GR 5 etappe 18: Bokrijk-Zutendaal (20,6 km) (06-05-2018)

Na een deugddoende nachtrust in het centrum van Hasselt en een lekker ontbijt, rijden we met de auto naar het station van Bokrijk. Op het eindpunt staat al een auto van L. waarmee we samen terugrijden naar het beginpunt. Maar vanuit Zutendaal kun je via een overstap in Genk terug in Bokrijk geraken.

P5060140.jpg

De eerste kilometers lopen we samen met de GR 564 waarvan er dit jaar een nieuwe topogids uitgegeven is. De topogids is reeds aangeschaft maar eerst de GR 561 afwerken :-). Aan de rand van een woonwijk zien we nog net een reetje wegvluchten. Alvorens het Albertkanaal te bereiken, wandelen we eerst nog langs een vijver, de eerste van vele die zullen volgen. Ik denk dat het hier prachtig moet zijn om een ballonvlucht te doen boven dit gebied met zijn talrijke vijvers. We stappen langs het Albertkanaal tot aan het sluizencomplex van Diepenbeek. Hier verlaat de GR 564 ons.

P5060145.jpg

De GR 5 trekt nu door het prachtige natuurgebied De Maten waarbij we door heidegebied en langs vijvers stappen. Het is warm vandaag en zijn dan ook blij met een langer stuk bosweg. We verlaten de Maten thv de Slagmolen in Genk, een watermolen op de Stiemerbeek. GR 5 loopt nu heel even tussen bebouwing aan de rand van Termien om vervolgens terug het groen in te trekken van de Melberg. Berg wil ook zeggen klimmen en met de warmte is het behoorlijk zweten. Maar het is er prachtig wandelen. Op de top kan je de stadsvariant naar Genk nemen. Wij blijven echter de hoofdroute volgen.

P5060158.jpg

Kort daarna bereiken we de kapel van Langerlo waar het tijd is voor een korte pauze met zicht op de koeltorens van de failliete elektriciteitscentrale. Maar we zien toch liever de natuur en vervolgen onze weg richting het Sport Vlaanderen-centrum Kattevenia waar het hoog tijd is om onze suikers aan te vullen. Alle schaduwplekken op het terras zijn bezet dus trekken we naar binnen waar we zicht hebben op de manege. De cola smaakt overheerlijk! We moeten echt even bekomen van de warmte.

P5060161.jpg

Er rest ons nog een goeie 3 km naar het eindpunt. Eerst gaat het nog door mooi natuurgebied met veel schaduw tot aan Wiemismeer. Ik werp even een blik op de Lourdesgrot. Daarna gaat het over asfalt tot de kerk van Zutendaal.

P5060211.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Een heel mooie etappe met heel veel natuur en gelukkig ook wat schaduw. Nog twee etappes in September en dan zijn we klaar met de tweede topogids.

Advertenties

GR 5 etappe 17: Herkenrode-Hasselt (20,4 km) (05-05-2018)

Nu de lente in het land is, is het ook tijd om de GR 5 terug op te pikken. 2 dagen stappen op de GR 5 voelt altijd als een beetje vakantie. We waren vorig jaar geëindigd in Hasselt via het eerste deel van de stadsvariante. Deze keer stappen we van de abdij van Herkenrode tot Bokrijk om daar via de stadsvariante terug te keren naar Hasselt waar we overnachten. De tweede dag stappen we van Bokrijk naar Zutendaal.

P5050006.jpg

Praktisch konden we de bus nemen van Hasselt naar Herkenrode maar de vriendelijke mama van L. bracht ons naar het beginpunt. We liepen eerst nog een stukje dat we de vorige keer gedaan hadden tot de afsplitsing van de stadsvariant. Maar nu volgden we de bewegwijzering rechtdoor. We stappen in landelijk gebied, over de Demer en langs de rand van Kuringen om uiteindelijk het Albertkanaal te bereiken. We wandelen op asfalt door groen gebied tot we het natuurgebied de Weijers bereiken. Tijd voor de lunch.

