zon er al weer doorgekomen. We dalen nu redelijk snel af tot aan brug over de Lech bij Stockach maar het gaat onmiddellijk terug naar boven voorbij een kapelletje en er volgt een pittige beklimming tot het dalstation van de Jöchelspitzbahn, een stoeltjeslift naar de hoger gelegen bergwereld. Wij ploffen ons neer op het terras van Berggasthof Sonnalm voor een verfrissend drankje en ijsje. Ook de zonnemelk wordt bovengehaald want de zon brandt.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na deze deugddoende pauze volgt de Lechweg zijn route verder tussen golvende weiden tot het gehuchtje Seesumpf. Plots blijft mijn wandelpartner staan en wijst. Er staat een reetje/hertje in de weide te grazen. De wind zit goed en voetje voor voetje schuifelen we dichter. Er blijken er zelfs twee te zijn en het duurt een hele tijd voor ze ons opmerken. Wanneer ze ons opmerken, vluchten ze met grote sprongen het bos in maar wat verder zien we ze zich verschuilen. Een heel leuke en onverwachte ontmoeting!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Bij Seesumpf klimmen we naar de Seesumpfkapel en dalen langs de kruisweg steil af naar de Lech in Bach. Gelukkig heb ik geen last meer van de knie. Daarna volgt een 3,5 km vlak stuk op de linkeroever langs de Lech tussen bloemenweiden en weiden met koeien. We passeren een openluchtzwembad en moeten daarna een stuk langs de hoofdweg tot we Elbigenalp bereiken. Waar de Lechweg de hoofdbaan verlaat, kunnen we verder wandelen langs deze baan tot ons logies. Maar we kiezen ervoor om de Lechweg nog wat verder te volgen langs de Lech en aan een zijweggetje naar ons logies te stappen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Elbigenalp: rustdag (14/07/2017)

 

De weersvoorspellingen komen uit en het regent dan ook ’s morgens. Heerlijk om lang te blijven liggen en nog wat te lezen in bed. Na het ontbijt toch de regenjas aan om het dorpje Elbigenalp te verkennen. Dit dorp is gekend voor zijn houtsnijkunst-school. Daar is er niet veel beweging maar wat verder is er een galerij met bijhorende beelden en uitleg. We lopen ook even naar de Geierwally-Freilichtbühne, een openluchtpodium met de rotsen als achtergrond maar kunnen er niets van zien. Vervolgens bezoeken we ook nog even de St. Nikolauskerk met barok interieur en prachtig beschilderd plafond. Daarna hebben we het zowat gezien en aangezien het nog altijd regent en geen beterschap op komst is, gaan we maar terug naar het appartement voor een luie namiddag die we vullen met lezen, verslag bijhouden en een etappe van de ‘Tour de France’ te kijken. Ik kan niet lang stilzitten en het doet deugd om terug naar buiten te gaan voor ons avondeten.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 5: Elbigenalp -Vorderhornbach (15/07/2017)

 

Helaas is het slechte weer nog niet weggetrokken en moeten we vandaag voor de eerste keer de regenbroek en regenjas aantrekken. Gelukkig regent het niet constant zoals gisteren en passeert er maar af en toe een lichte regenbui. Maar het landschap heeft wel iets mysterieus met die lage regenwolken en opstijgende wolkenslierten.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Van Elbigenalp liep het pad vlak langs de Lech die bruin zag door de vele regen de vorige dag en nacht. Het water stond ook veel hoger en stroomde snel. Bij Köglen volgt er een klimmetje en steile afdaling door het bos naar Griessau. We steken de Lech over en via een weide komen we terug aan de rivier die we blijven volgen tot Haselgehr. Onderweg nemen we de tijd om wat geocaches te zoeken.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

In Haselgehr bezoeken we het St. Martin kerkje in Nazareen stijl (had hier nog nooit van gehoord). De bezienswaardigheid zijn de wanden die bekleed zijn met bladgoud waar heiligen in gegraveerd en beschilderd zijn. We verlaten nu de Lech en klimmen de valleiflank op tot de Doserwaterval. Deze waterval zou er niet altijd zijn en wordt volgens de legende door een draak geregeld. Volgens wetenschappers zou het eerder om een ondergronds meer gaan dat door het smeltwater overloopt.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Het klaart even op en we lopen door een weide met koeien met rinkelende bellen. Daarna klimmen we weer een heel stuk. De zon doet enkele schuchtere pogingen om door te breken maar uiteindelijk trekt het weer toe en lopen we letterlijk in de wolken. Het is ondertussen 12u gepasseerd en mijn maag is al goed aan het grommen. Plots zien we een jachthutje staan en de deur is niet op slot. Ideaal om te schuilen voor de lichte regen en droog onze lunch op te eten. Maar al snel breekt de zon terug door en kunnen we een blik op de Lechvallei werpen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We beginnen nu terug te dalen en volgen een smal, steil pad vol wortels naar beneden. Uiteindelijk komen we op een bredere bosweg en passeren we een wildvoederplaats. We moeten blijkbaar daar een afslag gemist hebben want verder zien we geen L-tekens meer van de Lechweg. Een blik op de GPS toont dat we inderdaad verkeerd zijn maar we kunnen onze weg vervolgen omdat we toch van plan waren om het Naturhaus op de Klimm brug te bezoeken dat niet op de Lechweg ligt. We dachten dat dit een soort bezoekerscentrum ging zijn met uitleg over de fauna/flora/landschap van het Naturpark Tiroler Lech maar het was meer een infopunt met toeristische folders en een tentoonstelling met kunstwerken over de Lech.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Daarna gaat het steil omhoog terug naar de Lechweg en de panoramaweg naar Martinau. Het pad gaat voortdurend op en neer en we moeten veel beekjes oversteken die over het pad lopen. Er volgt nog een pittig klimmetje met haarspeldbochten langs een rotswand en tenslotte begint de lange maar geleidelijke afdaling over een brede bosweg naar Martinau. Net voor Martinau slaan we linksaf een mooi weidepad in lopen we naar Vorderhornbach. Aan het kerkje ligt ons logies Gasthof Rose. Een beetje een verouderd pension maar je hebt er alles wat je nodig hebt. Deze etappe was de langste tot nu toe en door de vele hoogtemeters best wel vermoeiend.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 6: Vorderhornbach – Weissenbach (16/07/2017)

 

Wanneer we opstaan, zien we een blauwe hemel met witte wolkjes. Zalig! Van Gasthof Rose staan we onmiddellijk op de Lechweg en we verlaten Vorderhornbach op een veldweg tussen weiden vol bloemen. Omdat de etappe voornamelijk plat en niet lang is, hebben we besloten om naar de top van de Baichlstein te stappen, de huisberg van Vorderhornbach en bekend als één van de mooiste uitzichtspunten op de Lech.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We verlaten de Lechweg thv. de brug over de Lech en nemen een heel smal paadje naar boven tot we op een bredere bosweg komen die we even volgen. Maar we worden al snel een steil pad ingestuurd die ons naar de top (1164m) brengt. We hebben er een prachtig zicht aan de éne kant op de Lech en Vorderhornbach en aan de andere kant op de ‘Lechzopf’ of ‘vlechtende’ Lech. De Lech verloopt nog volledig natuurlijk en de zijbeken zorgen voor toestroom van grind waardoor grindbanken ontstaan en de Lech zich splitst in verschillende takken en zich een weg zoekt en zo een vlechtend patroon onstaat. Omdat het de vorige 2 dagen geregend heeft, is de Lech jammer genoeg nog niet helder terug en kunnen we de mooie turquoise kleur niet zien maar het is toch indrukwekkend.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen af via de bosweg die minder steil afdaalt en sluiten terug aan op de Lechweg aan de brug. We volgen nu de Lechoever naar Stanzach en voorbij Stanzach naar Forchach waarbij we langs de ‘Lechzopf’ lopen en de grindbanken en Lech van dicht kunnen bewonderen. Bij Forchach bereiken we de 100-jarige hangbrug over de Lech en nemen we eerst tijd voor onze lunchpauze. De Lechweg zelf gaat niet over de brug maar het is toch de moeite om er eens over te gaan want je hebt er een mooi uitzicht op de rivier. En er ligt ook een geocache :-).

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Voorbij de brug verwijdert het pad zich iets verder van de Lech en kronkelt tussen sparrenbomen met veel vlinders (dit is trouwens zo op de hele Lechweg) en bloemen. Via de Johannesbrug steken we de Lech over en verlaten de Lechoever om de Weissenbacher Baggersee te passeren. We zijn verrast van de diepblauwe kleur. Met het mooie weer zijn alle BBQ-plaatsen bezet door families en liggen er veel mensen te zonnen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg kruist verder een paar keer de Lech radweg (lijkt me ook de moeite) en we steken uiteindelijk de hoofdweg over om licht te stijgen langs golvende weiden. We krijgen een mooi uitzicht op Weissenbach maar de Lechweg maakt nog een kleine omweg en kronkelt langs de voet van de Moosberg, een kleine biotoop met vochtige en droge stukken. Uiteindelijk bereiken we de Weissenbach waar we even pauze nemen bij een ‘Kneippanlage’ om de voeten te verfrissen. Daarna is het niet ver meer naar het kerkje van Weissenbach en het centrum waar onze etappe eindigt.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We slapen deze keer in Naturparkhotel Florence en dat is een groot verschil met gisteren. Mooi, modern en heel lekker eten. Wat leuk is, is dat er een valkenkoppel een nest gemaakt heeft in de spar naast het terras. Constant vliegen de ouders af en aan met eten en horen we de kuikens piepen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 7: Weissenbach – Pflach (17/07/2017)

 

Net als gisteren is het prachtig weer met geen wolkje aan de lucht. Via een tunnel onder de hoofdweg verlaten we Weissenbach en steken de Lech over. Het pad stijgt lichtjes en we steken de Rotlech beek over die uit een smalle kloof komt gestroomd. Daarna stappen we tussen sappige weiden naar Rieden. Er volgt voor de eerste keer een langer stuk op asfalt door Rieden en dalend naar een tunneltje onder de hoofdweg. We blijven de Lech een 3-tal km volgen. Onderweg is er een omleiding langs de hoofdweg voorzien voor renaturatiewerken maar andere Lechwandelaars die de Lechweg in omgekeerde richting stappen, hadden ons reeds verwittigd en gezegd dat we door konden. Ook fietsers reden door. Er was enkel één kraan bezig de oever te verstevigen en we konden zonder problemen passeren.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na dit wat saaiere stuk steken we via een voetgangersbrug de rivier over en passeren het vliegveldje van Reutte waar we even daarvoor een vliegtuig een zweefvliegtuig zagen omhoogtrekken. Via een stukje groen langs de Lech met dam komen we in Platten. We verlaten nu de Lech terug voor langere tijd en klimmen langzaam richting Holz via een paadje langs een beek en een asfaltweg. Waar de Lechweg een onverhard pad inslaat richting de Panoramaweg, hebben we al een mooi zicht op het dalbekken van Reutte, een grotere stad in de Lechvallei.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg volgt nu een kiezelweg met mooie zichten op het brede dal en begint uiteindelijk geleidelijk te klimmen. Door de warme temperaturen sta ik al snel in het zweet. Maar het steilste stuk moet nog komen wanneer we een smal paadje inslaan dat ons via korte haarspeldbochten supersteil naar de Costarieskapel brengt. Het laatste stukje is zelfs beveiligd met kabels maar goed te doen. Ik denk dat dit de steilste helling van de hele Lechweg was. Boven moet ik eerst uithijgen maar we worden beloond met een prachtig zicht op de brede vallei van de Lech en Reutte. Ook de Costarieskapel is een bezoekje waard met een mooi altaar binnenin.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We nemen hier onze lunchpauze en met hernieuwde energie vatten we de afdaling aan via een kiezelweg die ons in veel bochten naar de Frauensee brengt. Bij het idyllische meertje liggen veel zonnebadende mensen en aan de Frauenseestube nemen we tijd voor een terrasje en een Almdudler.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen daarna verder af via een stukje asfaltweg en een steil paadje richting Hinterbichl. Via een vlak pad bereiken we terug de Lech die we voor de voorlaatste maal oversteken en volgen de Lechweg naar het natuurgebied ‘Pflacher Au’. Bij het oversteken van een beek steelt een koppel zwanen met jong de show. Ook waterhoentjes zwemmen er met kuikens. Er volgt een mooi paadje langs de beek door het gebied om tenslotte aaan een uitzichtstoren te komen. Er is nog net genoeg energie over om de toren te beklimmen en het natuurgebied vanuit de hoogte te bewonderen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na het natuurgebied moeten we helaas een stukje door een industrieterrein. Dit stelt wel niets voor in vergelijking als bij ons. De Lechweg brengt ons nog langs een voetbalterrein en enkele viskweekvijvers naar Pflach. Iets voor bij de kerk bevindt zich ons logies Gasthof Zum Schwanen waar veel andere Lechwandelaars overnachten. 