P5050011.jpg

Na de lunch volgt de GR 5 een pad tussen twee vijvers maar verlaat het gebied snel waar we de Paalsteen bereiken, een oude grenssteen tussen Hasselt en Zonhoven. Er volgt terug asfalt langs de rand van Kiewit om dan via een mooie dreef naar het Stedelijk Domein Kiewit te stappen. Vanaf deze dreef begin het mooiste gedeelte van deze etappe.

P5050031.jpg

Via een knuppelpad bereiken we een begrazingsgedeelte totdat we het parkachtig deel van dit domein bereiken met bezoekerscentrum en kinderboerderij. We verlaten het domein langs enkele vijvers en dwars door een weide. De GR 5 loopt verder door bos totdat we de Herkenrode vijvers bereiken. Hier verlaten we de GR 5 om naar de vijver te stappen waar je door het water kan fietsen of wandelen. We stappen daarna verder op de kaart om iets voor punt 49 in de topogids terug aan te sluiten op de GR 5. Ik vind dit klein omwegje alleszins de moeite waard.

P5050071.jpg

Bij punt 49 verlaten we de GR 5 en nemen de stadsvariant naar Hasselt. We stappen door een moerasachtig gebied en steken de spoorlijn Hasselt-Genk over. We lopen nog even tussen het groen. Bij een eetcafé aan een speelplein is het tijd voor een pauze en een welverdiende coupe aardbeien. Dat smaakt! Vanaf nu stappen we meer door industriegebied tot aan het Albertkanaal die we oversteken aan de sluizen van Godsheide. De GR 5 gaat verder door industriegebied om tenslotte via het groen van de Japanse tuin, het Kapermolenpark en de universiteit de ring van Hasselt te bereiken.

P5050129.jpg

We verlaten hier even de GR 5 om onze bagage op te pikken uit de auto en vervolgen daarna de route door het centrum van Hasselt. We passeren het jenevermuseum en het begijnhof en eindigen deze etappe aan de Sint-Quitinuskathedraal en het Borrelmanneke.

P5050138.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

’s Avonds eten we lekker in een Italiaans restaurant in het gezellige Hasselt alvorens ons een deugddoende nachtrust wacht in het hotel.

 

Sombeke: Oude Durme wandelroute lus 1 (8 km) (01-05-2018)

Verlofdag en heerlijk weer. Dit vraagt gewoon om een wandeling. We kiezen voor de Oude Durme wandelroute met start in Sombeke (deelgemeente van Waasmunster). Het startpunt ligt aan de mooie Dries van het dorp.

P5010019.jpg

We verlaten het dorpje langs het kasteel van Sombeke en komen in het meersengebied van de Durme. Wat verder staan de bomen zelfs met de voeten in het water. Vreemd om te zien en we vragen ons af of dit altijd zo is. Door een stukje bos bereiken we de oever van de Durme waar bijna geen water te zien is en het duidelijk laagtij is. De route volgt een hele tijd het jaagpad waar we moeten uitkijken voor de vele fietsers.

P5010028.jpg

Net voor Waasmunster verlaten we hat jaagpad en lopen we even door een woonwijk. Maar we worden al snel terug de natuur ingestuurd. Enkele mooie paadjes brengen ons naar de hoofdweg naar Sombeke die we oversteken. Er volgt een heel mooi stuk langs mooie, smalle historische wegels (sterrenwegels) terug naar Sombeke. Onderweg passeren we enkele heel mooie puzzelcaches die we natuurlijk niet laten liggen.

P5010044.jpg

Plots is de mooie kerktoren van Sombeke terug te zien en staan we snel terug op de Dries waar de terrasjes ondertussen goed gevuld zijn. Ik kan deze korte wandeling zeker aanraden met voldoende afwisseling en leuke paadjes.