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 8: Pflach – Füssen

 

We zijn klaar voor de laatste etappe van dit mooie langeafstandswandelpad. We verlaten Pflach over de spoorweg en gaan onder de drukke weg naar Imst door. We lopen even parallel met deze weg boven ons maar slaan gelukkig al snel een stijgend pad in. We kunnen nog een laatste keer een blik werpen op de Lech die we pas in Füssen zullen terugzien.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Onderweg zien we plots een slangetje die nog wat beweegt maar de helft van zijn lichaam mist. Geen idee wat er gebeurd is? Misschien door een vogel? De Lechweg gaat op en neer tot de ruïne Sternschanze, een voorpost van de forten van Ehrenburg en Schlosskopf die we op de vorige etappe in de verte zagen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen daarna op een steil paadje om uiteindelijk een lange, langzaam stijgende, brede kiezelweg door bos te nemen. We worden hier weer aangevallen door dazen. Bij een picknickplaats volgt de Lechweg een steil dalend pad richting de Alpsee. Maar ipv rechtstreeks naar de Alpsee te lopen, neemt de Lechweg een kronkelend pad terug naar boven om tenslotte kronkelend af te dalen over stenen en boomwortels naar ‘de Israeliet’, een steile rotswand.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De knie houdt het vol maar ik ben blij als we de blauwe Alpsee bereiken. De Lechweg volgt hier de oever van het meer en we krijgen een eerste zicht op de wereldberoemde koningskastelen Hohenschwangau en Neuschwanstein van Ludwig II. Het wordt hier ook heel wat drukker wat we niet gewoon zijn. Tenslotte stijgt het pad hoog boven het meer en bereiken we een asfaltweg.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg slaat hier linksaf maar er staat een rondwandeling van 5 km in de wandelgids die beide kastelen passeert en door de Pollardschlucht gaat. Omdat deze kastelen wereldberoemd zijn, besluiten we om het extra toertje te doen. We komen wat verder aan een parking en passeren talrijke horecagelegenheden. Het is er een drukte van jewelste. Er is aan alles gedacht. Je kan met de paardekoets of bus naar kasteel Neuschwanstein dat hoog gelegen ligt. Maar ook te voet is het bereikbaar. Wanneer we de bosweg naar de Pollardschlucht willen nemen, zien we een bord met ‘gesperrt’ op. Blijkbaar is de kloof al sinds vorig jaar niet meer toegankelijk. We klimmen dan maar onmiddellijk naar kasteel Neuschwanstein, redelijk lastig! Boven heb je een mooi zicht op de Forggensee in de verte. De bergen zijn ook plots verdwenen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Daarna gaan we even binnen in het kasteel Neuschwanstein waar je geen ticket nodig hebt om de binnenhof te bezoeken. Het is er druk en toeristen staan aan te schuiven om het kasteel te bezichtigen. Dan gaan we naar de Marienbrücke, het gekende viewpoint. Het is er megadruk en drummen voor een plaatsje. Ik blijf er dan ook niet te lang op. Maar het is inderdaad wel een heel mooi zicht op het sprookjesachtige kasteel.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen vervolgens terug af en bezoeken het kasteel Hohenschwangau waar de binnenkoer en tuinen ook gratis te bezichtigen zijn. En dan is het tijd om terug naar de Lechweg te keren die een vlak pad volgt hoog op de valleiflank. Ondertussen begint de zon weg te gaan achter grote stapelwolken en horen we het in de verte rommelen. Omdat het hier snel kan gaan, stappen we goed door. Net voor Füssen doet de Lechweg nog een kleine omweg (zeker aan te raden) naar de top van de Calvarieberg waar we uitzicht krijgen op Füssen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Het gedonder en de dreigende wolken komen dichter en we dalen snel af langs een kruisweg tot we uiteindelijk terug de Lech en de Lechfall bereiken, het eindpunt van de Lechweg. De Lech stort zich over 5 treden in de smalle Lechkloof en het is een mooie plaats om de Lechweg af te sluiten na 125 km (+ nog de extra kilometers door enkele uitstapjes).

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Daarna is het nog een kilometertje stappen naar Füssen waar we onszelf belonen met een Lechweg-aandenken een coupe aardbei in het mooie, historische centrum. Net als we in het hotel zijn, begint het onweer en zijn we weer net op tijd binnen. Deze laatste dag werd uiteindelijk onze langste etappe met de meeste hoogtemeters!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

 Foto’s

 

Alle foto’s kunnen per etappe teruggevonden worden op volgende link: https://www.flickr.com/photos/ambigirl/collections/72157687209462085/

 

Conclusie

 

Ik kan dit langeafstandswandelpad absoluut aanraden. Het is inderdaad niet erg zwaar voor iemand met een gewone basisconditie. Er worden wel wat hoogtemeters overwonnen maar beklimmingen of afdaling duren nooit lang. Wat zeer aangenaam is, is dat je bijna nooit op asfalt loopt zodat het opvalt als je dan wel eens op asfalt moet lopen. Het is ook geen saaie wandeling langs de oever van de Lech maar zoekt zowel de valleiflank als de oever op. Ook de vele bezienswaardigheden onderweg maken deze Lechweg een echte aanrader!!!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Op naar de volgende 12 leading quality trails in Europa!

Wandelen rond Redu en Lesse

Deze keer geen uitgebreid verslag want de wandelingen waren kort maar een foto-impressie. De wandeling rond Redu bood enkele mooie uitzichten oa op het ESA-station en was ca. 5,5 km lang. De wandeling (Promenade de la Virée à Chêne) met start in Lesse is 4,5 km maar wij hadden uiteindelijk 6 km op de GPS staan met aan- en uitlooproute. Deze wandeling verliep door het bos en het eerste deel liepen we langs de Lesse.

P4290073.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Weekendje Antwerpen (18-20/11/2016)

Soms moet je niet ver gaan om leuke plekjes te ontdekken. Ons jaarlijks weekendje met de vriendinnen ging deze keer naar Antwerpen. Naast gezellig eten en wat shoppen stonden er ook enkele bezienswaardigheden op het programma.