P5010051.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Steinbach: Vallée du Rû de Steinbach (7 km) (29-04-2018)

Eind april zat ik een weekendje in de buurt van de Hoge Venen met de familie. Ons weekendhuis lag in Steinbach en de wandeling het dichtst in de buurt was de wandeling ‘Vallée du Rû de Steinbach’ met start in Ondenval. Deze wandeling maakt een lus over beide valleiflanken van het kleine beekje. Ik vertrok vanzelfsprekend aan het vakantiehuis en kon al snel aansluiten op de route die bewegwijzerd is met een gele ruit.

P4290156.jpg

Dat de lente in het land is duidelijk. Ik passeer weiden vol koekoeksbloemen op weg naar het gehuchtje Faymonville. Daar krijg ik een onverharde veldweg onder de voeten geschoven maar ter hoogte van de steengroeve loopt het pad dood. Mijn wandelkaart is wel al enkele jaren oud en alhoewel de tekens er nog zijn, is er geen weg meer te vinden. Ik keer dan maar een heel stuk terug en via een andere weg geraak ik terug op de wandelroute en passeer ik aan de andere kant van de steengroeve.

P4290166.jpg

Een mooi grindpad brengt me richting Ondenval. Onderweg zie ik plots iets vreemds. Een witte albino kangoeroe tussen de kippen. Grappig zicht. De route daalt terug de vallei in en ik passeer de Vennbahn, een fietsroute op een oude spoorweg van Aken (Duitsland) naar Troisvierges (GH Luxemburg). Ik heb deze fietsroute in 2015 gedaan en het verslag vind je hier terug. Daarna is het verder afdalen naar het centrum van Ondenval waar het officiële beginpunt aan de kerk ligt.

P4290172.jpg

Op het kerkplein bevindt zich een fontein waarbij een ruw bewerkte molensteen gebruikt is. Volgens de legende zou die gehouwen zijn door de “sotais du Waud”, dwergen die in het uitgestrekte woud aan de overkant van de Ambléve woonden. Bij het verlaten van Ondenval steken we het beekje over naarwaar de route vernoemd is en stijg ik naar de andere valleiflank.

P4290174.jpg

Ik krijg nog een mooi zicht op Ondenval en stap verder terug richting Steinbach over een asfaltweg. We stappen even door Remonval en wat verder verlaat ik de route om via een veldweg terug naar de Rû de Steinbach te stappen die de vijver in onze tuin van water voorziet.

P4290191.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Niet echt een hoogvlieger maar een gemakkelijke wandeling en ideaal voor gezinnen.

GR 561 etappe 8: Lozen – Opitter (23,6 km) (22-04-2018)

Op het einde van de vorige etappe hadden we al door dat we niet met de bus in Lozen gingen geraken op zondag. Dus regelden we deze etappe terug met 2 auto’s en parkeerden aan de parking van FC Opitter om samen naar Lozen te rijden.

GR 561, grote routepaden, hiking, wandelen, natuur, langeafstandswandelroute, Lozen, Opitter, Bree, Zuid-Willemsvaart, Abeek, weekendfun, outdoor

Aan de sluis van Lozen op de Zuid-Willemsvaart pikken we de GR 561 terug op. Al snel stappen we in het groen tussen uitgestrekte velden op grindwegen. Het is redelijk warm op deze zomerdag in de lente. Er is ook kans op onweer en de kleine stukjes bos zijn dan ook welkom. De lente is een zalig seizoen om te gaan wandelen met de ontluikende natuur en vogelgeluiden overal. Bij het Clootshof lunchen we op een bankje met zicht op een kapelletje en een paardenweide.

GR 561, grote routepaden, hiking, wandelen, natuur, langeafstandswandelroute, Lozen, Opitter, Bree, Zuid-Willemsvaart, Abeek, weekendfun, outdoor

We wandelen verder en zijn ondertussen in de gemeente Bocholt beland waar we even door de wijk Neerkreiel stappen om vervolgens naar de Voorste Luysmolen te gaan. Hier nemen we een korte pauze waarna we deze oude volmolen en later korenmolen op de Abeek bezichtigen. Hij is mooi gerestaureerd en ook de omgeving is mooi ingericht om te genieten.