DSC_0335.jpg

Op zaterdag gingen we naar de Ruien. Dit zijn de oude waterwegen in Antwerpen sinds de Middeleeuwen. Uiteindelijk werden deze overwelfd omdat de Ruien als open riool werden gebruikt en de stank niet te harden was. De Ruien zijn nu wel niet te zien in het straatbeeld maar zijn er nog wel altijd en kunnen bezocht worden. Daarvoor moet je bij het Ruihuis zijn in de Suikerrui. Op voorhand hadden wij tickets gereserveerd en dit is ook aan te raden.  Je krijgt botten en een wegwerpoverall aan en daarna trekken we samen met een begeleider en een tablet met een bekende Antwerpenaar als gids onder de grond. De stank is overweldigend want ook de echte riolen lopen er. De beelden op de site tonen enkele indrukken want ik heb voor de zekerheid mijn fototoestel weggestoken. We worden eerst met een bootje een kort stukje verder gebracht. En daarna stappen we uit om een wandeling van ongeveer 1,9 km (1,5 uur) aan te vatten. Door de vele regen staat het water soms enkelhoog en het is dan ook voorzichtig stappen. Regelmatig wordt er gestopt en krijgen we uitleg via de tablet die kort, bondig en aangenaam verteld word met leuke anekdotes. Na de mooie ‘kapel’ is het nog een kort stukje naar het eindpunt waar het deugd doet om terug frisse lucht in te ademen. Kortom, een aanrader.

DSC_0304.jpg

Op zondag brachten we een bezoek aan het Red Star Line Museum. Dit museum vertelt het verhaal van de landverhuizers, mensen die vanuit Europa naar Antwerpen reisden en van daaruit met schepen van de Red Star Line rederij naar Amerika emigreerden. Ook hier werd er op een aangename en interactieve manier uitleg gegeven en reisden we letterlijk in het spoor van de landverhuizers naar Amerika en ondergingen we de treinreis, het verblijf in Antwerpen, de medische controle, de bootreis, nogmaals een strenge controle en het leven in Amerika. Ook bij de familie van mijn moeder zijn er landverhuizers geweest en jaarlijks moest ik de brieven van de nabestaanden voor mijn oma vertalen. Het is dan ook interessant om hun namen terug te vinden in de passagierslijsten. Een heel leuk en leerrijk weekendje achter de rug.

DSC_0316.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Wandelvakantie Coastal Path op Isle of Wight (Verenigd Koninkrijk) (24-07-2016 tem 31-07-2016)

I love Wight, is dat een technofestival of zo? Nee, Isle of Wight. Een eilandje ten zuiden van Engeland. Velen hadden er nog nooit van gehoord. Sommigen kenden het van het legendarische festival met bekende rocklegendes. Wij kennen het van het Coastal Path. Een reportage in Op Weg (het tijdschrift van Grote Routepaden) over het kustpad liet me kennis maken met dit ongekende eilandje en de wandelplannen werden snel gevormd. Een collega die fan is van Engeland zag dit ook snel zitten.

We kozen ervoor om in de hoofdstad Newport te slapen vanwege de goede busverbindingen naar alle hoeken van het eiland. Bij hoofdstad moet je ook niet veel voorstellen. Het is een gezellig, klein stadje met enkele bezienswaardigheden en een ideale uitvalsbasis.

Het Coastal Path zelf gaat dus logischerwijze langs de kust rond het eiland. Daarbij blijft het pad niet altijd vlak langs de kust maar trekt regelmatig kort of langer het binnenland in. De lengte is volgens onze wandelgids 106,5 km en volgens de gpx-track 113 km lang. Uiteindelijk stond er 124,7 km op de teller met enkele kleine afwijkingen van de route. Wij gebruikten de wandelgids ‘Walking on the Isle of Wight’ van Cicerone (1° editie, 2013) en de pdf-files op de Isle of Wight toerisme site. De route is bewegwijzerd in 2 richtingen en wij stapten het pad in tegenwijzerzin. De route is heel afwisselend met strand, bossen, weidepassages, bossen, kalkkliffen en kleikliffen, badplaatsen, prachtige vergezichten en passeert heel wat bezienswaardigheden.

isle of wight,coastal path,newport,ryde,cowes,shanklin,sandown,ventnor,the needles,downs,solent

Na heel wat gepuzzel kwamen wij aan volgende etappe-indeling:

Dag 1: Cowes – Shalfleet (15,3 km)

Dag 2: Shalfleet – Alum Bay (21,1 km)

Dag 3: Alum Bay – Atherfield Holiday Camp (19 km)

Dag 4: Atherfield Holiday Camp – Shanklin (22,9 km)

Dag 5: Shanklin – Ryde (22,6 km)

Dag 6: Ryde – Cowes (12,4 km) + bezoek aan Osborne House

In praktijk stond er dus 1,5 tot 2 km meer op de GPS per etappe. Ook al moet er nooit lang geklommen worden, het gaat veel op en neer en bij dag 4 hadden we meer dan 600m gestegen en 600m gedaald waardoor deze etappe behoorlijk pittig was. Door de vele bezienswaardigheden onderweg en de vele mooie fotomomenten, lag ons tempo trager dan normaal. Bij dag 2 en dag 3 zorgde dit voor wat tijdsdruk omdat de laatste bus reeds om 18.00u terugreed naar Newport. Voor de andere dagen waren er bussen tot ’s avonds laat.

Etappe 1: Cowes – Shalfleet (15,3 km)

Deze etappe start aan de rivier Medina aan de overzetboot van East-Cowes naar West-Cowes. Cowes is gekend als startplaats voor de jaarlijkse zeilrace rond het eiland. Via het centrum van Cowes worden we naar de zee-esplanade geleid die we volgen tot in Gurnard. Daar worden we een kliffenpad opgestuurd met mooie zichten op the Solent (de zeestraat tussen Isle of Wight en het vasteland) tot voorbij Thorness Bay. Het Coastal Path verlaat nu een hele tijd de kust en trekt het binnenland in om het uitgebreide mondingsgebied van de Newtown Rivier te omzeilen. Via enkele weiden die we betreden via ‘stiles’ (overstapjes) bereiken we de weg naar Porchfield. Het pad volgt nu tot Newtown deze weg maar gelukkig biedt de wandelgids een alternatief via enkele public foothpaths door weiden. Helaas is dit niet het geval tot Newtown en moeten we toch een tijd langs deze weg wandelen. Echt druk is het niet maar met de hagen langs de weg en de vele bochten is het goed uitkijken dat het passerend verkeer je zeker gezien heeft. Iets voor Newtown worden we het National Trust Newtown National Nature Reserve ingestuurd dat enkele beschermde ‘meadows’ passeert. We komen uit in de ooit bloeiende haven van Newtown vlak naast de vroegere pub Noah’s Ark en de oude Town Hall die schots en scheef staat. Het laatste stukje gaat terug over asfalt en passeert enkele van de vele armen van de monding van de Newtown Rivier. Ons eindpunt is de bushalte aan de pub ‘New Inn’ in Shalfleet. De bus komt er net aan maar omdat we vroeg zijn, besluiten we om eerst deze etappe af te sluiten met een cider op het terras van de pub vooraleer terug te keren naar de B&B in Newport. Besluit: een mooi begin van het Coastal Path maar met behoorlijk wat asfalt in het tweede deel.

isle of wight,coastal path,newport,ryde,cowes,shanklin,sandown,ventnor,the needles,downs,solent

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 2: Shalfleet – Alum Bay (21,1 km) 

We vertrekken terug aan de New Inn en starten met een 600m lange passage langs de hoofdweg. Gelukkig is dit het slechtste stuk van de hele etappe. Daarna gaan we door enkele velden terug tot één van de vele armen van de monding van de Newtown Rivier. Het is duidelijk eb en het ziet er totaal anders uit dan gisteren. Via een mooi pad door bos worden we naar de haven in de Newtown Rivier geleid en stappen via vlonderpaden terug naar de kust dat ook beschermd is door de National Trust. We volgen even het strand maar verlaten dit snel om naar Bouldner Forest te stappen. Dit bos ligt op de rand van de kliffen en is erg onderhevig aan erosie. Het is ook de plaats waar veel rode eekhoorns zitten maar wij zien er geen enkel. Enkel op het Isle of Wight zijn nog rode eekhoorns te vinden in het Verenigd Koninkrijk. De passage door het bos is heerlijk met kronkelende paadjes. Wat verder komen we op een meer open stuk en is het pad wat verlegd door erosie van het pad. In de verte ligt Portsmouth dat we bereiken via de zeekade. Het is hier heel gezellig maar we moeten helaas door. Het Coastal Path passeert de jachthaven en gaat verder langs de zeekade om dan via een pad door Fort Victoria Country Park te stappen. Bij een uitzichtpunt krijgen we een goed zicht op Hurst Castle, verbonden met het vasteland. In the Solent bevinden zich verschillende forten opgericht om een Franse invasie tegen te houden en vooral hier waar de Solent heel smal is, zijn dus verschillende forten te zien. Wat verder volgen mooie zichten op Colwell Bay en Totland Bay. We kunnen kiezen om via het strand naar Colwell te stappen maar omdat we geen idee hebben van de getijden doen we dit niet en volgen wat wegen om uiteindelijk terug af te dalen naar Colwell Bay. Dat het weer hier snel kan veranderen, merken we. De wind is plots opgekomen en er dreigen donkere wolken. Gelukkig blijft het maar bij dreiging. We passeren de kleurrijke strandhuisjes van Colwell. Wat verder is duidelijk te zien dat het Coastal Path erg onderhevig is aan erosie. Een aardverschuiving in 2010 vernietigde de verbinding tussen Colwell Bay en Totland Bay. Gelukkig is er nu een nieuw pad die over de landslide gaat sinds 2015. Na Totland Bay verlaten we de kustlijn en stijgen we naar de top van Headon Warren, eerst via trappen daarna door bos. Eenmaal uit het bos komen we op een grasvlakte met varens, bloeiende bloemen en prachtige vergezichten op het binnenland, op het deel van het kustpad dat we al gestapt hebben en op Tennyson Monument dat we morgen passeren. Wat verder zien we dan ook bloeiende heide, het enigste gebied op Isle of Wight waar heide groeit. En deze etappe wordt beloond met een prachtig zicht op The Needles, kalksteenrotsen die rechtop in zee staan. Er waren er ooit 4, en de éne die verdwenen is, leek echt op een naald. Er volgt nog een pittige afdaling naar Alum Bay. Besluit: een prachtige etappe met heel veel afwisseling en prachtige vergezichten.

IMG_2364.jpg

Klik op de foto voor de volledig reeks

Etappe 3: Alum Bay – Atherfield Holiday Camp (19 km)

We beginnen vandaag met grijs weer en laaghangende bewolking. Het Coastal Path gaat van Alum Bay stijgend naar West High Down. We wijken even af van de route om naar het uiterste westelijke puntje van het eiland te gaan: The Needles. We passeren een verdedigingsfort en raketlanceringsbasis dat tijdens de Koude Oorlog gebruikt werd om raketten in het grootste geheim uit te testen. Daarna vervolgen we het Coastal Path over West High Down met zichten links en rechts van ons op de zee en op Headon Warren waar we gisteren liepen. De lage bewolking zorgt er wel voor dat alles wat mistig is. Van West High Down gaat het naar Tennyson Down met Tennyson Monument op de top. Daarna krijgen we zicht op de witte kliffen rond Freshwater Bay. We dalen af naar Freshwater Bay en lunchen op een bankje op de zeedijk. Daarna volgt een kliffenwandeling tot het eindpunt van deze etappe. Het begint stilaan op te klaren en we krijgen een mooi zicht op de witte kliffen en verder op de bruine kleikliffen van de zuidkust (ook wel The Back of the Wight genoemd). Het pad loopt vlak langs de rand van de kliffen en is duidelijk erg onderhevig aan erosie. Ook af en toe terugkijken loont de moeite op de witte kliffen vanwaar we komen. Regelmatig passeren we ‘chines’ waar we rond moeten lopen zoals Compton Chine, Shippards Chine, Chilton Chine en tenslotte Grange Chine. Dit zijn kloven gevormd door kleine beekjes die steeds dieper en dieper de aarde uitslijten om zo diepe kloven te vormen. Net voor het einde moeten we nog een laatste keer klimmen naar Barnes High. Boven staat een welgekomen bankje en we nemen nog een laatste rustpauze met zicht op de prachtige kustlijn. Net voor Shepherds Chine via een camping verlaten we de route om de bus terug te nemen naar Newport. Besluit: een mooie klifwandeling met prachtige zichten op de volledige zuidelijke kustlijn. Minder afwisselend en misschien wat eentoniger maar zeker ook mooi. Deze etappe kan tegenvallen bij minder weer want dan mis je de mooie zichten en ben je niet beschut tegen de weerselementen. Wij zijn alleszins blij dat het volledig opgeklaard is.