GR 561, grote routepaden, hiking, wandelen, natuur, langeafstandswandelroute, Lozen, Opitter, Bree, Zuid-Willemsvaart, Abeek, weekendfun, outdoor

De GR 561 steekt de Abeek over en daarna stappen we tot aan de Zuid-Willemsvaart die we zuidwaarts volgen op de oever. Ondertussen zijn er dreigende wolken gekomen en dondert het in de verte maar na enkele spetters schijnt de zon weer volop. Aan de brug thv Beek wisselen we van oever en kunnen we de schaduw opzoeken van de bomen. De kleuren zijn prachtig. Bij de zwaaikom van Bree verlaten we het kanaal en volgt een saaie weg naar het centrum. In het centrum zijn de terrasjes uitnodigend maar de beloning wacht wel na de route. We verlaten Bree en plots sturen de GR-streepjes ons een andere weg uit dan de routebeschrijving. De gpx-track laat zien dat een klein lusje door een park gemaakt wordt dus blijven wij toch de oude route volgen die iets korter is.

GR 561, grote routepaden, hiking, wandelen, natuur, langeafstandswandelroute, Lozen, Opitter, Bree, Zuid-Willemsvaart, Abeek, weekendfun, outdoor

In dit laatste stuk wordt het landschap al meer golvend. Bij het Klein Stukkenhof slaat de vermoeidheid toe en is het tijd voor een appelpauze. We zitten op een bankje met prachtig zicht op de bloesems en tuin. Plots zien we een kangoeroe springen. Zien we wel goed of zijn we echt zo moe? Maar inderdaad, onze ogen bedriegen ons niet. Na de pauze willen we het dier natuurlijk van dichtbij bekijken maar nergens meer te bekennen. Zouden we dan toch gedroomd hebben ;-).

GR 561, grote routepaden, hiking, wandelen, natuur, langeafstandswandelroute, Lozen, Opitter, Bree, Zuid-Willemsvaart, Abeek, weekendfun, outdoor

De laatste kilometers zijn mooi over onverharde graspaden en veldwegen en leiden ons naar de Itterbeekvallei. Door dit natuurgebied stromen verschillende beken samen in de Itterbeek. We wandelen eerst door bos op de valleiflank om verder af te dalen naar vochtiger gebied tot we tenslotte de Pollismolen bereiken op de Itterbeek. Nog een laatste stukje langs een wijk brengt ons naar de parking van FC Opitter waar we net op tijd aankomen voor een heel licht buitje. In Lozen sluiten we deze etappe af met een terrasje bij café The Bridge.

GR 561, grote routepaden, hiking, wandelen, natuur, langeafstandswandelroute, Lozen, Opitter, Bree, Zuid-Willemsvaart, Abeek, weekendfun, outdoor

Klik op de foto voor de volledige reeks

GR 5A etappe 2: Kobus Veer Lapscheure – Sint-Laureins (20,6 km) (14-04-2018)

Gastblog van senor_escalador

Op deze zonnige zaterdag was het tijd om de wandelschoenen nog eens aan te trekken en op weg te gaan voor de volgende etappe van de GR5A. Deze tweede etappe zouden we ook kunnen bestempelen als de etappe van de twee voetveren of van de 5 soorten dieren. Waarom vraag je je af? Wel om dat te weten te komen nodig ik je graag uit om het verslag verder te lezen. We vertrokken, toch wel wat later dan oorspronkelijk gepland, aan het Kobus veer waar we de GR5A de vorige keer hebben verlaten. Op deze etappe hadden we trouwens een gastoptreden van een sympathieke collega van Ambigirl, die vlakbij het parcours woont en ons dus ook wat extra info kon geven over de streek, inclusief adresjes waar we een terrasje konden doen. Maar daarover later meer.