IMG_2449.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 4: Atherfield Holiday Camp – Shanklin (22,9 km)

Vandaag zou het minder weer zijn maar als we opstaan schijnt de zon. Aan de camping pikken we terug het Coastal Path op en deze keer mogen we afdalen in Shepherds Chine waarna het terug steil omhoog gaat. Daarna gaat het verder zoals gisteren: pad op de top van de kliffen. We omzeilen nog Whale Chine die echt wel diep is en verlaten uiteindelijk de kustlijn om naar Chale te stappen. In de verte zien we het verwachte slechte weer al aankomen en nemen we snel lunchpauze op het kerkhof rond het mooie kerkje. We verlaten Chale via een paadje tussen afsluitingen om wat verder via de weg rond Blackgang Chine en bijhorend pretparkje te stappen. Terug boven komen we weer aan de rand van de kliffen en krijgen zicht op het pretpark. Maar ook de bewolking is nu dicht genaderd en even later lopen we dan ook in de wolken en de motregen. We zien gelukkig wel nog het zuidelijkste punt van het eiland: Saint Catherine’s Point met bijhorende vuurtoren voor de bewolking helemaal ons omringt. Het heeft wel iets mysterieus maar we zijn toch wel benieuwd hoe het landschap eruit zou zien bij mooi weer. Uiteindelijk dalen we steil af naar Saint Lawrence, een dorpje met heel mooie huizen. Het pad volgt nu The Undercliffs, lager gelegen kliffen dan waar we eerst op liepen. We moeten door een weide vol met koeien die het pad versperren. Mijn collega loopt eerst maar 2 koeien komen nieuwsgierig af. Het blijkt om jonge stiertjes te gaan. Ik vertrouw het toch niet allemaal en na wat wachten gaan de 2 gelukkig weg. We riskeren het ons dan maar en geraken veilig door de weide. Het Coastal Path loopt nu kronkelend vlak langs de kliffen tussen begroeiing. We passeren de Ventnor Botanical Gardens om daarna via trappen af te dalen naar Steephill Cove, een heel klein gezellig plaatsje aan het strand. Daarna gaat het weer omhoog via een trap naar de top van de kliffen om wat verder via een mooi parkje naar Ventnor af te dalen. Door het grijze weer ziet het er maar triestig uit en is het kalm. We lopen nu voor langere tijd vlak op de zeedijk waar de golven hoog opspatten. Uiteindelijk stijgen we aan Bonchurch naar Bonchurch Church en volgt er een prachtige kronkelende bospassage door The Landslip, een landverschuiving sinds de ijstijd. De benen hebben het wel gehad door het vele stijgen en dalen en ook hier gaat het continue op en af. Op het moment dat we het bos verlaten, zien we plots een rode eekhoorn. Toch nog geluk gehad. We lopen nu tussen manors en chique huizen door Luccombe village om tenslotte via de Appley Steps af te dalen naar de zeedijk van Shanklin. We passeren Shanklin Shine, een toeristische attractie die ’s avonds feeëriek verlicht wordt en moeten weer stijgen naar de hogere esplanade. Aan de lift naar de zeedijk ligt ons eindpunt. Vanaf hier is het nog een 300m stappen naar de bushalte waar we vermoeid de bus terug nemen naar Newport. Besluit: een vermoeiende etappe door het vele stijgen en dalen. We hadden meer dan 600m gestegen en 600m gedaald. Door het mindere weer hadden we geen mooie uitzichten maar de route is wel afwisselend met klifpaden, bospassages en kustplaatsjes.

IMG_2628.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 5: Shanklin – Ryde (22,6 km)

Toen we aankwamen in Shanklin werden we verrast door het zicht nu de wolken verdwenen waren. We zagen in de verte het badplaatsje Sandown en Culver Down waar de route ons naartoe zal brengen. We blijven tot Sandown op een aangelegd golvend pad lopen op de klif. Daar dalen we af naar de esplanade en passeren we de pier van Sandown. Wat verder passeert het Coastal Path het museum Dinosaur Isle. Isle of Wight is ook gekend voor de vele fossielen die hier terug te vinden zijn op het strand en in Compton Bay zijn zelfs dinosauruspootafdrukken te zien. Wij hebben hier echter geen tijd voor en stappen door langs de zoo van Isle of Wight. Vervolgens is het weer klimmen tot de top van Culver Down. Het zicht op Sandown Bay en de verder gelegen kliffen wordt alleen maar beter wanneer we meer en meer stijgen. Uiteindelijk bereiken we het Lord Yarborough Monument (1846) waar we een prachtig 360° panorama hebben. Naar het zuiden de baai van Sandown Bay en naar het noorden Whitecliff Bay, Bembridge Harbour, het vliegveld van Harbour tot zelfs de Emirates Tower in Portsmouth op het vasteland. We nemen hier dan ook onze lunchpauze. Het Coastal Path daalt af naar Whitecliff Bay en we volgen een pad tussen struiken en bomen tot Bembridge. Daar verlaten we even het pad om langs het strand te stappen tot Bembridge Point en Bembridge Harbour. Er volgt nu een langer stuk langs de weg helemaal rond de haven maar de haven is boeiend genoeg met de vele woonboten (zowel kitscherig als design) langs de kant. We steken de Yar rivier over en belanden op een pad tussen moerasland. Het is eb maar als het vloed is, denk ik dat het ook de moeite moet zijn. We bereiken Saint Helens Duver, een oud duinengebied beschermd door National Trust dat ooit omgevormd is tot het eerste golfterrein van het eiland, toenertijd internationaal bekend en bezocht door koninklijke en andere belangrijke bezoekers. Het was al een tijdje geleden maar we verlaten nog eens de kust om door een veld te stappen. Deze keer zitten er paarden in. Het Coastal Path passeert langs het Priory Hotel en enkele huizen om ter hoogte van Seagrove Bay de kust terug te bereiken. De huizen staan hier vlak aan het water en een paadje achter deze prachtig gelegen huizen brengt ons in Seaview, een plaatsje waar veel gepensioneerden zich vestigen. Wij vinden er eindelijk wat we al lang op zoek naar waren: een ijsje. We zetten ons op een bankje en genieten van het heerlijke ijsje en het zicht op The Solent met zijn vele tankers. Daarna is het alleen maar vlak langs de zeepromenade tot in Ryde. We passeren nog de Appley Tower speciaal gebouwd in 1875 als theeruimte voor King George V en Queen Mary tijdens hun bezoeken aan de eigenaar Sir Hedworth Williamson. Met zicht op de 19e-eeuwse pier van Ryde (de oudste pier van de wereld) brengt het Coastal Path ons tot aan deze pier en het busstation waar deze etappe eindigt. Besluit: een prachtige etappe vol afwisseling met Culver Down, velden, groene passages, strand en de zeepromenade.