P4140005.jpg

We begonnen onze wandeling langs de Zeedijk. De benaming van deze dijk verwijst waarschijnlijk naar ver vervlogen tijden toen er een heel slikken en schorrengebied tot diep in de huidige polders liep. Langs de Zeedijk kwamen we een reeks van geocaches tegen die we ook wilden meepikken. Tijdens onze speurtocht hoorden we af en toe een zacht ronkend geluid. Al snel bleek dat het niet ging over de N49 op de achtergrond of over een helikopter die in de verte rondvloog, maar dat het geluid afkomstig was van onze eigen maag. Na amper een paar kilometer te hebben gewandeld was het dus al hoog tijd voor een lunchpauze. We installeerden ons op een oude bunker in een mooie dreef en genoten van de stilte, de vogels en onze lekkere boterhammetjes of koffiekoeken.

P4140034.jpg

Met een gevulde maag konden we nadien weer vol goede moed op stap. De route voerde ons over een onverhard gedeelte in de richting van de expresweg, waar we een heel klein stukje parallel mee liepen vooraleer opnieuw de velden in te duiken. Op deze veldweg passeerden we een ronde poel, waarbij we ons afvroegen of die het gevolg zou zijn van een oude bomkrater. Gelukkig hadden we onze lokale gids bij, zij maakte ons al snel duidelijk dat het heel wat minder spectaculair was en de poel waarschijnlijk zo gegraven was.

P4140039.jpg

Na een tijdje de landweg te hebben gevolgd, doemde in de verte een grenspaal op en was het tijd om Nederlands grondgebied te betreden. Niet dat we daar meteen veel van merkten want de natuur trekt zich uiteraard weinig aan van landsgrenzen. Het landschap bleef dus gesierd met mooie weilanden en fantastische dreven, omzoomt met populieren. Bij het naderen van het dorpje Heille merkten we aan de typische Nederlandse bouwstijl in ieder geval wel dat we de grens waren overgestoken. Aan de rand van het dorp werden we verwelkomd door twee opmerkelijke gasten die vandaag goed gezind waren en het dus niet nodig vonden hun speeksel aan ons te verspillen. In ieder geval leverden de witte en zwarte lama mooie foto’s en leuke momenten op. We kregen ondertussen ook wel een beetje dorst van al dat wandelen. Gelukkig hadden we onze lokale gids bij, bis. Zij wist ons te overtuigen nog even vol te houden en iets te gaan drinken in haar tennisclub in Aardenburg, de oudste stad van Zeeland.

gr 5a,lapscheure,heille,aardenburg,sint-laureins,wandelen,hiking,grote routepaden,natuur,langeafstandswandelroute

We vervolgden onze weg langs het mooie kasteel Elderschans en kwamen toen aan tennisclub S.J.E.F. Onze lokale gids wist ons jammer genoeg niet te vertellen waarvoor S.J.E.F. de afkorting was – toch wel een minpuntje dat vermeld werd op de evaluatie achteraf. Maar achteraf werd duidelijk dat de naam verwees naar de plaatselijke volksheld Sjef van Dongen. Wat tevens duidelijk was, is dat we alle drie grote dorst hadden en dat een terrasje met zicht op de tennissende inwoners van Aardenburg ons deugd deed. Na een verfrissend drankje en een broodnodig koekje gingen we weer op pad. We wandelden eerst nog even door Aardenburg en passeerden onder de mooie kaaipoort, om nadien richting Eekloosche watergang te stappen.

P4140086.jpg

Dit laatste deel van de wandeling was een mooi onverhard stuk dat kronkelde langs het water. Het leverde ook een stukje avontuur op in de vorm van loopplankjes over de beek, brugjes over het water en een reeks van overstapjes. De spannendste momenten waren eerlijk gezegd wel niet weggelegd voor de hindernissen, maar voor de ontmoetingen met de dieren die langs de watergang stonden te grazen. De schapen werden nog met vertrouwen tegemoet getreden, maar toen er een stevig paard op onze weg stond ging de hartslag toch lichtjes omhoog. Gelukkig was er direct een klik met het lieve paard en na wat geruststellende streeltjes konden we rustig onze weg vervolgen. Aan het einde van de Eekloosche watergang kwamen we aan het Leopoldskanaal. Naar, ondertussen, goede gewoonte eindigden we onze tocht hier met een oefening voor de armspieren. Het kanaal konden we immers enkel oversteken door gebruik te maken van het voetveer. Daar waar er bij het Jakobsveer nog een wiel was om aan te draaien, was het hier zo hard mogelijk trekken aan een touw om aan de overzijde te geraken. Pijnlijke handen waren ons deel. Na een korte uitlooproute kwamen we, moe maar voldaan, toe in het centrum van Sint-Laureins.