IMG_2889.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 6: Ryde – Cowes (12,3 km) + bezoek aan Osbourne House

Met start aan de pier lopen we heel kort langs de kust om dan terug het binnenland in te trekken voor deze etappe. We stijgen onmiddellijk en verlaten Ryde via enkele woonwijjken om tenslotte een pad te volgen langs het golfterrein van Ryde. We passeren Binstead Church en stappen daarna op een aardeweg die overgaat in een kiezelweg tot de oude ruines van Quarr Abbey. Het Coastal Path passeert verder het huidige Quarr Abbey waar volgens onze B&B eigenares nog 7 benedictijnen leven. Er volgt nog een groene passage tot de A3054 die we even moeten volgen tot in Wootton maar het mooiste deel van deze etappe hebben we gehad. We volgen nu tot in Cowes asfalt, eerst in woonwijken dan via een rustig weggetje maar tenslotte via de hoofdweg A3021 naar Cowes. Het is hier dan ook saai stappen en we zijn dan ook blij als we Osbourne House bereiken. Dit paleis was het vakantiepaleis voor Queen Victoria en Prince Albert en hun kinderen. We kunnen een deel van het paleis bezichtigen, wandelen via de tuinen naar het privé-strand van de Queen en gaan verder naar de Zwitserse Chalet gebouwd voor de kinderen. Bij het paleis zelf wandelen we nog even door de ommuurde tuin om tenslotte terug te keren naar de hoofdweg om het laatste stukje naar Cowes te stappen. Deze etappe eindigt aan de veerboot naar West-Cowes en voor ons ook het Coastal Path. Besluit: enkel het eerste deel is de moeite, vanaf Wootton is het alleen maar saai asfaltstappen.

IMG_3105.jpg

Algemeen besluit: etappe 1 & 6 kon ons het minst bekoren, etappe 2 & 5 het meest. De volledige wandeling is zeker de moeite en zeker niet saai want er is voldoende afwisseling tussen strand, kliffen, velden, bossen, kustplaatjes, the Downs, … . De wandeling was iets pittiger dan verwacht door het vele stijgen en dalen maar is zeker doenbaar in 6 dagen (al zou ik wel een rustdagje inplannen). Wij kunnen de route alleen maar aanraden voor een korte dicht-bij-huis wandelvakantie.

Costa-Rica 2016 (06-03-2016 tem 26-03-2016)

In Maart ben ik op reis geweest naar Costa-Rica samen met de reisorganisatie Joker. Het is me vorig jaar heel erg goed bevallen dat ik opnieuw voor een groepsreis gekozen heb. En ook deze keer is het heel goed meegevallen. Costa-Rica stond op mijn lijstje voor de fauna en flora en heeft volledig aan mijn verwachtingen voldaan.

De reis start met een verblijf in het natuurreservaat Rara Avis midden in de jungle waar verschillende tochten op het programma staan. Via een hobbelige tractorrit van ca. 3 uur en een wandeling van ca. 1,5 uur kom je aan de junglelodge. We zien er vooral insekten, padden en kikkers en ook de dubbele waterval vlakbij is mooi en aangenaam om in te zwemmen. Een unieke ervaring! Daarna keren we terug naar de beschaving en nemen we een boot in Sarapiqui naar het NP Tortuguero. Via verschillende rivieren (we varen zelfs in Nicaragua) komen we aan in het NP Tortuguero. Hier doen we een kanotocht waar we diep kunnen doordringen in het regenwoud. We zien er onze eerste spinapen en een kapucijnaapje en heel veel verschillende soorten reigers. De volgende etappe gaat naar Salamanco. Ook hier worden we met een lijnboot terug gebracht. Onderweg spotten we een luiaard. Echt heel goed gecamoufleerd en moeilijk om te zien. Salamanco is een surfdorpje en is gekend voor de Brava golven. Wij hebben echter slecht weer (het enigste dagje van de hele vakantie) en veel wordt er niet gesurft. We bezoeken hier het Jaguar Rescue Centre waar wilde dieren ondergebracht worden die een ongeluk gehad hebben of ergens gevonden worden. De meeste dieren gaan via een tussenstap terug naar de jungle. We hebben hierdoor de kans om een margay en ocelot te zien, dieren die je moeilijk kan spotten in het wild. En dan mag voor de eerste keer de adrenaline stromen. We doen een rafting op de Pacuare rivier. Een superervaring en heel leuk.

Costa-Rica

Klik op de foto voor de volledige reeks

De volgende stop is Santa Elena bij de nevelwouden van Monte Verde. Nevel zien we hier niet want we hebben stralend weer. Hier worden we voor de eerste keer geconfronteerd dat het hoogseizoen is. Overal is het heel druk en we merken hier ook voor het eerst de luxueuzere resorts op waar vooral Amerikaanse toeristen verblijven. We doen een cacao- en koffietoer bij de plantage Don Juan. De volgende dag staat er weer adrenaline op het programma: ziplinen tussen de boomtoppen. Terug een fantastische ervaring. In de namiddag bezoeken we een vlindertuin en kolibrietuin. ’s Avonds staat er nog een nachttoer op het programma en zien we schorpioenen, tarantula’s, een slang en nog veel meer. De volgende dag reizen we naar La Fortuna en hebben we een prachtig zicht op de Arenal vulkaan (zonder wolken; de twee dagen erna was deze niet meer te zien). Met 2 andere van de groep gaan we naar een reptielen- en amfibiecentrum maar het is een beetje een ontgoocheling omdat dit vooral nachtdieren zijn en ze dus goed verstopt zitten. De volgende dag ga ik paardrijden voor de eerste keer. In het begin is het wat onwennig maar het went snel. De vulkaan zit helemaal in de wolken maar we krijgen toch mooie zichten op de laagvlaktes in de verte. In de namiddag trekken we naar de Arenalvulkaan zelf waar we terug wildlife (toekans, miereneter en de mooie roodoogkikkers) zien, genieten van zwemmen in een waterval en van natuurlijke warmwaterbronnen (door de vulkaan).