Deze etappe was een echte hoogvlieger en een verrassing op gebied van onverharde paadjes. Op naar etappe 3! De fotoreeks kan je terugvinden door op onderstaande foto te klikken!

P4140094.jpg 

Deurle – Sint-Martens-Latem – Deurle: Kunst, cultuur, natuur, rust en authenciteit (GR 128, dagstapper 5, Oost-Vlaanderen ed. 2) (31-03-2018)

Samen met vriendin W. is het weer tijd voor een dagstapperwandeling. Enigste voorwaarde: liever niet op GR 5A en GR 512 omdat deze GR’s op mijn to-do lijst staan dit jaar. Gelukkig is er nog keuze in overschot en kiezen we voor dagstapper nr. 5 uit de tweede editie van de gids Oost-Vlaanderen.

P3310001.jpg

Er wordt wat wisselvallig weer voorspeld en omdat de langste afstand ons net iets te lang is, kiezen we voor de afstand van 16,6 km. We spreken af aan de kerk van Deurle, gekend als kunstenaarsverblijf van oa Gaston Martens, Gustaaf en Leon De Smet. We wandelen langs de mooie Dorpsstraat en lopen al snel tussen grote villa’s. Het duurt even vooraleer we wat natuur te zien krijgen maar krijgen dan een mooi pad tussen knotwilgen richting de Leie.

P3310008.jpg

Ondertussen volgen we de GR-tekens van GR 128. Af en toe kloppen de tekens niet met de routebeschrijving maar deze is ook al van 2012 dus de kans op routewijzigingen is natuurlijk groot. Tenslotte bereiken we de Leie waar we een smal paadje langs de oever volgen met zicht op de tuinen van immense villa’s. Aan het veer van Baarle (Drongen) is het tijd voor een korte pauze. We verlaten hier de Leie en volgen een eerste routewijziging van de GR 128 door de Latemse Meersen. Ondertussen is het beginnen regenen maar als we Sint-Martens-Latem bereiken doet de zon goeie pogingen om door te breken. Ideaal om te lunchen aan de picknickbanken met zicht op de Leie en de Keuzemeersen aan de overkant.

P3310021.jpg

Na deze zalige pauze wandelen we verder richting het kunstwerk ‘Moeder Aarde’ en lopen we even achter de Sint-Martinuskerk om een geocache te zoeken. We verlaten terug de GR 128 en passeren de Latemse Koutermolen die verschillende Latemse schilders op doek hebben vastgelegd. Er volgt een wat minder stukje waarbij we kronkelen door woonwijken om tenslotte Brakel te bereiken. Ik dacht dat dit in de Vlaamse Ardennen lag.

P3310040.jpg

De huizen worden heel wat grootser en chiquer terug en even verder bereiken we het als landschap beschermde golfterrein van de Royal Latem Golfclub. We kronkelen erom heen en zien verschillende golfers aan het werk. Er volgt nu nog een laatste stukje door onverharde dreven terug naar Deurle. We passeren nog de Latemse Kluis, een voormalig buitengoed van de paters dominicanen en het museum Gevaert-Minne vooraleer de kerk van Deurle terug te bereiken.

P3310054.jpg

In de D’Ouwe Hoeve op het beschermde kerkplein is het tijd voor het eerste terrasje. We kunnen er even van genieten maar helaas begint het terug lichtjes te regenen.

P3310065.jpg

De wandeling zelf vond ik persoonlijk iets minder. Geef mij toch maar meer natuur. Klik op de laatste foto om de volledige reeks te zien.