En dan gaat het terug verder. We brengen een kort bezoek aan het NP Volcan Tenorio met de mooie blauwe rivier Rio Celeste. ’s Avonds schrik ik wel enorm wanneer er een enorme spin in de kamer zit. Dit is niet te vergelijken met een spinnetje van bij ons en het muskietennet wordt dan ook goed rond de matras gespannen. En tenslotte gaat het naar de laatste vulkaan op onze reis: NP Rincon de la Vieja. In Monteverde en La Fortuna waren de temperaturen heel aangenaam maar hier is het heel warm. We meten temperaturen van rond de 37°C in de schaduw en het is alsof je er een haardroger aanstaat. Ik kies hier weer voor een avontuurlijke activiteit: tubing op de Rio Colorado. Met een grote band je laten afdrijven door rapids, zalig ontspannend en verfrissend. De volgende dag staat een bezoek aan het NP op de planning. Ik kies er enkel voor de VM wandeling vanwege de warmte maar dit is een beetje een ontgoocheling. Door reconstructiewerken (lees: betonbaantjes aanleggen om nog meer toeristen te lokken) kunnen we maar 2 borrelende poelen zien. De modderpoelen zijn niet bereikbaar en we moeten dan ook via hetzelfde pad terugkeren. We zien gelukkig wel terug spinapen (slingerapen) van heel dichtbij. Deze slingeren en springen van de ene tak naar de andere en het is prachtig om dit te zien. In de namiddag wordt er genoten van het zwembadje en wordt het verslag aangevuld.

En daarna gaan we naar onze eindplaats waar we 3 nachten verbleven nl. Tamarindo, een kustplaatsje aan de Stille Oceaan. Dit plaatsje ligt vlakbij het NP Marino Las Baulas. Volgens de reisgids komen hier nog schildpadden aan land om eieren te leggen tot April. We vragen even na bij de hoteleigenaar of dit correct is en je blijkt kans te hebben van 90-95% om schildpadden te zien. Zo een kans laten we niet liggen en boeken een avondtoer. En, we hebben geluk. We zien een groene zeeschildpad van dichtbij maar ik denk dat de gids veel te snel de schildpad benaderd heeft en daardoor rechtsomkeer gemaakt heeft naar de zee. Maar ik had niet verwacht dat we schildpadden konden zien in het droge seizoen dus ben blij dat we een glimp hebben kunnen opvangen. De volgende dag moeten we met 4 vroeg op want we hebben een surfles geboekt. Tamarindo is gekend voor het surfen dus is het de plaats om les te volgen. Maar wanneer ik wakker wordt en naar mijn GMS kijk, zie ik een verontrustend bericht van Facebook. Ik bekijk mijn messenger en er blijken aanslagen gebeurt te zijn op de luchthaven van Zaventem en 3 metrostations. Iedereen is onmiddellijk klaarwakker en met een vreemd gevoel maken we ons klaar. Het lijkt ver van ons op dit moment maar het is wel in ons eigen land. Onvoorstelbaar. De surfles leidt onze gedachten af en tegen alle verwachtingen in gaat het heel goed. Na de surfles krijgen we meer nieuws van onze reisgenoten over de aanslagen. Beelden wil ik niet zien en ik besluit nog te genieten van de laatste dagen. In de namiddag staat er nog een mangrovetocht op het menu waar we weer veel reigers, leguanen en een babykrokodil zien. We verlaten even het bootje om naar brulapen te zoeken en die blijken gewoon heel laag in takken hun siësta te houden en kunnen we dus goed zien. ’s Avonds genieten we van een prachtige zonsondergang. De volgende dag is voor mij een luierdag aan het zwembad en shoppingdag om onze reisbegeleidster te bedankten. Ook ’s avonds genieten we terug van de zonsondergang op het strand. De volgende dag keren we terug in de late namiddag naar de hoofdstad San José om te overnachten dichtbij de luchthaven omdat onze vlucht heel vroeg in de ochtend is. Joker heeft na de aanslagen onmiddellijk onze vluchten omgeboekt zodat we zonder problemen konden terugkeren via Schiphol.

Als je van fauna en flora houdt, is Costa-Rica zeker een aanrader. Het is wel heel toeristisch in het droge seizoen en de drukte moet je erbij nemen maar het is dus droog en we hebben maar één dagje regen gezien.  Naar mijn gevoel wordt Costa-Rica iets te toeristisch en doen ze er alles voor om nog meer toeristen te lokken naar de ‘ongerepte’ natuur.

Weekend Villeroux (18-09-2015 tem 20-09-2015)

Tijdens ons jaarlijks vriendenweekendje werden er 2 wandelingen gedaan. We logeerden in het dorpje Villeroux vlakbij Bastogne en vlakbij ons vakantiehuis vertrok de wandeling ‘Le promenade du Loup’. De wandeling is 8,8 km lang en is te doen met buggy’s, ideaal dus voor de ouders met kleine kinderen. Wij gaan via een rustig asfaltbaantje door een open landschap waar we een ruim zicht hebben op de omgeving. Uiteindelijk krijgen we toch een stukje onverhard als we door een prachtige dreef door een stuk bos lopen. Ik zie hier heel veel bewegwijzering ook rood-witte streepjes maar op de site van de Waalse GR-organisatie vind ik niet terug om welke GR het zou kunnen gaan. Na het verlaten van het bos gaat het terug langs een rustig asfaltwegje naar het gehucht Poisson Moulin. Daar stuurt de wandelroute ons de weg in naar Sibret. De weg ligt open maar wandelaars mogen gelukkig door. Vanaf Sibret gaat het via een saaie en iets drukkere weg naar Villeroux. De tweede dag doen we de geocache wandeling ‘Les Champignons’ van 6 km in Magerotte. Ik heb kinderen nog nooit zover vooruit zien lopen op een wandeling. Geen gezaag of het nog ver was en heel veel plezier en enthousiasme. De wandeling verliep voornamelijk door het bos van Magerotte en naast de vele mooi gemaakte valse paddestoelen, zagen we natuurlijk ook veel echte paddestoelen. Een mooie wandeling.

Ardennen, wandelen, Villeroux, Bastogne, Promenade du Loup

Klik op de foto voor de volledige reeks